WIA-uitkering geweigerd: arbeidsongeschiktheid onder 35%-drempel
ECLI:NL:CRVB:2026:1251, Centrale Raad van Beroep, 23-09-2026, 25/1834 WIA
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Weigering WIA-uitkering toe te kennen omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is. Voldoende medisch en arbeidskundige onderbouwing. Uitgaande van de juistheid van de FML van 22 augustus 2024 zijn de geselecteerde functies geschikt voor appellant.
Kern van de zaak
Een voormalig magazijnmedewerker meldde zich in 2020 ziek met psychische en rugklachten en vroeg een WIA-uitkering aan. Het UWV stelde de mate van arbeidsongeschiktheid vast op 32,07%, waardoor hij onder de wettelijke drempel van 35% bleef. Appellant vocht deze beslissing aan via bezwaar en beroep.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard; de weigering van de WIA-uitkering blijft in stand. De doorslaggevende reden is dat de verzekeringsarts bezwaar en beroep, ook na aanvullend onderzoek naar gehoorproblematiek en schouderklachten, heeft vastgesteld dat appellant niet meer dan 35% arbeidsongeschikt is.
Impactscore
LaagHet betreft een feitelijk gebonden individuele WIA-zaak waarbij geen nieuwe rechtsnormen worden gesteld en de uitkomst strookt met vaste jurisprudentie over de 35%-drempel. De zaak heeft geen precedentwerking buiten de specifieke casus.
Belangrijkste punten
- 1Appellant werkte als magazijnmedewerker en meldde zich op 24 augustus 2020 ziek met psychische klachten en later rugklachten.
- 2Het UWV stelde de arbeidsongeschiktheid vast op 32,07%, onder de wettelijke drempel van 35% voor een WIA-uitkering.
- 3In bezwaar zijn aanvullende beperkingen erkend vanwege gehoorproblematiek en stijfheid/hypertonie van de schouders, maar dit leidde niet tot overschrijding van de 35%-drempel.
- 4De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft zowel dossieronderzoek als lichamelijk en psychisch onderzoek verricht en een herziene FML opgesteld.
- 5De arbeidsdeskundige bezwaar en beroep heeft op basis van de herziene FML passende functies geselecteerd waarmee het arbeidsongeschiktheidspercentage onder de 35% bleef.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de toepassing van de 35%-drempel in de Wet WIA en onderstreept dat ook aanvullend erkende beperkingen niet automatisch leiden tot toekenning van een uitkering zolang de wettelijke drempel niet wordt overschreden. Er worden geen nieuwe rechtsnormen geformuleerd.
Praktische impact
Appellant ontvangt geen WIA-uitkering ondanks erkende psychische, rug- en gehoorklachten, omdat zijn resterende verdiencapaciteit voldoende wordt geacht. Hij is aangewezen op andere inkomensondersteunende regelingen of re-integratietrajecten.
Onderwerp-impact
In het sociale zekerheidsrecht benadrukt deze zaak het belang van een zorgvuldig medisch en arbeidskundig onderzoek bij WIA-beoordelingen, en de beperkte ruimte voor rechterlijke toetsing van medische oordelen van UWV-verzekeringsartsen.
Samenvatting
Deze zaak betreft een voormalig magazijnmedewerker die zich in augustus 2020 ziekmeldde met psychische klachten en later ook rugklachten ontwikkelde. Hij diende een aanvraag in voor een uitkering op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA). Na medisch en arbeidskundig onderzoek stelde het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid vast op 32,07% — onder de wettelijke drempel van 35% — en weigerde bij besluit van 6 april 2023 de WIA-uitkering. Appellant maakte bezwaar. In de bezwaarfase voerde de verzekeringsarts bezwaar en beroep aanvullend onderzoek uit en erkende extra beperkingen vanwege gehoorproblematiek en stijfheid en hypertonie van de schouders als gevolg van rugproblematiek. Op basis van een herziene Functionele Mogelijkhedenlijst (FML) beoordeelde de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep de passende functies opnieuw. Desondanks bleef de vastgestelde arbeidsongeschiktheid onder de 35%-drempel, waarna het UWV bij besluit van 2 september 2024 het bezwaar ongegrond verklaarde. De Centrale Raad van Beroep heeft in hoger beroep geoordeeld dat dit besluit stand houdt. De juridische kern van de zaak draait om de vraag of de medische en arbeidskundige beoordeling door het UWV voldoende zorgvuldig en deugdelijk gemotiveerd was. De Raad oordeelt dat de verzekeringsarts bezwaar en beroep — na zowel dossieronderzoek als lichamelijk en psychisch onderzoek — de beperkingen correct en volledig heeft vastgesteld en dat de arbeidsdeskundige op basis daarvan terecht passende functies heeft geselecteerd. Nu het arbeidsongeschiktheidspercentage de wettelijke drempel van 35% niet overschrijdt, bestaat geen recht op een WIA-uitkering. De uitspraak is een bevestiging van bestaande rechtspraak en heeft geen bredere precedentwerking.