Geen bewijs privégebruik auto: bijtelling terecht toegepast
ECLI:NL:GHSHE:2026:3001, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 28-10-2026, 25/879 en 25/880
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Het hof oordeelt dat de inspecteur bij het opleggen van de navorderingsaanslagen IB/PVV en Zvw terecht een bijtelling wegens privégebruik auto in aanmerking heeft genomen.
Kern van de zaak
Een belastingplichtige bestrijdt navorderingsaanslagen IB/PVV en Zvw voor het jaar 2014, omdat de inspecteur een bijtelling heeft toegepast wegens privégebruik van een auto van de zaak. Belanghebbende stelt dat de auto als belegging is aangeschaft en niet geschikt is voor dagelijks gebruik, maar levert daarvoor geen bewijs.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard. Doorslaggevend is dat belanghebbende er niet in is geslaagd de op hem rustende bewijslast te vervullen: hij heeft geen kilometeradministratie of andere stukken overgelegd waaruit blijkt dat de auto op jaarbasis niet meer dan 500 kilometer privé is gebruikt, zodat de bijtelling terecht is toegepast.
Impactscore
LaagDe uitspraak past bestaande en vaststaande jurisprudentie toe over de bewijslast bij de 500-kilometergrens en bevat geen nieuwe rechtsvragen; de feitelijke en juridische conclusies zijn routinematig.
Belangrijkste punten
- 1Bewijslast voor de 500-kilometergrens rust op de belastingplichtige (art. 13bis Wet LB)
- 2Ontbreken van een kilometeradministratie of enig ander bewijsstuk is fataal voor het verweer
- 3Stelling dat de auto als belegging is aangeschaft en niet geschikt voor dagelijks gebruik levert op zichzelf geen overtuigend bewijs op dat de 500-kilometergrens niet is overschreden
- 4Het hof neemt de oordelen van de rechtbank integraal over en voegt hier slechts een aanvullende overweging aan toe
- 5Geen proceskosten- of griffierechtvergoeding toegekend aan belanghebbende
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de bestaande lijn dat de belastingplichtige overtuigend bewijs moet leveren voor het niet overschrijden van de 500-kilometergrens, en dat kwalitatieve stellingen zonder documentaire onderbouwing onvoldoende zijn. De uitspraak heeft beperkte precedentwerking nu het een toepassing van vaste jurisprudentie betreft.
Praktische impact
Belastingplichtigen die een auto van de zaak ter beschikking hebben en geen bijtelling wensen, dienen een sluitende kilometeradministratie bij te houden; het achteraf aanvoeren van niet-onderbouwde stellingen over het karakter of de geschiktheid van de auto volstaat niet.
Onderwerp-impact
Voor de financiële dienstverlening en belastingadviespraktijk onderstreept deze uitspraak het belang van tijdige en adequate vastlegging van ritgegevens; ontbreekt die vastlegging, dan is een bijtelling nagenoeg onvermijdelijk.
Samenvatting
In deze belastingzaak bij het Gerechtshof 's-Hertogenbosch stond centraal of een belastingplichtige terecht was geconfronteerd met navorderingsaanslagen inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen (IB/PVV) en Zorgverzekeringswet (Zvw) over het jaar 2014, vanwege een toegepaste bijtelling voor privégebruik van een auto van de zaak. De belastingplichtige betwistte de bijtelling met de stelling dat de auto uitsluitend als belegging was aangeschaft en bovendien niet geschikt was voor dagelijks gebruik, zodat er volgens hem geen sprake kon zijn van meer dan 500 kilometer privégebruik op jaarbasis. Het hof oordeelt dat de belastingplichtige niet heeft voldaan aan de op hem rustende bewijslast. Op grond van artikel 13bis van de Wet op de loonbelasting 1964 geldt een wettelijk vermoeden van privégebruik dat alleen kan worden weerlegd door overtuigend bewijs dat de auto niet meer dan 500 kilometer per jaar privé is gebruikt. Dit bewijs dient in de regel te worden geleverd door middel van een sluitende kilometeradministratie. De belastingplichtige heeft echter in geen van beide instanties enig stuk overgelegd: geen ritregistratie, geen totaaloverzicht van gereden kilometers en geen enkel ander bewijsmiddel. De rechtbank verwierp het verweer reeds op die grond, en het hof neemt dat oordeel integraal over. Aanvullend overweegt het hof dat zelfs indien de stellingen over het beleggingskarakter en de ongeschiktheid voor dagelijks gebruik voor juist zouden worden gehouden, dit nog geen overtuigend bewijs oplevert dat de 500-kilometergrens niet is overschreden. Dergelijke kwalitatieve stellingen kunnen een kilometeradministratie niet vervangen. De navorderingsaanslagen zijn daarmee terecht vastgesteld. Het hoger beroep wordt ongegrond verklaard, zonder vergoeding van griffierecht of proceskosten.