Ondertoezichtstelling kind verlengd ondanks moeizame hulpverlening
ECLI:NL:GHAMS:2026:3101, Gerechtshof Amsterdam, 15-10-2026, 200.366.782/01
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Ondertoezichtstelling beëindigd.
Kern van de zaak
Een moeder vecht in hoger beroep de ondertoezichtstelling (OTS) van haar kind aan, die de kinderrechter oplegde omdat het kind al jaren geen contact heeft met zijn vader. De GI en Raad voor de Kinderbescherming zien ernstige ontwikkelingsbedreiging. De vader wil contactherstel; de moeder verzoekt vernietiging van de OTS-beschikking.
Beslissing van de rechter
Het Gerechtshof Amsterdam bekrachtigt de ondertoezichtstelling van de minderjarige tot 22 december 2026. De doorslaggevende reden is dat het volledig ontbreken van contact met de vader sinds eind 2022 een ernstige bedreiging vormt voor de sociaal-emotionele en identiteitsontwikkeling van het kind, ook al kiest het kind daar zelf voor.
Impactscore
LaagHet betreft een individuele familiezaak zonder nieuwe rechtsvragen; de uitkomst past binnen vaste jurisprudentie over ondertoezichtstelling bij contactproblematiek. De processuele fout van de Raad heeft geen bredere precedentwerking.
Belangrijkste punten
- 1Het hof beschikte aanvankelijk over geen enkele informatie van de Raad of GI over het verloop van de OTS (fout Raad, excuses aangeboden); ter zitting werd alsnog voldoende informatie verkregen.
- 2Volledig ontbreken van contact met een ouder, ook als een kind daar zelf voor kiest, kan een ernstige ontwikkelingsbedreiging opleveren (sociaal-emotioneel en identiteitsontwikkeling).
- 3Het doel van de OTS was: zicht krijgen op belemmeringen voor contactherstel en gespecialiseerde hulpverlening inzetten; dit is nog niet van de grond gekomen door moeizame medewerking van moeder en kind.
- 4De GI heeft vanaf december 2025 diverse pogingen gedaan om de OTS-doelen te realiseren, maar de beoogde hulpverlening kwam niet op gang.
- 5Het hof toetst aan artikel 1:255 lid 1 BW (ernstige ontwikkelingsbedreiging en onvoldoende hulpaanvaarding) als grondslag voor de ondertoezichtstelling.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat een rechter een OTS in stand kan houden ook wanneer de hulpverlening nauwelijks van de grond is gekomen, zolang de ernstige ontwikkelingsbedreiging voortduurt. Het onderstreept dat contactontzegging door een kind zelf de bedreiging niet opheft.
Praktische impact
Voor de moeder en het kind betekent dit dat de GI-bemoeienis en de druk tot contactherstel met de vader voortduurt tot eind 2026. De vader behoudt de mogelijkheid dat via de OTS alsnog wordt gewerkt aan omgangsherstel.
Onderwerp-impact
In jeugdbeschermingszaken benadrukt deze uitspraak dat GI's en de Raad tijdig rapporteren aan de rechter, en dat langdurig contactontbreken met een ouder een zelfstandige OTS-grond kan blijven vormen ongeacht de wil van het kind.
Samenvatting
In deze zaak bij het Gerechtshof Amsterdam stond de vraag centraal of de door de kinderrechter opgelegde ondertoezichtstelling (OTS) van een minderjarige jongen in stand moest blijven. De moeder had hoger beroep ingesteld en verzocht de beschikking van 22 december 2025 te vernietigen. Aanleiding voor de OTS was het feit dat de minderjarige al sinds eind 2022 volledig het contact met zijn vader had verbroken. De Raad voor de Kinderbescherming en de gecertificeerde instelling (GI) achtten dit zorgelijk vanwege de mogelijke schade aan de sociaal-emotionele en identiteitsontwikkeling van het kind. Het hof constateerde bij aanvang van de procedure dat het volledig in het duister tastte over het verloop van de OTS, omdat de Raad noch de GI tijdig rapportage had ingediend. De Raad erkende dit als een eigen fout en bood zijn excuses aan. Ter zitting werd alsnog voldoende informatie verstrekt om tot een oordeel te komen. Inhoudelijk oordeelde het hof dat de ernstige ontwikkelingsbedreiging nog steeds aanwezig was. Het langdurig ontbreken van contact met een ouder vormt ook wanneer een kind daar zelf voor kiest een bedreiging voor zijn ontwikkeling, zo stelde het hof op grond van artikel 1:255 lid 1 BW. De GI had weliswaar vanaf december 2025 geprobeerd de OTS-doelen te realiseren — te weten: inzicht in belemmeringen en gespecialiseerde hulpverlening — maar de medewerking van moeder en kind was onvoldoende om dit van de grond te krijgen. Juist om die reden achtte het hof voortzetting van de OTS noodzakelijk. Het hof bekrachtigde dan ook de OTS tot 22 december 2026, in lijn met het oordeel van de kinderrechter. De verzoeken van de vader over omgang en gezag waren in een afzonderlijke procedure aangehouden en vielen buiten het bestek van dit hoger beroep.