Hoge Raad: proceskostenvergoeding verplicht bij artikel 6:22 Awb

Samenvatting

In deze zaak stond centraal of een belanghebbende recht heeft op vergoeding van griffierecht en proceskosten wanneer de bestuursrechter een gebrek in een WOZ-beschikking passeert op grond van artikel 6:22 Awb, en het besluit desondanks in stand laat. Het Hof had geoordeeld dat bij zo'n passeren geen aanleiding bestond voor een proceskostenvergoeding, omdat de belanghebbende door het gebrek niet was benadeeld en het besluit inhoudelijk in stand bleef. De Hoge Raad oordeelt anders. Zelfs wanneer een schending van artikel 40 lid 2 van de Wet WOZ — de verplichting van de heffingsambtenaar om op verzoek een taxatieverslag en vergelijkingsobjecten te verstrekken — met toepassing van artikel 6:22 Awb wordt gepasseerd en het bestreden besluit in stand blijft, bestaat in de regel recht op vergoeding van griffierecht en proceskostenvergoeding. Dit volgt uit het systeem van de Awb en de beschermingsgedachte achter de proceskosten­vergoeding: het feit dat een overheidsorgaan een formeel gebrek heeft begaan dat de burger noopte tot procederen, rechtvaardigt compensatie. Afwijking van dit uitgangspunt is slechts mogelijk indien er bijzondere omstandigheden aanwezig zijn. In dat geval rust op de rechter een motiveringsplicht: hij moet uitdrukkelijk uiteenzetten waarom hij afziet van de vergoeding. Het Hof had dit nagelaten, zodat de uitspraak niet in stand kon blijven. De Hoge Raad vernietigt de hofuitspraak en verwijst de zaak naar een ander gerechtshof, dat opnieuw moet beoordelen of de heffingsambtenaar heeft voldaan aan zijn verplichtingen op grond van artikel 40 lid 2 Wet WOZ, en of (en in welke omvang) een proceskostenvergoeding moet worden toegekend. Het bestuur wordt veroordeeld in de kosten van het geding in cassatie. Dit arrest heeft betekenis voor alle bestuursrechtelijke procedures waarbij artikel 6:22 Awb wordt toegepast.