Hof bekrachtigt wijziging splitsingsakte appartementsrecht
ECLI:NL:GHDHA:2026:3025, Gerechtshof Den Haag, 13-10-2026, 200.362.786/01
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Verzoek tot het verlenen van een vervangende machtiging voor het wijzigen van de splitsingsakte (art. 5:140 BW). Redelijke grond om medewerking aan de wijziging te weigeren?
Kern van de zaak
Verweerder wil de splitsingsakte van een appartementsgebouw laten wijzigen omdat een uitbouw en woongedeelte in het souterrain niet of onjuist daarin zijn opgenomen. Appellante weigert medewerking en stelt dat verweerder gemeenschappelijke grond en onderdelen heeft toegeëigend. De kantonrechter verleende een machtiging ter vervanging van de geweigerde toestemming, waarna appellante in hoger beroep ging.
Beslissing van de rechter
Het Gerechtshof Den Haag bekrachtigt de beschikking van de kantonrechter van 24 september 2025 en veroordeelt appellante in de proceskosten van €4.410,-. De doorslaggevende reden is dat appellante geen redelijke grond had om haar medewerking aan de wijziging van de splitsingsakte te weigeren in de zin van artikel 5:140 BW.
Impactscore
LaagHet betreft een feitelijk en betrekkelijk individueel geschil over een splitsingsakte tussen twee appartementseigenaars. De uitspraak past bestaande wettelijke kaders toe zonder nieuwe rechtsvragen te beantwoorden en heeft beperkte precedentwerking.
Belangrijkste punten
- 1Op grond van art. 5:139 lid 1 BW kan een splitsingsakte worden gewijzigd met medewerking van alle appartementseigenaars.
- 2Bij weigering zonder redelijke grond kan de kantonrechter op basis van art. 5:140 BW de ontbrekende toestemming vervangen door een machtiging.
- 3Appellante voerde aan dat verweerder gemeenschappelijke grond had toegeëigend via uitbouw, kelderwerkzaamheden en dakkapellen, maar dit werd niet als redelijke weigeringsgrond aanvaard.
- 4De grieven van appellante over o.a. doorbreken achtergevel, zonnepanelen op haar balkon en nietigheid van het VvE-besluit werden verworpen.
- 5Appellante werd veroordeeld in de volledige proceskosten van het hoger beroep (€4.410,-).
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat de drempel voor een 'redelijke grond' ex art. 5:140 BW hoog ligt en dat bezwaren over gemeenschappelijk grondgebruik bij uitbouw niet automatisch als zodanig kwalificeren. Dit biedt verduidelijking over de toepassing van het appartementsrecht bij feitelijke geschillen over splitsingsregistratie.
Praktische impact
Appellante dient mee te werken aan de notariële wijziging van de splitsingsakte en draagt de proceskosten van beide instanties. Verweerder kan de feitelijke situatie van uitbouw en souterrain alsnog correct in de splitsingsakte en -tekening laten vastleggen.
Onderwerp-impact
Voor appartementseigenaars verduidelijkt deze uitspraak dat geschillen over de registratie van verbouwingen in splitsingstekeningen via de rechterlijke machtiging van art. 5:140 BW kunnen worden opgelost, ook als de weigerachtige eigenaar bezwaar heeft tegen de rechtmatigheid van de verbouwing zelf.
Samenvatting
In dit hoger beroep stond de vraag centraal of een appartementseigenaar (appellante) een redelijke grond had om haar medewerking te weigeren aan de wijziging van een splitsingsakte. Verweerder wenste de akte te laten aanpassen omdat een door hem gerealiseerde uitbouw en een woongedeelte in het souterrain niet, of onjuist, daarin waren opgenomen. Op grond van artikel 5:139 lid 1 BW vereist een dergelijke wijziging de medewerking van alle appartementseigenaars. Weigert een eigenaar zonder redelijke grond, dan kan de rechter die toestemming op grond van artikel 5:140 BW vervangen door een machtiging. Appellante voerde meerdere bezwaren aan: verweerder zou gemeenschappelijke grond hebben toegeëigend via de uitbouw (circa 24 m²), het voormalig schuine dak zou zijn verhoogd tot een plat dak, er zouden werkzaamheden zijn verricht aan de funderingsmuur voor ramen in de kelder, de voortuin zou oppervlakte hebben verloren aan dakkapellen, en zonnepanelen zouden fysiek aan haar balkon zijn bevestigd. Ook stelde zij dat het VvE-besluit over de verbouwingen nietig was. De kantonrechter oordeelde dat deze bezwaren geen redelijke weigeringsgrond opleverden en verleende de machtiging. Het Gerechtshof Den Haag bekrachtigt deze beslissing in hoger beroep. De aangevoerde grieven werden kennelijk onvoldoende geacht om de weigering te rechtvaardigen in de zin van artikel 5:140 BW. Appellante wordt veroordeeld in de kosten van het hoger beroep, begroot op €4.410,-. De uitspraak illustreert dat de lat voor een 'redelijke grond' tot weigering hoog ligt: bezwaren over vermeend onrechtmatig gebruik van gemeenschappelijke ruimten rechtvaardigen op zichzelf niet het blokkeren van een correcte administratieve vastlegging in de splitsingsakte.