ZW-uitkering terecht beëindigd na eerstejaars beoordeling
ECLI:NL:CRVB:2026:1253, Centrale Raad van Beroep, 23-09-2026, 25/2058 ZW
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Beëindiging ZW-uitkering omdat appellante meer dan 65% kan verdienen van het loon dat zij verdiende voordat zij ziek werd. Voldoende zorgvuldig medisch onderzoek en juiste medische beoordeling. De geselecteerde functies zijn in medisch opzicht geschikt voor appellante.
Kern van de zaak
Een voormalig customer service agent ontving een ZW-uitkering na ziekmelding op 23 januari 2023. Het UWV beëindigde de uitkering per 20 mei 2024 na eerstejaars ZW-beoordeling, omdat zij meer dan 65% van haar vroegere loon kon verdienen. Appellante bestreed dit besluit via bezwaar, beroep en hoger beroep.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard; de beëindiging van de ZW-uitkering blijft in stand. Doorslaggevend is dat de medische beoordeling door de verzekeringsarts(en) als zorgvuldig en juist wordt beoordeeld, ook al lag er een periode van negen maanden tussen de datum in geding en het onderzoek van de verzekeringsarts bezwaar en beroep.
Impactscore
LaagDe uitspraak past geheel binnen bestaande jurisprudentie en bevat geen nieuwe rechtsvragen of richtinggevende overwegingen; het betreft een individuele toepassing van vaste ZW-beoordelingssystematiek.
Belangrijkste punten
- 1Appellante werkte als customer service agent (40,11 uur/week) en meldde zich ziek op 23 januari 2023.
- 2Na eerstejaars ZW-beoordeling (FML van 1 maart 2024) werd vastgesteld dat appellante meer dan 65% van haar vroegere loon kan verdienen in geselecteerde functies.
- 3De tijdspanne van negen maanden tussen datum in geding en het verzekeringsartsonderzoek bezwaar en beroep leverde geen grond op voor twijfel aan de zorgvuldigheid.
- 4Zowel rechtbank als Centrale Raad van Beroep oordeelden dat er geen aanleiding is om te twijfelen aan de juistheid van de medische beoordeling.
- 5De ZW-uitkering is terecht beëindigd per 20 mei 2024 op grond van de 65%-drempel.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de bestaande lijn dat een verzekeringsarts bezwaar en beroep ook met terugwerkende kracht de belastbaarheid kan vaststellen, en dat een tijdsverschil van negen maanden daarvoor onvoldoende bezwaar oplevert. Dit sluit aan bij eerdere jurisprudentie van de CRvB (o.a. ECLI:NL:CRVB:2015:4920).
Praktische impact
Voor appellante betekent de uitspraak dat de ZW-uitkering definitief is beëindigd en zij is aangewezen op de geselecteerde functies of andere inkomensvoorzieningen. Voor andere ZW-gerechtigden bevestigt dit dat een eerstejaars beoordeling met FML en arbeidsdeskundig rapport in beginsel volstaat voor beëindiging van de uitkering.
Onderwerp-impact
Binnen de sociale zekerheid bevestigt deze uitspraak de robuustheid van het UWV-beoordelingsproces bij eerstejaars ZW-keuringen; tijdsverschillen tussen peildatum en herbeoordeling diskwalificeren het onderzoek niet automatisch.
Samenvatting
Deze zaak betreft een vrouw die als customer service agent werkzaam was voor ruim 40 uur per week en zich op 23 januari 2023 ziek meldde. Het UWV kende haar een ZW-uitkering toe en voerde in het kader van de eerstejaars ZW-beoordeling een medisch en arbeidsdeskundig onderzoek uit. Op basis van een Functionele Mogelijkhedenlijst van 1 maart 2024 werd vastgesteld dat appellante weliswaar niet meer geschikt was voor haar eigen werk, maar wel in staat was meer dan 65% van haar vroegere loon te verdienen in andere, geselecteerde functies. Het UWV beëindigde daarop de ZW-uitkering per 20 mei 2024. Appellante maakte bezwaar, dat bij besluit van 26 februari 2025 ongegrond werd verklaard op basis van een aanvullend rapport van een verzekeringsarts bezwaar en beroep. De rechtbank verklaarde het beroep eveneens ongegrond. In hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep stond centraal of de medische beoordeling voldoende zorgvuldig was, met name gezien het tijdsverschil van negen maanden tussen de datum in geding en het onderzoek van de verzekeringsarts bezwaar en beroep. De Raad oordeelde — in lijn met vaste jurisprudentie — dat dit tijdsverschil geen reden vormt om aan de zorgvuldigheid van de beoordeling te twijfelen, nu een verzekeringsarts bezwaar en beroep in staat wordt geacht de belastbaarheid met terugwerkende kracht vast te stellen. Nu ook geen andere gronden voor twijfel aan de juistheid van de medische beoordeling werden vastgesteld, werd het hoger beroep ongegrond verklaard en bleef de beëindiging van de ZW-uitkering in stand. De uitspraak heeft beperkte zelfstandige juridische betekenis en bevestigt slechts de toepassing van de gangbare ZW-beoordelingssystematiek.