Hoger beroep niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht
ECLI:NL:CRVB:2026:1282, Centrale Raad van Beroep, 23-09-2026, 26/15 WMO15
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)De Raad verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk. Het griffierecht is niet betaald.
Kern van de zaak
Appellante stelde hoger beroep in bij de Centrale Raad van Beroep in een WMO-zaak. Zij gaf aan het griffierecht van € 147,- niet te kunnen betalen en deed een beroep op betalingsonmacht. Dit beroep werd afgewezen, waarna zij het griffierecht alsnog niet betaalde.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is niet-ontvankelijk verklaard. De doorslaggevende reden is dat appellante het verschuldigde griffierecht niet tijdig heeft voldaan nadat haar beroep op betalingsonmacht was afgewezen en zij meerdere malen was gewezen op de betalingsverplichting.
Impactscore
LaagHet betreft een procedurele, niet-inhoudelijke afdoening op basis van vaste wettelijke regels zonder rechtsontwikkeling; de zaak heeft enkel betekenis voor de direct betrokkene.
Belangrijkste punten
- 1Griffierecht van € 147,- was verschuldigd op grond van art. 8:41 jo. 8:108 Awb
- 2Appellante deed tijdig een beroep op betalingsonmacht; dit werd na beoordeling van het ingevulde formulier afgewezen op 23 juni 2026
- 3Na afwijzing betalingsonmacht werd appellante opnieuw in de gelegenheid gesteld het griffierecht te voldoen binnen vier weken
- 4Appellante heeft ook na deze laatste termijn het griffierecht niet betaald
- 5Niet-ontvankelijkheid wegens niet-betaling griffierecht is een vaste wettelijke consequentie; geen proceskostenveroordeling
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat niet-tijdige betaling van griffierecht na afgewezen betalingsonmacht tot niet-ontvankelijkheid leidt, conform de systematiek van art. 8:41 en 8:108 Awb. Er is geen juridische vernieuwing.
Praktische impact
Appellante verliest haar toegang tot de rechter in hoger beroep en kan de WMO-beslissing niet meer inhoudelijk laten toetsen; zij kan nog wel verzet instellen tegen deze uitspraak binnen zes weken.
Onderwerp-impact
Voor WMO-rechtzoekenden met beperkte financiële middelen benadrukt deze zaak het belang van een zorgvuldige en tijdige procedure rondom de betalingsonmachtregeling; een afgewezen beroep op betalingsonmacht dient direct te worden opgevolgd door betaling.
Samenvatting
In deze zaak bij de Centrale Raad van Beroep had appellante hoger beroep ingesteld in een zaak op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. Bij aanvang van de procedure werd zij gewezen op de verschuldigdheid van een griffierecht van € 147,- op grond van artikel 8:41 jo. 8:108 van de Algemene wet bestuursrecht. Appellante gaf aan dit bedrag niet te kunnen betalen en diende een beroep op betalingsonmacht in door het daartoe bestemde formulier in te vullen en te retourneren. Na beoordeling van dit formulier wees de Raad het beroep op betalingsonmacht op 23 juni 2026 af. Appellante werd vervolgens bij aangetekende brief van 24 juni 2026 — en nogmaals per e-mail op 6 juli 2026 — gewezen op de verplichting het griffierecht alsnog binnen vier weken te voldoen, met de uitdrukkelijke waarschuwing dat niet-betaling tot niet-ontvankelijkheid zou leiden. Appellante heeft het griffierecht ook binnen deze nadere termijn niet betaald. De centrale rechtsvraag was of het hoger beroep ondanks de niet-betaling inhoudelijk behandeld kon worden. De Centrale Raad van Beroep beantwoordde deze vraag ontkennend en verklaarde het hoger beroep niet-ontvankelijk. Dit oordeel volgt rechtstreeks uit de wettelijke systematiek: griffierecht is een ontvankelijkheidsvoorwaarde, en de regeling rondom betalingsonmacht biedt een vangnet voor wie aantoonbaar niet kan betalen. Nu dat vangnet na inhoudelijke beoordeling niet van toepassing werd geacht en appellante de betaling vervolgens alsnog achterwege liet, was niet-ontvankelijkheid de onvermijdelijke conclusie. Voor proceskostenveroordeling was geen aanleiding. Appellante heeft de mogelijkheid om binnen zes weken verzet in te stellen bij de Centrale Raad van Beroep.