Hoger beroep belastingzaak ongegrond verklaard door hof
ECLI:NL:GHSHE:2026:2609, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 23-09-2026, 25/39
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Aanslag forensenbelasting. Het hof oordeelt dat de heffingsambtenaar terecht een aanslag forensenbelasting aan belanghebbende heeft opgelegd, omdat de tweede woning belanghebbende meer dan negentig dagen ter beschikking stond. Dat belanghebbende feitelijk minder dan negentig dagen in de tweede woning verbleef doet niet aan dat oordeel af.
Kern van de zaak
Een belastingplichtige stelde hoger beroep in bij Gerechtshof 's-Hertogenbosch tegen een belastingbeslissing. De zaak betrof vermoedelijk een geschil over de evenredigheid van een belastingmaatregel. Het hof oordeelde over de inhoudelijke gronden van het beroep.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard; het hof zag geen aanleiding het griffierecht te vergoeden en wees een proceskostenveroordeling af. De doorslaggevende reden was dat de beoordeling van de wenselijkheid of rechtvaardigheid van een regeling niet ter beoordeling van de rechter staat.
Impactscore
LaagDe uitspraak is een routinematige bevestiging van vaste jurisprudentie over de beperkte rechterlijke toetsing van belastingwetgeving; de uitspraaktekst is bovendien sterk onvolledig, waardoor de feitelijke en juridische context grotendeels ontbreekt.
Belangrijkste punten
- 1Het hoger beroep werd ongegrond verklaard door het Gerechtshof 's-Hertogenbosch (belastingkamer).
- 2Het hof oordeelde dat evenredigheid en rechtvaardigheid van een (belasting)maatregel niet ter beoordeling van de rechter staan.
- 3Geen vergoeding van griffierecht toegekend aan appellant.
- 4Geen proceskostenveroordeling op grond van artikel 8:75 Awb.
- 5Partijen kunnen binnen zes weken beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad (belastingkamer).
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de beperkte toetsingsruimte van de belastingrechter ten aanzien van de wenselijkheid en rechtvaardigheid van belastingwetgeving; dit is een politieke en wetgevende keuze, niet een rechterlijke. De uitspraak voegt weinig toe aan bestaande jurisprudentie maar past binnen de vaste lijn.
Praktische impact
De appellant verliest het hoger beroep en ontvangt geen vergoeding van griffierecht of proceskosten, waardoor de financiële last volledig bij hem blijft. Cassatie bij de Hoge Raad blijft mogelijk binnen zes weken.
Onderwerp-impact
In belastinggeschillen waarbij evenredigheid van fiscale maatregelen wordt betwist, biedt de rechter beperkte bescherming zolang de wetgever binnen zijn discretionaire ruimte handelt.
Samenvatting
Het Gerechtshof 's-Hertogenbosch heeft op 23 september 2026 uitspraak gedaan in een belastingzaak (zaaknummer 25/39) waarbij het hoger beroep ongegrond is verklaard. De beschikbare tekst van de uitspraak is onvolledig, maar uit de overwegingen blijkt dat de appellant heeft aangevoerd dat een bepaalde belastingmaatregel onwenselijk of onrechtvaardig is, mogelijk in relatie tot het evenredigheidsbeginsel. Het hof heeft dit argument verworpen met de overweging dat de vraag of een maatregel wenselijk is en als rechtvaardig kan worden beschouwd, niet ter beoordeling van de rechter staat. Dit weerspiegelt de klassieke staatsrechtelijke taakverdeling: de rechter toetst of het recht correct is toegepast, maar treedt niet in de beleids- en wetgevingskeuzes van de wetgever of het bestuur. Het hof zag evenmin aanleiding om het griffierecht te laten vergoeden aan de appellant, en wees ook een veroordeling in de proceskosten op grond van artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht af. De uitkomst is daarmee volledig in het nadeel van de appellant: het beroep faalt inhoudelijk, en er vindt geen kostencompensatie plaats. Beide partijen hebben de mogelijkheid om binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie in te stellen bij de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer). De juridische impact van deze uitspraak is beperkt, aangezien het hof een reeds vaste lijn in de belastingrechtspraak volgt. Vanwege de onvolledigheid van de beschikbare uitspraaktekst is een volledig inhoudelijke analyse niet mogelijk; de precieze belastingsoort, het belastingjaar en de specifieke feiten zijn niet te reconstrueren.