Hoger beroep klacht notaris te laat ingediend
ECLI:NL:GHAMS:2026:2335, Gerechtshof Amsterdam, 11-08-2026, 200.363.640
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Klacht tegen een notaris. Hoger beroep tegen ongegrond verklaard verzet. Rechtsmiddelenverbod; artikel 99 lid 19 Wet op het notarisambt. Beroepschrift is te laat ingediend. Hoger beroep niet-ontvankelijk.
Kern van de zaak
Klaagster diende een klacht in tegen een notaris bij de notariële kamer. De kamer verklaarde het verzet deels gegrond en deels ongegrond. Klaagster ging in hoger beroep bij het Gerechtshof Amsterdam tegen het ongegrond verklaarde deel.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is niet-ontvankelijk verklaard wegens termijnoverschrijding. Het beroepschrift werd pas op 14 januari 2026 ontvangen, terwijl de bestreden beslissing dateert van 14 augustus 2025, ruimschoots buiten de dertigdagentermijn van artikel 107 lid 1 Wna. De brief van klaagster van 28 augustus 2025 aan de kamer kwalificeert niet als beroepschrift.
Impactscore
LaagDe uitspraak is een routinematige procedurele beslissing over niet-tijdig ingesteld hoger beroep in een individuele notariële tuchtzaak en stelt geen nieuwe rechtsnormen; de bevestiging van de termijnregel heeft beperkte precedentwerking.
Belangrijkste punten
- 1Op grond van artikel 107 lid 1 Wna geldt een beroepstermijn van dertig dagen na verzending van de beslissing.
- 2Het beroepschrift (gedateerd 13 januari 2026, ontvangen 14 januari 2026) is ruim vijf maanden na de beslissing van 14 augustus 2025 ingediend en daarmee te laat.
- 3Artikel 99 lid 19 Wna bevat een rechtsmiddelenverbod voor het ongegrond verklaarde deel van de kamerbeslissing; doorbreking daarvan was door klaagster bepleit maar kon niet meer worden beoordeeld.
- 4De reactie van klaagster aan de kamer van 28 augustus 2025 kwalificeert niet als beroepschrift, nu deze niet bij het hof werd ingediend en inhoudelijk als voorlopige mededeling was geformuleerd.
- 5Verschoonbaarheid van de termijnoverschrijding is niet gesteld noch gebleken.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de strikte toepassing van de beroepstermijn van artikel 107 lid 1 Wna in het notariële tuchtrecht, ook in gevallen waarin een rechtsmiddelenverbod van artikel 99 lid 19 Wna aan de orde is. Het hof laat zien dat de vraag naar tijdigheid prioriteit heeft boven de vraag naar doorbreking van het rechtsmiddelenverbod.
Praktische impact
Klagers in notariële tuchtprocedures moeten uiterst alert zijn op de strikte dertigdagentermijn voor hoger beroep; correspondentie gericht aan de kamer geldt niet als tijdig ingesteld rechtsmiddel bij het hof.
Onderwerp-impact
Voor rechtzoekenden die klagen over notarissen heeft deze uitspraak een waarschuwende werking: procedurele fouten zoals het overschrijden van beroepstermijnen leiden onherroepelijk tot niet-ontvankelijkheid, ook als er inhoudelijk gegronde bezwaren bestaan.
Samenvatting
In deze zaak bij het Gerechtshof Amsterdam stond centraal of klaagster tijdig hoger beroep had ingesteld tegen een beslissing van de notariële kamer Arnhem-Leeuwarden. De kamer had het verzet van klaagster tegen een eerdere voorzittersbeslissing deels gegrond en deels ongegrond verklaard. Klaagster kon zich niet vinden in het ongegrond verklaarde deel en stelde hoger beroep in bij het hof. Zij bepleitte daarbij tevens doorbreking van het rechtsmiddelenverbod van artikel 99 lid 19 van de Wet op het notarisambt (Wna), dat normaal gesproken hoger beroep in dit soort zaken uitsluit. Het hof oordeelde echter dat de vraag naar de tijdigheid van het hoger beroep beantwoord moest worden vóórdat kon worden toegekomen aan de vraag of het rechtsmiddelenverbod doorbroken diende te worden. Nu de wet vanwege het rechtsmiddelenverbod geen expliciete beroepstermijn noemt, geldt de termijn die ook zonder dat verbod van toepassing zou zijn: op grond van artikel 107 lid 1 Wna dertig dagen na verzending van de beslissing. De bestreden beslissing dateerde van 14 augustus 2025, maar het beroepschrift van klaagster werd pas op 14 januari 2026 door het hof ontvangen — ruim vijf maanden later. Klaagster betoogde dat haar reactie van 28 augustus 2025, gericht aan de kamer, als beroepschrift zou moeten gelden. Het hof verwierp dit standpunt. Uit de inhoud en formulering van die brief bleek duidelijk dat het geen beroepschrift was; de slotzin ervan illustreerde dat het slechts een voorafgaande mededeling betrof aan kamer en notaris. Van verschoonbaarheid van de termijnoverschrijding was evenmin sprake. Het hof verklaarde het hoger beroep dan ook niet-ontvankelijk, zonder toe te komen aan de inhoudelijke beoordeling van de klacht of de doorbreking van het rechtsmiddelenverbod.