Verzoek voorlopige voorziening belastingaanslag afgewezen wegens ontbreken spoedeisend belang
ECLI:NL:GHDHA:2026:2907, Gerechtshof Den Haag, 16-09-2026, BK-26/595
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Verzoek om voorlopige voorziening afgewezen. Verzoeker maakt spoedeisend belang van de behandeling van de hoofdzaak niet aannemelijk.
Kern van de zaak
Een belastingplichtige die in 2001 arbeidsongeschikt raakte, vecht al jaren de belastingheffing over zijn arbeidsongeschiktheidsuitkeringen aan. Hij verzoekt een voorlopige voorziening tegen een aanslag IB/PVV 2023 na eerder zes keer zonder succes tot aan de Hoge Raad te hebben geprocedeerd.
Beslissing van de rechter
Het verzoek om voorlopige voorziening is afgewezen. Doorslaggevend is dat verzoeker geen spoedeisend belang aannemelijk heeft gemaakt, nu hij geen financiële noodsituatie of dreiging van een onomkeerbare situatie heeft gesteld of aangetoond. Het verzoek wordt kennelijk ongegrond verklaard.
Impactscore
LaagHet betreft een routinematige afwijzing van een voorlopige voorziening op basis van het ontbreken van spoedeisend belang, zonder nieuwe rechtsvragen. De bijzonderheid zit hooguit in de opvallend hoge bedragen in de aangifte, maar dat heeft geen bredere juridische betekenis.
Belangrijkste punten
- 1Voorlopige voorziening vereist aannemelijk spoedeisend belang en dreiging van onomkeerbare situatie
- 2Verzoeker heeft geen financiële noodsituatie of andere concrete spoedeisende omstandigheid gesteld
- 3Verzoeker claimt in aangifte 2023 een voorheffing van € 2.500.000 aan ingehouden loonheffing en € 2.000.000 aan restant persoonsgebonden aftrek, cijfers die een ongebruikelijk patroon vertonen
- 4Verzoeker heeft eerder zes keer zonder succes tot aan de Hoge Raad geprocedeerd over de belastbaarheid van zijn arbeidsongeschiktheidsuitkeringen
- 5Geen proceskostenveroordeling; tegen de uitspraak staat geen rechtsmiddel open
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat een verzoek om voorlopige voorziening in belastingzaken niet slaagt zonder concrete onderbouwing van een spoedeisend belang en dreiging van onomkeerbaarheid. De uitspraak heeft beperkte precedentwerking nu het een casuïstische toepassing van een bekende maatstaf betreft.
Praktische impact
Verzoeker verkrijgt geen uitstel of tegemoetkoming en moet de procedure in de hoofdzaak afwachten. Gelet op de eerdere onsuccesvolle procedures tot aan de Hoge Raad lijken zijn kansen in de hoofdzaak gering.
Onderwerp-impact
Voor belastingplichtigen die langlopende geschillen over de belastbaarheid van uitkeringen voeren, onderstreept deze uitspraak dat een voorlopige voorziening niet als alternatieve of vertragingstactiek kan worden ingezet zonder concreet spoedeisend belang.
Samenvatting
In deze belastingzaak heeft de voorzieningenrechter van het Gerechtshof Den Haag op 16 september 2026 een verzoek om voorlopige voorziening afgewezen. De verzoeker, die in 2001 arbeidsongeschikt raakte, voert al jarenlang een fiscale strijd over de belastingheffing op de uitkeringen die hij sindsdien ontvangt. Naar zijn mening hadden deze uitkeringen onbelast moeten blijven, maar eerder procederen – tot zes keer aan toe tot aan de Hoge Raad – heeft hem geen gelijk gegeven. In zijn aangifte IB/PVV over het belastingjaar 2023 heeft hij een pensioenuitkering van € 6.000 opgegeven, maar daarnaast een voorheffing van € 2.500.000 aan ingehouden loonheffing en een restant persoonsgebonden aftrek van eveneens € 2.500.000 geclaimd. De Inspecteur heeft het verzoek om voorlopige voorziening bestreden. De voorzieningenrechter oordeelt dat voor toewijzing van een voorlopige voorziening vereist is dat de verzoeker aannemelijk maakt dat een spoedeisend belang bestaat en dat een onomkeerbare situatie dreigt zonder de gevraagde maatregel. Aan die eis is in dit geval niet voldaan: verzoeker heeft geen financiële noodsituatie gesteld, noch andere concrete omstandigheden aangedragen die de spoedeisendheid onderbouwen. De voorzieningenrechter voegt daar nog aan toe dat de kern van het geschil – de belastbaarheid van de arbeidsongeschiktheidsuitkeringen – in eerdere procedures herhaaldelijk in het nadeel van verzoeker is beslecht. Het verzoek wordt om die reden kennelijk ongegrond bevonden en afgewezen. Er wordt geen proceskostenveroordeling uitgesproken. Tegen de beslissing staat geen rechtsmiddel open. De uitspraak is een toepassing van bekende procesrechtelijke maatstaven en heeft beperkte precedentwerking.