Geen arbeidskorting op WGA-uitkering: beroep ongegrond
ECLI:NL:GHAMS:2026:2836, Gerechtshof Amsterdam, 24-09-2026, 25/1944 en 25/1945
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Aanslagen IB/PVV 2022 en 2023. Werkhervattingsuitkering gedeeltelijk ongeschikten van UWV. Geen arbeidskorting toegepast. Schending verbod van discriminatie en evenredigheidsbeginsel? Schending hoorplicht? Geen recht op een dwangsom en schadevergoeding.
Kern van de zaak
Een belastingplichtige ontving in 2022 en 2023 een WGA-uitkering (werkhervattingsuitkering gedeeltelijk arbeidsgeschikten) en maakte bezwaar omdat bij de loonheffing geen arbeidskorting was toegepast. Hij stelde dat dit in strijd was met het discriminatieverbod, het evenredigheidsbeginsel en dat de hoorplicht was geschonden.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard. De doorslaggevende reden is dat een WGA-uitkering geen arbeidsinkomen vormt in de zin van de wet, zodat de arbeidskorting hierop niet van toepassing is; voor de jaren 2020 en 2021 ontbreken bovendien aanslagen waarop vermindering kan worden gegrond.
Impactscore
LaagDe uitkomst is in lijn met bestaande wetgeving en vaste rechtspraak over de reikwijdte van de arbeidskorting; de zaak heeft geen precedentwerking en betreft een individueel fiscaal geschil van beperkte omvang.
Belangrijkste punten
- 1WGA-uitkering kwalificeert niet als arbeidsinkomen, waardoor recht op arbeidskorting ontbreekt
- 2Voor belastingjaren 2020 en 2021 zijn geen IB-aanslagen vastgesteld en geen aangifte ingediend, zodat het verzoek om vermindering niet kan worden toegewezen
- 3Beroep op discriminatieverbod uit verdragsbepalingen verworpen: geen gelijk geval ten opzichte van werkenden
- 4Beroep op evenredigheidsbeginsel afgewezen: de wettelijke regeling laat geen ruimte voor afwijking
- 5Schending hoorplicht (art. 7:2 Awb) en strijd met goede procesorde door de rechtbank niet vastgesteld (uitspraak onvolledig, oordeel op dit punt onzeker)
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat WGA-uitkeringen buiten het begrip arbeidsinkomen vallen voor de arbeidskorting en dat het ontbreken van een aanslag een verzoek om vermindering blokkeert. Er worden geen nieuwe rechtsnormen gesteld.
Praktische impact
WGA-gerechtigden kunnen geen succesvol beroep doen op de arbeidskorting via bezwaar of beroep zolang de wettelijke grondslag ontbreekt; een verzoek om ambtshalve vermindering is evenmin mogelijk zonder vastgestelde aanslag.
Onderwerp-impact
Voor uitkeringsgerechtigden met een gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid verduidelijkt deze uitspraak dat het fiscale voordeel van de arbeidskorting niet via de rechter kan worden afgedwongen bij gebreke van een wettelijke basis.
Samenvatting
Een belastingplichtige die in 2022 en 2023 een WGA-uitkering (werkhervattingsuitkering gedeeltelijk arbeidsgeschikten) ontving, procedeerde in hoger beroep bij het Gerechtshof Amsterdam over het uitblijven van de arbeidskorting bij de loonheffing op zijn uitkering. Voor de belastingjaren 2020 en 2021 had hij eveneens verzocht om vermindering wegens niet-toegepaste arbeidskorting, maar had hij geen aangifte ingediend en was door de inspecteur geen IB-aanslag vastgesteld. De centrale juridische vragen waren: (1) vormt een WGA-uitkering arbeidsinkomen waarop de arbeidskorting van toepassing is, (2) levert het niet toekennen van de arbeidskorting strijd op met het discriminatieverbod in verdragsbepalingen of met het evenredigheidsbeginsel, (3) heeft de inspecteur de hoorplicht geschonden, en (4) heeft de rechtbank in strijd met de goede procesorde gehandeld. Het Gerechtshof oordeelde dat een WGA-uitkering naar geldend recht niet kwalificeert als arbeidsinkomen, zodat het recht op arbeidskorting wettelijk niet bestaat. Het beroep op het discriminatieverbod werd verworpen omdat uitkeringsgerechtigden voor dit fiscale voordeel geen gelijke gevallen zijn als werkenden met arbeidsinkomen. Het evenredigheidsbeginsel kan de wetgever niet opzijzetten voor de belastingplichtige. Voor de jaren 2020 en 2021 geldt bovendien dat bij het ontbreken van een vastgestelde aanslag geen ruimte bestaat voor een verzoek om vermindering. Het hoger beroep is ongegrond verklaard. De uitspraak bevat geen nieuwe rechtsnormen en heeft beperkte precedentwerking; zij past binnen de bestaande fiscale rechtspraak over de kwalificatie van uitkeringen voor de arbeidskorting. Noot: de tekst van de uitspraak is gedeeltelijk onvolledig aangeleverd, waardoor de oordelen over de hoorplicht en de procesorde slechts met enige onzekerheid kunnen worden weergegeven.