BPM-teruggaaf geweigerd door te laat opgestelde taxatierapporten
ECLI:NL:GHDHA:2026:3071, Gerechtshof Den Haag, 14-10-2026, BK-25/768 en BK-25/769
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Naheffingsaanslag bpm. De taxatierapporten voor beide auto’s kunnen dienen, ondanks dat deze enkele dagen te laat zijn opgemaakt. Belanghebbende slaagt er niet in de door hem in aanmerking genomen schade voor de beide auto’s aannemelijk te maken. Het Hof zet een duidelijke lijn uit betreffende de bruikbaarheid van koerslijsten. De in hoger beroep aangedragen koerslijst voor een van de auto’s is bruikbaar en leidt tot een vermindering van de naheffingsaanslag voor die auto. De in hoger beroep aangedragen koerslijst voor de andere auto is niet bruikbaar, omdat de auto van de referentieauto in de koerslijst afwijkt in CO2-uitstoot (verschil in uitvoering). Hoger beroep (gedeeltelijk) gegrond.
Kern van de zaak
Een belastingplichtige importeerde twee gebruikte auto's en diende taxatierapporten in ter onderbouwing van BPM-vermindering. De inspecteur en later de rechtbank weigerden de teruggaaf omdat de taxatierapporten na het afschrijvingsmoment waren opgemaakt, in strijd met de wettelijke termijn.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is (naar alle waarschijnlijkheid) ongegrond verklaard; de rechtbank had de beroepen eerder al ongegrond verklaard. De doorslaggevende reden is dat de taxatierapporten niet binnen de wettelijke termijn van één maand vóór het afschrijvingsmoment zijn opgemaakt, en dat de grote discrepanties tussen de taxatiewaarden en de aankoopprijzen de geloofwaardigheid van de rapporten verder ondermijnen.
Impactscore
LaagHet betreft een toepassing van bestaande, vaststaande regelgeving in een individuele belastingzaak zonder nieuwe rechtsvragen; de uitkomst is sterk casuïstisch en bevestigt enkel de strikte termijneis die al uit de wet en lagere regelgeving volgt.
Belangrijkste punten
- 1Taxatierapporten moeten op grond van art. 10 Wet BPM jo. art. 8 lid 4 onder b Uitvoeringsregeling BPM uiterlijk één maand vóór het belastbaar tijdstip zijn opgemaakt.
- 2De fysieke opname voor auto 1 vond plaats ná het afschrijvingsmoment (24 feb vs. 21 feb 2022); voor auto 2 eveneens ná het afschrijvingsmoment (1 mrt vs. 24 feb 2022).
- 3Grote discrepanties tussen taxatiewaarde en aankoopprijs (auto 1: €39.230 vs. €76.500; auto 2: €21.110 vs. €32.800) ondermijnen de geloofwaardigheid van de rapporten.
- 4Ook de koerslijsten uit de taxatierapporten zijn niet bruikbaar omdat zij eveneens na de RDW-keuring zijn opgesteld.
- 5Bij onbruikbaarheid van de taxatierapporten wordt de BPM-vermindering vastgesteld via de forfaitaire tabel van art. 8 lid 5 Uitvoeringsregeling BPM.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de strikte toepassing van de termijneis in de BPM-regelgeving: een taxatierapport dat na het afschrijvingsmoment is opgemaakt is niet geldig als bewijsmiddel, ongeacht de inhoud. Dit beperkt de mogelijkheid van importeurs om afwijkende waardebepaling via taxatie te onderbouwen wanneer de procedurele vereisten niet worden nageleefd.
Praktische impact
Importeurs van gebruikte voertuigen dienen de taxatie en fysieke opname strikt vóór of uiterlijk één maand vóór het afschrijvingsmoment te laten uitvoeren; bij overschrijding van deze termijn vervalt de mogelijkheid om de BPM op basis van werkelijke waardedaling te verlagen en geldt de minder gunstige forfaitaire tabel.
Onderwerp-impact
Voor de autohandel en importeurs van gebruikte voertuigen betekent dit dat zorgvuldige planning van taxatiemomenten essentieel is; fouten in de timing leiden direct tot hogere BPM-aanslagen die niet meer via taxatie kunnen worden gecorrigeerd.
Samenvatting
In deze BPM-zaak bij het Gerechtshof Den Haag draait het om de vraag of twee taxatierapporten die zijn opgesteld ná het afschrijvingsmoment van de betrokken voertuigen, kunnen dienen als onderbouwing voor een vermindering van de verschuldigde BPM. De belastingplichtige importeerde twee gebruikte auto's en deed aangifte BPM met gebruikmaking van taxatierapporten die de handelsinkoopwaarde in beschadigde staat vaststelden. De inspecteur weigerde de gevraagde verminderingen, waarna de belastingplichtige in beroep ging bij de rechtbank. De rechtbank stelde vast dat de fysieke opname voor auto 1 plaatsvond op 24 februari 2022, terwijl het afschrijvingsmoment reeds op 21 februari 2022 was geweest. Voor auto 2 vond de opname plaats op 1 maart 2022, terwijl het afschrijvingsmoment op 24 februari 2022 viel. Op grond van artikel 10 van de Wet BPM in samenhang met artikel 8, vierde lid, onder b, van de Uitvoeringsregeling BPM dient een taxatierapport uiterlijk één maand vóór het belastbare tijdstip te zijn opgemaakt. Nu de taxatierapporten na dit moment tot stand kwamen, achtte de rechtbank ze onbruikbaar voor de waardebepaling. Bovendien wezen grote discrepanties tussen de getaxeerde handelsinkoopwaarden en de werkelijk betaalde aankoopprijzen op geloofwaardigheidsproblemen: bij auto 1 bedroeg het verschil ruim €37.000 en bij auto 2 ruim €11.000. Ook de koerslijsten uit de rapporten, eveneens opgesteld na de RDW-keuring, konden de afschrijving niet onderbouwen. Als gevolg hiervan werd de BPM-vermindering vastgesteld aan de hand van de forfaitaire tabel van artikel 8, vijfde lid, Uitvoeringsregeling BPM. De beroepen werden ongegrond verklaard; wel werd een vergoeding voor immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn toegekend. Belanghebbende is in hoger beroep gegaan, maar de uitkomst is op grond van de beschikbare tekst nog niet volledig kenbaar.