Hoge Raad verklaart cassatie niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht

Samenvatting

In deze zaak heeft de Hoge Raad op 11 september 2026 uitspraak gedaan in een beroep in cassatie dat was gericht tegen een uitspraak op verzet van de Rechtbank Den Haag van 21 november 2025 (nr. SGR 25/1425 V). De inhoud van het geschil dat aan die uitspraak ten grondslag lag, is uit de beschikbare tekst niet kenbaar; de Hoge Raad heeft de zaak niet inhoudelijk beoordeeld. De centrale procesrechtelijke vraag was of het beroep in cassatie ontvankelijk was, nu belanghebbende het verschuldigde griffierecht niet had betaald. De griffier van de Hoge Raad had belanghebbende op 18 maart 2026 per aangetekende brief gewezen op de betalingsverplichting en een termijn van vier weken gesteld. Die brief werd wegens onbestelbaarheid teruggezonden. Na adresverificatie is het stuk per gewone post verzonden. Het griffierecht bleef onbetaald. Op 21 april 2026 is belanghebbende wederom per aangetekende brief in de gelegenheid gesteld toe te lichten waarom niet was betaald. Ook die brief werd wegens onbestelbaarheid retour ontvangen, waarna opnieuw verzending per gewone post volgde. Belanghebbende reageerde niet. De Hoge Raad oordeelde dat onder deze omstandigheden artikel 8:41, lid 6, Awb dwingend meebrengt dat het beroep in cassatie niet-ontvankelijk moet worden verklaard. Van een proceskostenveroordeling zag de Hoge Raad geen aanleiding. De beslissing is daarmee volledig procedureel van aard: de uitspraak van de Rechtbank Den Haag is door het mislukken van de cassatieprocedure onherroepelijk geworden. De zaak illustreert het belang van een bereikbaar postadres en tijdige betaling van griffierecht als toegangsvoorwaarden voor de cassatierechter.