WIA-hernieuwde aanvraag afgewezen wegens onvoldoende toegenomen beperkingen
ECLI:NL:CRVB:2026:1235, Centrale Raad van Beroep, 17-09-2026, 25/1979 WIA
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Het Uwv heeft terecht geweigerd appellant met ingang van 9 november 2023 een WIA-uitkering toe te kennen, omdat bij appellant per die datum geen sprake is van toegenomen beperkingen uit dezelfde ziekteoorzaak binnen vijf jaar na beëindiging van zijn WIA-uitkering in de zin van artikel 57, eerste lid, aanhef en onder b, van de Wet WIA.
Kern van de zaak
Een voormalig medewerker afwas ontving een WGA-uitkering (80-100% arbeidsongeschikt) die per 5 januari 2023 werd beëindigd omdat hij minder dan 35% arbeidsongeschikt werd geacht. Na een nieuwe melding met toegenomen klachten in november 2023 weigerde het UWV een nieuwe WIA-uitkering toe te kennen.
Beslissing van de rechter
De Centrale Raad van Beroep bevestigt de uitspraak van de rechtbank en verklaart het hoger beroep ongegrond. Het UWV heeft terecht geweigerd een nieuwe WIA-uitkering toe te kennen, omdat niet is aangetoond dat de beperkingen van appellant zijn toegenomen binnen vijf jaar na de beëindiging van de eerdere uitkering.
Impactscore
LaagDe uitspraak past bestaande regelgeving en jurisprudentie toe in een individuele zaak zonder nieuwe rechtsvragen te beantwoorden; de uitkomst is casuïstisch en stelt geen nieuwe rechtsregels vast. Bovendien is de uitspraaktekst onvolledig, waardoor de motivering slechts ten dele reconstrueerbaar is.
Belangrijkste punten
- 1Appellant ontving eerder een WGA-uitkering (80-100%) die per 5 januari 2023 werd beëindigd wegens minder dan 35% arbeidsongeschiktheid.
- 2De beëindiging van de WIA-uitkering was al in rechte komen vast te staan via uitspraak CRvB 5 juni 2024.
- 3Een nieuwe WIA-aanvraag na hernieuwde melding (9 november 2023) vereist aangetoonde toename van beperkingen binnen vijf jaar na beëindiging.
- 4UWV-verzekeringsarts bezwaar en beroep concludeerde dat beperkingen niet waren toegenomen ten opzichte van de situatie bij beëindiging.
- 5Rechtbank en Centrale Raad van Beroep bevestigen beide het standpunt van het UWV; het bestreden besluit blijft in stand.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de toepassing van de vijfjaarstermijn en het vereiste van een aantoonbare toename van beperkingen bij hernieuwde WIA-aanvragen na beëindiging. Dit sluit aan bij bestaande jurisprudentie over de zogeheten 'slapende' arbeidsongeschiktheid.
Praktische impact
Appellant ontvangt geen WIA-uitkering en blijft aangewezen op andere inkomensondersteuning. Hij zal nieuwe medische documentatie moeten overleggen die een significante verslechtering aantoont als hij opnieuw een aanvraag wil indienen.
Onderwerp-impact
Voor verzekerden die na beëindiging van een WIA-uitkering opnieuw arbeidsongeschikt raken, onderstreept deze uitspraak hoe strikt het bewijsvereiste voor toegenomen beperkingen wordt toegepast binnen de vijfjaarstermijn.
Samenvatting
Deze zaak betreft een voormalig medewerker afwas die in 2017 uitviel wegens gezondheidsklachten en vervolgens een WGA-uitkering ontving met een arbeidsongeschiktheidspercentage van 80 tot 100%. Per 5 januari 2023 beëindigde het UWV deze uitkering omdat de mate van arbeidsongeschiktheid was gedaald tot onder de 35%-drempel. Die beëindiging was reeds bevestigd door de Centrale Raad van Beroep in juni 2024. In november 2023 meldde appellant zich opnieuw bij het UWV met de stelling dat zijn klachten waren toegenomen. Het UWV weigerde echter een nieuwe WIA-uitkering toe te kennen, omdat niet was aangetoond dat de beperkingen daadwerkelijk waren toegenomen ten opzichte van de situatie bij de beëindiging. Juridisch draait de zaak om de toepassing van de zogenoemde vijfjaarstermijn: wie binnen vijf jaar na het einde van een WIA-uitkering opnieuw een beroep doet op de wet, moet aantonen dat zijn medische situatie daadwerkelijk is verslechterd. Een verzekeringsarts bezwaar en beroep bevestigde na onderzoek dat die verslechtering niet kon worden vastgesteld. Het UWV handhaafde zijn weigeringsbesluit, de rechtbank verklaarde het beroep ongegrond, en de Centrale Raad van Beroep bekrachtigde dit oordeel in hoger beroep. Opmerking: de uitspraaktekst is onvolledig — de overweging van de rechtbank en de volledige motivering van de Raad ontbreken. De analyse is daardoor gebaseerd op de beschikbare feiten en het beschikbare dictum; de precieze juridische redenering van de Raad kan niet volledig worden gereconstrueerd. De uitkomst lijkt in lijn met vaste jurisprudentie over hernieuwde WIA-aanvragen na beëindiging.