Hoge Raad verklaart WOZ-cassatieberoep niet-ontvankelijk

Samenvatting

In deze zaak heeft de Hoge Raad op 11 september 2026 uitspraak gedaan in een cassatieprocedure over de Wet waardering onroerende zaken (WOZ) en een aanslag onroerendezaakbelastingen voor het belastingjaar 2022. Een belastingplichtige had beroep in cassatie ingesteld tegen een uitspraak van het gerechtshof, waarbij klachten waren geformuleerd over de vastgestelde WOZ-waarde en de daaraan gekoppelde OZB-aanslag. De Hoge Raad heeft de klachten beoordeeld en daarbij de procureur-generaal in de gelegenheid gesteld een advies uit te brengen. Na deze beoordeling is de Hoge Raad tot het oordeel gekomen dat het cassatieberoep duidelijk niet kon slagen. Op grond van artikel 80a van de Wet op de rechterlijke organisatie heeft de Hoge Raad gebruik gemaakt van de mogelijkheid het beroep zonder verdere motivering niet-ontvankelijk te verklaren. Dit artikel fungeert als een selectiemechanisme waarmee de Hoge Raad cassatieberoepen die evident kansloos zijn snel kan afdoen, zonder inhoudelijk in te gaan op de aangevoerde klachten. Er is geen aanleiding gevonden om een proceskostenveroordeling op te leggen. Het gevolg van deze beslissing is dat de uitspraak van het hof in kracht van gewijsde is gegaan en daarmee onherroepelijk is geworden. Voor de belastingplichtige betekent dit dat de vastgestelde WOZ-waarde en de bijbehorende aanslag OZB voor 2022 definitief vaststaan. De uitspraak heeft geen precedentwerking en introduceert geen nieuwe rechtsregels; het is een puur procedurele beslissing die de bestaande filterfunctie van artikel 80a Wet RO bevestigt.