WIA-uitkering terecht beëindigd wegens minder dan 35% arbeidsongeschiktheid
ECLI:NL:CRVB:2026:1252, Centrale Raad van Beroep, 23-09-2026, 25/2258 WIA
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Beëindiging WIA-uitkering omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is. Zorgvuldig medisch onderzoek en voldoende arbeidskundige onderbouwing De geselecteerde functies zijn passend voor appellant.
Kern van de zaak
Appellant ontving sinds 2020 een WGA-loonaanvullingsuitkering (WIA) wegens volledige arbeidsongeschiktheid na een operatie. Na herkeuring in 2024 stelde UWV de arbeidsongeschiktheid vast op minder dan 35%, waarop de uitkering werd beëindigd. Appellant bestreed dit bij bezwaar, beroep en hoger beroep.
Beslissing van de rechter
De Centrale Raad van Beroep bekrachtigt de uitspraak van de rechtbank en verklaart het hoger beroep ongegrond; de beëindiging van de WIA-uitkering per 14 april 2024 blijft in stand. De doorslaggevende reden is dat het medisch onderzoek door UWV zorgvuldig is uitgevoerd en alle klachten van appellant in kaart zijn gebracht, zodat de vastgestelde arbeidsongeschiktheid van minder dan 35% standhoudend is.
Impactscore
LaagHet betreft een individuele toepassing van vaste jurisprudentie zonder nieuwe rechtsontwikkeling; de uitkomst is sterk casuïstisch en heeft beperkte precedentwerking buiten de directe zaak.
Belangrijkste punten
- 1Appellant ontving vanaf 29 mei 2020 een WGA-loonaanvullingsuitkering bij een arbeidsongeschiktheid van 80-100%.
- 2Na herkeuring in begin 2024 stelde de verzekeringsarts beperkingen vast in een FML, waarna de arbeidsdeskundige passende functies selecteerde.
- 3UWV beëindigde de WIA-uitkering per 14 april 2024 wegens arbeidsongeschiktheid van minder dan 35%.
- 4Zowel de bezwaarprocedure als de beroepsprocedure bij de rechtbank leverde appellant geen succes op; het medisch onderzoek werd zorgvuldig bevonden.
- 5De Centrale Raad van Beroep bevestigt dit oordeel in hoger beroep en laat de beëindiging van de uitkering in stand.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de bestaande toetsingsmaatstaf voor de zorgvuldigheid van medisch onderzoek door UWV in WIA-herbeoordelingszaken, onder verwijzing naar vaste jurisprudentie van de Centrale Raad van Beroep. Er worden geen nieuwe rechtsregels gesteld.
Praktische impact
Appellant verliest zijn WIA-uitkering definitief per 14 april 2024 en zal zijn inkomen op andere wijze moeten verwerven. De uitspraak onderstreept dat een zorgvuldig uitgevoerd medisch heronderzoek door UWV moeilijk succesvol aan te vechten is zonder concrete medische tegenargumenten.
Onderwerp-impact
De uitspraak bevestigt dat UWV bij periodieke herkeuringen een brede medische beoordeling mag verrichten en dat een eerdere vaststelling van volledige arbeidsongeschiktheid geen beletsel vormt voor latere beëindiging bij verbeterde belastbaarheid.
Samenvatting
Appellant werkte als medewerker algemene dienst en ontving sinds 29 mei 2020 een WGA-loonaanvullingsuitkering op grond van de Wet WIA, waarbij zijn arbeidsongeschiktheid aanvankelijk op medische gronden was vastgesteld op 80 tot 100%. Dit hing samen met herstel van een operatie eind 2019, waarbij de verwachting bestond dat verbetering zou optreden. In begin 2024 voerde UWV een herkeuring uit. Een verzekeringsarts stelde beperkingen vast in een Functionele Mogelijkhedenlijst, en een arbeidsdeskundige selecteerde passende functies op basis daarvan. UWV concludeerde dat appellant nog slechts minder dan 35% arbeidsongeschikt was en beëindigde de WIA-uitkering per 14 april 2024. Appellant maakte bezwaar, dat ongegrond werd verklaard bij besluit van 19 augustus 2024. Rapporten van de verzekeringsarts en arbeidsdeskundige bezwaar en beroep lagen daaraan ten grondslag. De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond en oordeelde dat het medisch onderzoek zorgvuldig was verricht en alle klachten van appellant in kaart waren gebracht. In hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep stond de vraag centraal of de herkeuring en de daarop gebaseerde beëindiging van de uitkering rechtmatig waren. De Centrale Raad bevestigt het oordeel van de rechtbank en bekrachtigt de beslissing van UWV. De zorgvuldigheid van het medisch onderzoek staat centraal: de verzekeringsarts heeft alle klachten meegewogen en de beperkingen deugdelijk vastgelegd. Zonder concrete medische tegeninformatie die afbreuk doet aan de bevindingen van UWV, bestaat geen grond om de FML of de functieselectie voor onjuist te houden. De uitspraak is in lijn met vaste rechtspraak van de Centrale Raad en stelt geen nieuwe rechtsregels. Voor appellant betekent dit dat zijn WIA-uitkering definitief is beëindigd.