Hoge Raad verklaart OZB-cassatieberoep niet-ontvankelijk

Samenvatting

Deze zaak betreft een cassatieberoep bij de Hoge Raad ingesteld tegen een uitspraak van het Gerechtshof Den Haag (ECLI:NL:GHDHA:2025:2595) over de waardering van onroerende zaken en de daarmee samenhangende aanslagen onroerendezaakbelasting voor de belastingjaren 2020 en 2023. De geschilpunten lagen op het terrein van de WOZ-waardering, een veelvoorkomend onderwerp in het belastingrecht waarbij gemeenten onroerende zaken taxeren als grondslag voor de OZB-aanslag. De Hoge Raad heeft het beroep in cassatie beoordeeld na de procureur-generaal in de gelegenheid te hebben gesteld een advies uit te brengen. Op basis van die beoordeling concludeerde de Hoge Raad dat de klachten duidelijk niet konden slagen. Dit rechtvaardigt toepassing van artikel 80a van de Wet op de rechterlijke organisatie, dat de Hoge Raad de bevoegdheid geeft een cassatieberoep niet-ontvankelijk te verklaren zonder verdere motivering wanneer het beroep klaarblijkelijk kansloos is. De Hoge Raad heeft het beroep in cassatie dan ook zonder inhoudelijke beoordeling van de klachten niet-ontvankelijk verklaard. Er is geen aanleiding gezien voor een proceskostenveroordeling, zodat elk der partijen de eigen kosten draagt. Als gevolg van deze beslissing staat de hofuitspraak onherroepelijk vast en blijven de WOZ-waarderingen en OZB-aanslagen voor 2020 en 2023 in stand. De uitspraak heeft geen precedentwerking en introduceert geen nieuwe rechtsnormen; zij illustreert slechts de gebruikelijke filterfunctie van artikel 80a Wet RO waarmee de Hoge Raad zijn werklast beheert door kansloze zaken vroegtijdig te verwerpen.