WW-dagloon correct berekend ondanks bezwaar appellante
ECLI:NL:CRVB:2026:869, Centrale Raad van Beroep, 01-07-2026, 24/1822 WW
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Vaststelling hoogte dagloon voor WW-uitkering. Appellante had volgens de geldende CAO iedere maand recht op een bedrag van ongeveer 20% van haar maandsalaris aan Mijn Keuze Budget (Budget). Het Budget betreft dus een arbeidsvoorwaardenbedrag in de zin van het Dagloonbesluit. Het Uwv heeft bij de vaststelling van het WW-dagloon terecht de maandelijkse betalingen van de vakantietoeslag en de dertiende maand afgetrokken van het sv-loon in de referteperiode. Volgens vaste rechtspraak mag het Uwv uitgaan van de gegevens in de polisadministratie, tenzij de verzekerde aantoont dat deze gegevens onjuist zijn. Appellante heeft met het in beroep ingebrachte overzicht met afwijkende bedragen niet aangetoond dat de loonaangifte van de werkgever onjuist is.
Kern van de zaak
Een werkneemster wier dienstverband per 1 december 2023 via een vaststellingsovereenkomst eindigde, maakte bezwaar tegen de hoogte van haar WW-dagloon (€ 205,23). Zij was het oneens met de wijze waarop het UWV arbeidsvoorwaardenbedragen (vakantiegeld, dertiende maand en bijdrage Individueel Sparen) had verrekend in de dagloonberekening op grond van het Dagloonbesluit werknemersverzekeringen.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep van appellante is ongegrond verklaard; de CRvB laat de aangevallen uitspraak van de rechtbank in stand. Doorslaggevend is dat het UWV het WW-dagloon conform de systematiek van artikel 5 van het Dagloonbesluit correct heeft berekend, waarbij de opgave van de werkgever aan de Belastingdienst bepalend is voor de toerekening van loon aan aangiftetijdvakken.
Impactscore
LaagDe uitspraak past bestaand recht toe zonder nieuwe normen te stellen; het betreft een individuele zaak over dagloonvaststelling met beperkte precedentwerking.
Belangrijkste punten
- 1De referteperiode liep van 1 november 2022 tot en met 31 oktober 2023 en was niet in geschil.
- 2Onder het 'arbeidsvoorwaardenbedrag' vallen in dit geval vakantiegeld, dertiende maand en de bijdrage Individueel Sparen.
- 3Artikel 5 Dagloonbesluit vereist dat in het refertejaar betaalde arbeidsvoorwaardenbedragen worden afgetrokken van het sv-loon, terwijl in het refertejaar opgebouwde bedragen worden opgeteld.
- 4De werkgeversopgave aan de Belastingdienst is bepalend voor de loontoerekening aan aangiftetijdvakken; het UWV is hieraan gebonden.
- 5Zowel het UWV (primair en bezwaar), de rechtbank als de CRvB oordeelden dat het vastgestelde dagloon van € 205,23 juist is.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de bestaande toepassing van artikel 5 Dagloonbesluit werknemersverzekeringen en de doorslaggevende rol van de werkgeversaangifte bij de dagloonvaststelling, zonder nieuwe rechtsnormen te stellen.
Praktische impact
Werknemers die bezwaar maken tegen hun WW-dagloon kunnen niet succesvol opkomen tegen de toerekening van arbeidsvoorwaardenbedragen zolang de werkgeversopgave aan de Belastingdienst correct is gevolgd door het UWV.
Onderwerp-impact
Voor uitkeringsgerechtigden met complexe loonbestanddelen zoals vakantiegeld, een dertiende maand of spaarregelingen verduidelijkt deze uitspraak dat de dagloonberekening strikt de wettelijke systematiek van het Dagloonbesluit volgt.
Samenvatting
In deze zaak stond de hoogte van het WW-dagloon van appellante centraal. Nadat haar dienstverband per 1 december 2023 via een vaststellingsovereenkomst was geëindigd, kende het UWV haar een WW-uitkering toe met een dagloon van € 205,23. Appellante kon zich niet vinden in dit bedrag en maakte bezwaar, gevolgd door beroep bij de rechtbank en hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep (CRvB). De juridische vraag betrof de toepassing van artikel 5 van het Dagloonbesluit werknemersverzekeringen. Dit artikel schrijft voor dat bij de berekening van het WW-dagloon de in het refertejaar daadwerkelijk betaalde arbeidsvoorwaardenbedragen worden afgetrokken van het sv-loon, terwijl de in dat jaar opgebouwde (maar nog niet uitbetaalde) arbeidsvoorwaardenbedragen worden opgeteld. In het geval van appellante vielen onder deze 'arbeidsvoorwaardenbedragen' het vakantiegeld, de dertiende maand en een bijdrage Individueel Sparen. Partijen waren het erover eens dat de referteperiode liep van 1 november 2022 tot en met 31 oktober 2023. Zowel de rechtbank als de CRvB oordeelden dat het UWV de berekening juist heeft uitgevoerd. Daarbij is van belang dat de werkgeversopgave aan de Belastingdienst bepalend is voor de toerekening van loonbestanddelen aan de desbetreffende aangiftetijdvakken; het UWV is aan die opgave gebonden en kon daarvan niet afwijken. Nu de berekening conform de wettelijke systematiek was uitgevoerd en er geen grond bestond om van de werkgeversopgave af te wijken, werd het hoger beroep van appellante ongegrond verklaard. De uitspraak bevestigt de vaste toepassingspraktijk van het Dagloonbesluit en biedt geen nieuwe juridische inzichten, maar maakt opnieuw duidelijk dat de werkgeversaangifte een cruciale en bindende rol speelt bij dagloonberekeningen.