Bijstand ingetrokken wegens verzwegen arbeidsuren bij bakkerij
ECLI:NL:CRVB:2026:910, Centrale Raad van Beroep, 30-06-2026, 24/2649 PW
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Boete. Schending inlichtingenverplichting. Omvang op geld waardeerbare arbeid. Verwijtbaarheid. Geen verdere matiging. De wet biedt geen grondslag om uitsluitend wegens tijdsverloop tussen de gedraging en het boetebesluit van boeteoplegging af te zien. Voor verdere matiging bestaat geen aanleiding. Daarbij is van belang dat het college zelf reeds aanleiding heeft gezien om de boete te matigen wegens het tijdsverloop door per half jaar overschrijding van voornoemde termijn de boete te matigen met 5%, in totaal dus met 20%. Dit is een in de rechtspraak aanvaarde wijze om tijdsverloop in de hoogte van de boete te verdisconteren.
Kern van de zaak
Appellant en zijn echtgenote ontvingen bijstand aangevuld met inkomsten uit werk bij een bakkerij. Na onderzoek door de gemeente Breda concludeerde het college dat appellant meer uren werkte dan hij had opgegeven op zijn inlichtingenformulieren. Het college trok de bijstand in en vorderde tevens een bedrag van ruim €6.000 terug.
Beslissing van de rechter
Op basis van de beschikbare tekst heeft de Centrale Raad van Beroep uitspraak gedaan op 30 juni 2026; de exacte beslissing (gegrond/ongegrond) is niet volledig weergegeven in de aangeleverde tekst. Het college had de bijstand ingetrokken en teruggevorderd wegens schending van de inlichtingenplicht, omdat appellant meer uren werkte dan opgegeven, wat leidde tot ten onrechte ontvangen bijstand.
Impactscore
LaagHet betreft een individuele toepassing van bestaande regels rond de inlichtingenplicht in de PW zonder nieuwe rechtsvragen; bovendien is de uitspraakvtekst onvolledig, waardoor de daadwerkelijke rechtsontwikkeling niet volledig beoordeeld kan worden.
Belangrijkste punten
- 1Appellant had eerder al een intrekking gekregen in 2019 wegens verzwegen arbeidsuren, wat een patroon van schending van de inlichtingenplicht suggereert.
- 2Na hernieuwd onderzoek (waarnemingen oktober 2020 – mei 2021) concludeerde het college opnieuw dat meer uren werden gewerkt dan opgegeven.
- 3De bijstand werd met ingang van 1 juni 2021 ingetrokken en over de periode januari–juni 2021 teruggevorderd tot €6.046,73.
- 4De grondslag voor intrekking en terugvordering is schending van artikel 17 lid 1 PW (inlichtingenplicht).
- 5De beslissende tekst van de uitspraak is onvolledig weergegeven, waardoor de uiteindelijke oordeel van de Raad niet volledig kan worden vastgesteld.
Impactanalyse
Juridische impact
De zaak bevestigt het belang van de inlichtingenplicht in de Participatiewet en de bevoegdheid van gemeenten om bij schending daarvan bijstand in te trekken en terug te vorderen; vanwege de onvolledige uitspraakvtekst is de precieze rechtsontwikkeling niet volledig vast te stellen.
Praktische impact
Voor appellant betekent de intrekking en terugvordering van ruim €6.000 een aanzienlijke financiële belasting; de zaak illustreert dat gemeenten actief handhaven via observaties en werkgeverscontact bij vermoedens van inkomensverzwijging.
Onderwerp-impact
Bijstandsontvangers met wisselende inkomsten uit oproepwerk lopen een verhoogd risico op intrekking en terugvordering indien hun urenoverzichten niet nauwkeurig aansluiten bij feitelijk gewerkte uren.
Samenvatting
Appellant en zijn echtgenote ontvingen bijstand naar de gehuwdennorm, aangevuld met inkomsten die appellant genereerde via een oproepcontract bij een bakkerij. Maandelijks diende hij inlichtingenformulieren en loonstroken in, op basis waarvan de bijstand werd aangevuld. Naar aanleiding van een interne melding stelde de gemeente Breda een onderzoek in, waarbij in de periode oktober 2020 tot en met mei 2021 waarnemingen werden verricht en gesprekken gevoerd met zowel appellant als zijn werkgever. Uit dit onderzoek bleek dat appellant structureel meer uren werkte dan hij had opgegeven, waardoor hij te veel bijstand ontving en zijn inlichtingenplicht ex artikel 17 lid 1 Participatiewet had geschonden. Het college trok de bijstand per 1 juni 2021 in en vorderde over de periode januari tot juni 2021 een bedrag van €6.046,73 terug. Na bezwaar werden de besluiten gehandhaafd. Appellant tekende hoger beroep aan bij de Centrale Raad van Beroep. De centrale juridische vraag betreft of het college terecht heeft geconcludeerd dat de inlichtingenplicht is geschonden en of de intrekking en terugvordering rechtmatig zijn. De aangeleverde uitspraakvtekst is echter onvolledig: de beslissende overwegingen en het dictum van de Raad ontbreken grotendeels, waardoor de uiteindelijke uitkomst van het hoger beroep niet met zekerheid kan worden vastgesteld. Op basis van de beschikbare tekst is duidelijk dat eerder in 2019 al een vergelijkbare intrekking plaatsvond wegens dezelfde reden, hetgeen de ernst van het patroon onderstreept. De zaak illustreert hoe gemeenten via observatie en werkgeverscontact handhaven bij vermoedens van inkomensverzwijging door bijstandsgerechtigden met wisselend oproepwerk.