Ticketdoorverkoop valt niet onder verlaagd btw-tarief culturele evenementen
ECLI:NL:GHAMS:2023:3120, Gerechtshof Amsterdam, 26-09-2023, 22/00132
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Omzetbelasting. Belanghebbende exploiteert een (online)platform waar particulieren tickets kunnen doorverkopen aan andere particulieren. In geschil is of belanghebbende het verlaagde btw-tarief kan toepassen op de door haar ontvangen fees. Het Hof is, net als de rechtbank, van oordeel dat de diensten niet kunnen worden beschouwd als het verlenen van een toegangsrecht als bedoeld in post b-14 van Tabel I bij de Wet OB. Belanghebbende is niet als commissionair aan te merken. Ook het beroep op het fiscale neutraliteitsbeginsel en het gelijkheidsbeginsel wordt verworpen.
Kern van de zaak
Een ticketplatform (eiseres) bood diensten aan voor het doorverkopen van tickets voor culturele evenementen via een zogenoemde 'secure verkoop'. Eiseres stelde dat haar diensten onder het verlaagde btw-tarief vielen omdat zij namens organisatoren toegang verleende tot culturele voorzieningen. De Belastingdienst was het hier niet mee eens en legde het normale tarief op.
Beslissing van de rechter
Het hof bekrachtigt het oordeel van de rechtbank: de diensten van eiseres zijn afgewezen voor het verlaagde btw-tarief. De doorslaggevende reden is dat het doorverkopen van tickets en de afhandeling daarvan niet kwalificeert als 'het verlenen van een toegangsrecht' tot culturele evenementen in de zin van post b.14 van Tabel I Wet OB 1968 en de Btw-richtlijn.
Impactscore
MiddelDe uitspraak heeft praktische relevantie voor de groeiende markt van ticketdoorverkoopplatforms en verduidelijkt de btw-kwalificatie van hun diensten, maar is niet richtinggevend omdat het een toepassing betreft van reeds bestaande jurisprudentie van de Hoge Raad en het HvJ EU.
Belangrijkste punten
- 1Post b.14 Tabel I Wet OB 1968 implementeert post 7 Bijlage III Btw-richtlijn en staat verlaagd tarief toe voor toegangsverlening tot culturele evenementen.
- 2De begrippen in Bijlage III Btw-richtlijn dienen strikt te worden uitgelegd, conform de omgangstaal en de context (HR 26 maart 2021, ECLI:NL:HR:2021:453).
- 3De 'secure verkoop' waarbij bestaande tickets ongeldig worden verklaard en nieuwe worden uitgegeven, kwalificeert niet als toegangsverlening maar als vervanging van het betalingsbewijs.
- 4De diensten van eiseres bestaan in wezen uit het ter beschikking stellen van een platform, validatiecontrole en fraudepreventie, niet uit het verlenen van toegang.
- 5Zowel de normale doorverkoop als de secure doorverkoop vallen onder het normale btw-tarief.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak verduidelijkt de strikte uitleg van het verlaagde btw-tarief voor culturele diensten: tussenpersonen en platforms die tickets doorverkopen verlenen zelf geen toegangsrecht en komen daardoor niet in aanmerking voor het verlaagde tarief. Dit sluit aan bij de restrictieve interpretatie van Bijlage III Btw-richtlijn.
Praktische impact
Ticketdoorverkoopplatforms moeten het normale btw-tarief hanteren over hun dienstverlening, wat hun kostenstructuur en prijsstelling beïnvloedt. Platforms die meenden onder het verlaagde tarief te vallen, dienen hun btw-positie te herzien en mogelijk naheffingen te verwachten.
Onderwerp-impact
Voor de evenementen- en entertainmentsector betekent dit dat enkel de originele toegangsverlenende partij (organisator of zaalhouder) het verlaagde btw-tarief kan toepassen, niet de tussenkomende doorverkoopplatforms.
Samenvatting
In deze zaak heeft het Gerechtshof Amsterdam geoordeeld over de vraag of de diensten van een ticketdoorverkoopplatform in aanmerking komen voor het verlaagde btw-tarief van post b.14 Tabel I van de Wet op de omzetbelasting 1968, dat geldt voor het verlenen van toegang tot culturele evenementen en voorzieningen. Eiseres, een platform dat zowel normale doorverkoop als zogenoemde 'secure verkoop' van tickets aanbood, betoogde dat zij bij de secure verkoop namens organisatoren of zaalhouders toegang verleende tot culturele voorzieningen door bestaande tickets ongeldig te verklaren en nieuwe tickets uit te geven. De Belastingdienst bestreed dit standpunt en stelde dat de diensten van eiseres in essentie bestonden uit het ter beschikking stellen van een platform, het controleren van de geldigheid van tickets en het nemen van fraudepreventiemaatregelen, en daarmee slechts het betalingsbewijs vervingen zonder zelf toegang te verlenen. Het hof sluit zich aan bij het oordeel van de rechtbank dat de diensten van eiseres — het bieden van de gelegenheid tot doorverkoop en de administratieve afhandeling daarvan — niet kunnen worden gekwalificeerd als het verlenen van een toegangsrecht in de zin van de relevante btw-regelgeving. Daarbij wordt benadrukt dat de begrippen in Bijlage III bij de Btw-richtlijn, op grond waarvan lidstaten mogen afwijken van het normale btw-tarief, strikt moeten worden uitgelegd conform de omgangstaal en de context, zoals eerder bepaald door de Hoge Raad op 26 maart 2021. Het verlaagde tarief is voorbehouden aan partijen die daadwerkelijk en rechtstreeks toegang verlenen tot culturele evenementen voor het publiek. Een tussenpersoon die enkel het doorverkoopproces faciliteert, voldoet hier niet aan. Het beroep van eiseres op het vertrouwensbeginsel en het gelijkheidsbeginsel wordt evenmin gehonoreerd. De uitspraak heeft gevolgen voor vergelijkbare ticketplatforms die hun btw-positie mogelijk opnieuw zullen moeten beoordelen.