JurispRadar
ECLI:NL:CRVB:2026:957Laag28/100

Bijstandskorting wegens geweigerd baanaanbod blijft in stand

ECLI:NL:CRVB:2026:957, Centrale Raad van Beroep, 14-07-2026, 24/1460 PW

Centrale Raad van BeroepUitspraak: 14 juli 2026Publicatie: 22 juli 2026
Procedure:Hoger beroep
Zaaknummer:24/1460 PW
Bestuursrecht
Socialezekerheidsrecht
Arbeidsrelaties
Overheid
Participatiewet
Bijstand
Re Integratie
Maatregel
Arbeidsaanbod

Inhoudsindicatie

(officieel, Rechtspraak.nl)

Afwijzing aanvraag individuele inkomenstoeslag. Uitzicht op inkomensverbetering is. Beleid. Het college heeft bij de beoordeling van het hebben van uitzicht op inkomensverbetering terecht betrokken dat bij appellante geen sprake is van ontbrekend arbeidsmarktperspectief of arbeidsbelemmeringen. Met de Beleidsregels heeft het college invulling gegeven aan het begrip ‘uitzicht op inkomensverbetering’. Die invulling houdt in dat als de betrokkene geen inkomsten uit arbeid heeft en er geen vastgestelde belemmeringen zijn om te werken, de betrokkene dan uitzicht op inkomensverbetering heeft. Vaststaat dat dit bij appellante het geval is.

Kern van de zaak

Appellanten ontvingen bijstand op grond van de Participatiewet. Appellante weigerde na een succesvolle proefplaatsing een arbeidsovereenkomst te accepteren bij een werkgever omdat zij het minimumloon niet passend vond bij haar ervaring en opleiding. Het college legde daarop een maatregel op van 100% korting op de bijstand gedurende twee maanden.

Beslissing van de rechter

De Centrale Raad van Beroep laat de opgelegde maatregel — een verlaging van de bijstand met 100% gedurende twee maanden — in stand. Doorslaggevend is dat appellante heeft geweigerd algemeen geaccepteerde arbeid te aanvaarden als bedoeld in artikel 18, vierde lid, aanhef en onder a, van de Participatiewet, zonder dat de opgegeven reden (onvoldoende loon) juridisch toereikend is.

28van 100

Impactscore

Laag

De uitspraak past bestaande jurisprudentie toe zonder nieuwe rechtsnormen te stellen; de casus is feitelijk van aard en betreft een individuele maatregel op basis van een duidelijke wettelijke bepaling.

Belangrijkste punten

  • 1Appellante weigerde een arbeidsaanbod van 24 uur per week tegen minimumloon na een succesvolle proefplaatsing.
  • 2De weigering was gebaseerd op de stelling dat het minimumloon niet passend is bij haar ervaring en opleiding, wat juridisch niet als geldige grond wordt aanvaard.
  • 3Het college legde op grond van artikel 18 lid 4 sub a Participatiewet een maatregel op van 100% bijstandskorting gedurende twee maanden.
  • 4De maatregel is zowel in bezwaar als in (hoger) beroep in stand gebleven.
  • 5De zaak over de individuele inkomenstoeslag (art. 36 PW) lijkt afzonderlijk te zijn behandeld, maar het oordeel over de maatregel is definitief.

Impactanalyse

Juridische impact

De uitspraak bevestigt dat subjectieve bezwaren over loonhoogte ten opzichte van eigen ervaring of opleiding geen geldige grond zijn om een arbeidsaanbod te weigeren in het kader van de Participatiewet. Artikel 18 lid 4 sub a PW wordt strikt toegepast.

Praktische impact

Bijstandsgerechtigden die een arbeidsaanbod weigeren louter vanwege loonontevredenheid riskeren een volledige tijdelijke stopzetting van hun uitkering, ook als het geboden loon het wettelijk minimumloon betreft.

Onderwerp-impact

Voor re-integratietrajecten en proefplaatsingen benadrukt deze uitspraak dat werkgevers die na een proefplaatsing een aanbod doen — ook al is dit minder gunstig dan aanvankelijk geïntendeerd — de bijstandsgerechtigde niet zondermeer kan weigeren op grond van salarisoverwegingen.

Samenvatting

In deze zaak stond centraal of het college van burgemeester en wethouders terecht een maatregel had opgelegd aan appellanten, die bijstand ontvingen op grond van de Participatiewet. Appellante had via een jobcoach een proefplaatsing gevolgd bij een werkgever als reparateur van mobiele telefoons en smartwatches. Na afloop van de succesvolle proefplaatsing bood de werkgever haar een arbeidsovereenkomst aan voor 24 uur per week, voor zes maanden, tegen het wettelijk minimumloon. Appellante weigerde dit aanbod omdat zij het minimumloon niet passend achtte gelet op haar relevante werkervaring en gevolgde opleiding in het betreffende vakgebied. Het college legde hierop een maatregel op van 100% verlaging van de bijstand gedurende twee maanden, met ingang van 1 september 2023. De juridische kern van het geschil was of appellante terecht het aanbod had geweigerd, dan wel of sprake was van het niet-aanvaarden van algemeen geaccepteerde arbeid in de zin van artikel 18, vierde lid, aanhef en onder a, van de Participatiewet. De Centrale Raad van Beroep oordeelde — in lijn met een afzonderlijke uitspraak in zaak 24/2626 PW — dat de maatregel terecht is opgelegd en in rechte in stand blijft. De reden die appellante aanvoerde voor haar weigering, namelijk dat het minimumloon niet in verhouding staat tot haar ervaring en opleiding, wordt niet aanvaard als rechtvaardiging voor het weigeren van het arbeidsaanbod. Het aangeboden werk kwalificeert als algemeen geaccepteerde arbeid, en de hoogte van het minimumloon vormt op zichzelf geen wettelijke uitzondering op de aanvaardingsplicht. Deze uitspraak illustreert de strikte toepassing van de arbeidsverplichtingen binnen de Participatiewet en de beperkte ruimte die bijstandsgerechtigden hebben om arbeidsaanboden op grond van subjectieve loonwaardering te weigeren.

Bron: Rechtspraak.nl Open Data· Geanalyseerd op 12 oktober 2026 met claude-sonnet-4-6
Originele uitspraak

Meer Bestuursrecht

Hoge Raad·13 nov 2026
Bestuursrecht
Socialezekerheidsrecht
Overheid
Zorg
ECLI:NL:HR:2026:1902

Hoge Raad: termijnoverschrijding Wvggz geen automatische EVRM-schending

72/100Bekijk
Rechtbank Den Haag·12 nov 2026
Bestuursrecht
Vreemdelingenrecht
Overheid
Zorg
ECLI:NL:RBDHA:2026:33797

Verblijfsvergunning 85-jarige Marokkaanse moeder ten onrechte geweigerd

32/100Bekijk
Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Overheid
Vergunningen
ECLI:NL:RVS:2026:6667

Termijnoverschrijding bezwaar niet verschoonbaar ondanks adresverwarring

28/100Bekijk
Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Schadevergoeding
Vastgoed
ECLI:NL:RVS:2026:6655

Planschade toegewezen na vervallen detailhandelsbestemming eerste verdieping

38/100Bekijk
Alle uitspraken in dit rechtsgebied