Hoger beroep AOW niet-ontvankelijk wegens termijnoverschrijding
ECLI:NL:CRVB:2026:877, Centrale Raad van Beroep, 30-06-2026, 25/2256 AOW
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Hoger beroep niet-ontvankelijk. Het beroepschrift is niet binnen de termijn ingediend. Appellant heeft geen bijzondere omstandigheid aangevoerd die maakt dat de termijnoverschrijding verschoonbaar is.
Kern van de zaak
Een appellant stelde hoger beroep in tegen een uitspraak in een AOW-zaak. De uitspraak van de lagere rechter werd op 16 mei 2025 aan partijen bekendgemaakt. De vraag was of het hoger beroep tijdig was ingediend binnen de wettelijke termijn van zes weken.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is kennelijk niet-ontvankelijk verklaard omdat het buiten de wettelijke beroepstermijn van zes weken is ingediend (termijn liep van 17 mei tot en met 28 juni 2025). De Raad oordeelde dat geen sprake was van verschoonbare bijzondere omstandigheden die de termijnoverschrijding konden rechtvaardigen.
Impactscore
LaagHet betreft een routinematige procedurele afdoening wegens termijnoverschrijding zonder nieuwe rechtsvragen of precedentwerking; de uitkomst is volledig in lijn met vaste jurisprudentie over de Awb-beroepstermijnen.
Belangrijkste punten
- 1De beroepstermijn van zes weken (art. 6:7 Awb) liep van 17 mei 2025 tot en met 28 juni 2025
- 2De zaak is zonder zitting behandeld op grond van art. 8:54 lid 1 sub b Awb wegens kennelijke niet-ontvankelijkheid
- 3Termijnoverschrijding is alleen verschoonbaar bij bijzondere omstandigheden, handelen/nalaten van het bestuursorgaan of andere rechtvaardigende redenen
- 4Materiële belangen bij het geschil spelen geen rol bij de beoordeling van de ontvankelijkheid
- 5De uitspraak waartegen hoger beroep werd ingesteld was zowel per aangetekende brief als digitaal bekendgemaakt op 16 mei 2025
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de strikte toepassing van de beroepstermijnen uit de Awb in het socialezekerheidsrecht en de beperkte ruimte voor verschoonbaarheid bij termijnoverschrijding. Er worden geen nieuwe rechtsvragen beantwoord.
Praktische impact
Appellant verliest zijn recht op inhoudelijke behandeling van het hoger beroep in de AOW-zaak door te laat in te dienen; de uitspraak van de lagere rechter staat daarmee onherroepelijk vast.
Onderwerp-impact
In AOW- en socialezekerheidszaken onderstreept deze uitspraak het belang van strikte naleving van proceduretermijnen; burgers die te laat hoger beroep instellen krijgen geen inhoudelijke beoordeling, ongeacht de ernst van hun zaak.
Samenvatting
In deze zaak oordeelde de Centrale Raad van Beroep op 30 juni 2026 dat het hoger beroep van appellant in een AOW-kwestie kennelijk niet-ontvankelijk is wegens overschrijding van de wettelijke beroepstermijn. De aangevallen uitspraak was op 16 mei 2025 bekendgemaakt, waarna de termijn voor het instellen van hoger beroep op 17 mei 2025 aanving en op 28 juni 2025 verstreek. Appellant had zijn hoger beroepschrift niet binnen deze termijn ingediend, en ook niet voldaan aan de alternatieve eis dat het beroepschrift vóór het termijneinde ter post was bezorgd en uiterlijk één week na afloop was ontvangen (art. 6:9 Awb). De Raad toetste vervolgens of de termijnoverschrijding verschoonbaar was. Op grond van vaste jurisprudentie kan een te laat ingediend beroepschrift toch ontvankelijk zijn indien de overschrijding het gevolg is van bijzondere omstandigheden die de indiener betreffen, van handelen of nalaten van het bestuursorgaan, of van een andere rechtvaardigende reden. Bij deze beoordeling worden alle omstandigheden in onderlinge samenhang bezien. De Raad concludeerde dat van dergelijke omstandigheden geen sprake was. Materiële belangen bij het onderliggende geschil – de AOW-aanspraken van appellant – wegen bij deze beoordeling niet mee. De Raad paste artikel 8:54 lid 1 sub b Awb toe, op grond waarvan een kennelijk niet-ontvankelijk hoger beroep zonder zitting kan worden afgedaan door een enkelvoudige kamer. De zaak was daartoe eerder verwezen van de meervoudige naar de enkelvoudige kamer. De uitspraak heeft geen precedentwerking en past volledig binnen de bestaande lijn van strikte handhaving van Awb-termijnen. Voor appellant betekent dit dat de lagere rechterlijke uitspraak in kracht van gewijsde gaat.