BTW-aftrek geweigerd wegens niet-aangetoonde prestaties leverancier

Samenvatting

In deze zaak bij het Gerechtshof 's-Hertogenbosch staat centraal of een ondernemer (belanghebbende) recht heeft op aftrek van voorbelasting die in rekening is gebracht door [A BV]. De inspecteur weigerde de aftrek omdat de facturen van [A BV] meerdere formele gebreken vertoonden — geen btw-nummer, een onjuist adres en een gebrek aan specificatie van de verrichte diensten — en omdat bovendien niet aannemelijk was gemaakt dat [A BV] daadwerkelijk prestaties aan belanghebbende had verricht. Het hof zet het juridisch kader uiteen aan de hand van de vaste rechtspraak van het HvJ EU, waaronder het arrest Barlis, en het recente arrest van de Hoge Raad van 19 december 2025 (ECLI:NL:HR:2025:1958). Daaruit volgt dat het recht op BTW-aftrek in de eerste plaats afhangt van de vervulling van materiële voorwaarden: er moet sprake zijn van een daadwerkelijk verrichte prestatie door een belastingplichtige aan een andere belastingplichtige. Formele gebreken op een factuur mogen op zichzelf niet tot weigering leiden als de inspecteur toch over alle benodigde gegevens beschikt om de materiële voorwaarden te toetsen. Ontbreken die gegevens echter — zoals in dit geval — dan staat het evenredigheidsbeginsel er niet aan in de weg dat aanvullend bewijs wordt verlangd. Belanghebbende bracht ter onderbouwing twee overeenkomsten, getuigenverklaringen en een kasboek in, maar dit bleek onvoldoende om de werkelijkheid van de gestelde dienstverlening aan te tonen. De rechtbank verklaarde de beroepen gegrond voor zover deze betrekking hadden op de opgelegde boetes — die werden verlaagd tot respectievelijk € 1.405 (2019) en € 2.241 (2020) — maar liet de naheffingsaanslagen zelf in stand. Belanghebbende stelde vervolgens hoger beroep in bij het hof. De uitspraak consolideert bestaande rechtspraak en heeft beperkte precedentwerking, maar onderstreept het belang van gedegen bewijs bij informele leveranciersrelaties.