Herzieningsverzoek niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht
ECLI:NL:HR:2026:1449, Hoge Raad, 11-09-2026, 25/02711
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)HR verklaart het verzoek om herziening n-o.
Kern van de zaak
Een belanghebbende diende bij de Hoge Raad een verzoek om herziening in van een eerder arrest (ECLI:NL:HR:2025:878). De griffier wees belanghebbende tweemaal schriftelijk op de verplichting tot betaling van griffierecht, maar betaling bleef uit en belanghebbende reageerde niet op de gelegenheid tot herstel.
Beslissing van de rechter
Het verzoek om herziening is niet-ontvankelijk verklaard. De doorslaggevende reden is dat het verschuldigde griffierecht niet is voldaan ondanks twee aangetekende brieven, en belanghebbende ook geen gebruik heeft gemaakt van de geboden herstelmogelijkheid, zodat artikel 8:41 lid 6 Awb jo. artikel 29 AWR en artikel 8:119 leden 2 en 3 Awb van toepassing zijn.
Impactscore
LaagHet betreft een puur procedurele, op vaste wettelijke gronden gebaseerde niet-ontvankelijkverklaring zonder inhoudelijke rechtsvraag; de uitspraak stelt geen nieuwe rechtsregels en heeft nauwelijks precedentwerking.
Belangrijkste punten
- 1Griffierecht is een ontvankelijkheidsvoorwaarde bij herzieningsverzoeken bij de Hoge Raad in belastingzaken.
- 2De griffier heeft belanghebbende twee keer per aangetekende brief gewezen op de betalingsverplichting en een herstelmogelijkheid geboden.
- 3Niet-betaling én uitblijven van een reactie leiden dwingend tot niet-ontvankelijkverklaring op grond van art. 8:41 lid 6 Awb.
- 4De uitspraak betreft een herziening van HR 6 juni 2025, nr. 24/03602, ECLI:NL:HR:2025:878.
- 5Er is geen proceskostenveroordeling uitgesproken.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste toepassing van de griffierechtregeling bij herzieningsverzoeken in belastingzaken: niet-betaling leidt zonder meer tot niet-ontvankelijkheid. Er worden geen nieuwe rechtsvragen beantwoord.
Praktische impact
Belastingplichtigen die herziening vragen bij de Hoge Raad dienen het griffierecht tijdig te voldoen; nalaten hiervan sluit de toegang tot de rechter definitief af, ook als de inhoudelijke gronden voor herziening mogelijk gegrond zouden zijn.
Onderwerp-impact
Voor fiscale procedures bij de Hoge Raad onderstreept deze uitspraak het belang van procedurele zorgvuldigheid: het niet-voldoen aan formele vereisten zoals griffierecht beëindigt de procedure onherroepelijk.
Samenvatting
In deze zaak verzocht een belanghebbende de Hoge Raad om herziening van een eerder belastingarrest (HR 6 juni 2025, ECLI:NL:HR:2025:878). Herziening is een buitengewoon rechtsmiddel waarmee een onherroepelijke uitspraak kan worden aangevochten op grond van nieuwe feiten of omstandigheden. De procedure strandde echter al in de ontvankelijkheidsfase. De griffier van de Hoge Raad wees belanghebbende op 8 april 2026 per aangetekende brief op de verschuldigdheid van griffierecht en stelde een betalingstermijn van vier weken. Uit Track & Trace-gegevens van PostNL bleek dat de brief was afgeleverd op het opgegeven adres. Betaling bleef desondanks uit. Op 17 juni 2026 bood de griffier belanghebbende nogmaals per aangetekende brief de gelegenheid om uit te leggen waarom het griffierecht niet tijdig was voldaan. Ook op deze brief reageerde belanghebbende niet. De Hoge Raad past vervolgens de dwingende sanctie van artikel 8:41 lid 6 Awb toe, in samenhang met artikel 29 AWR en artikel 8:119 leden 2 en 3 Awb: nu het griffierecht niet is betaald en belanghebbende geen gebruik heeft gemaakt van de herstelmogelijkheid, moet het herzieningsverzoek niet-ontvankelijk worden verklaard. De Hoge Raad ziet geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling. De uitspraak is inhoudelijk minimaal: er wordt geen enkel oordeel gegeven over de gronden van het herzieningsverzoek zelf. De zaak illustreert dat procedurele verplichtingen zoals het tijdig betalen van griffierecht absoluut zijn en dat het nalaten ervan, zonder geldige reden, de toegang tot de rechter definitief blokkeert. Voor de rechtsontwikkeling heeft de uitspraak geen betekenis; zij bevestigt slechts staand recht.