Bbz-bijstand geweigerd wegens niet-levensvatbaar bedrijf dakloze zelfstandige
ECLI:NL:CRVB:2026:1230, Centrale Raad van Beroep, 15-09-2026, 25/199 BBZ
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Afwijzing aanvraag om algemene bijstand. Bedrijf niet levensvatbaar. Herhaling beroepsgronden. Wat appellante aanvoert, is in de kern een herhaling van wat zij in beroep heeft aangevoerd. De Raad is het eens met het oordeel van de rechtbank en met de overwegingen waarop dat oordeel is gebaseerd en neemt deze overwegingen over. Hij voegt daaraan nog toe dat appellante ook in hoger beroep geen concrete informatie heeft verstrekt waaruit blijkt dat zij in staat is om binnen afzienbare tijd een inkomen te verwerven dat toereikend is voor de voortzetting van het bedrijf en voor de voorziening in het bestaan. De enkele eigen verwachting van appellante is daartoe onvoldoende.
Kern van de zaak
Een zelfstandige in schoonheidsverzorging vroeg Bbz-bijstand aan nadat zij dakloos werd na beëindiging van haar werkzaamheden voor een schoonheidssalon. Het college weigerde de bijstand omdat het bedrijf niet levensvatbaar werd geacht. Appellante bestreed dit oordeel bij de rechter.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard; de weigering van Bbz-bijstand blijft in stand. De doorslaggevende reden is dat appellante niet aannemelijk heeft gemaakt dat haar bedrijf levensvatbaar is, nu zij zes maanden na de aanvraag geen omzet verwacht, dakloos is, geen bedrijfsruimte heeft en geen onderbouwd klantenbestand kan aantonen.
Impactscore
LaagDe uitspraak past volledig binnen bestaande jurisprudentie van de CRvB over Bbz-levensvatbaarheid en stelt geen nieuwe rechtsnormen; de zaak is sterk feitelijk van aard en heeft beperkte precedentwerking.
Belangrijkste punten
- 1Levensvatbaarheid van het bedrijf is een vereiste voor Bbz-bijstand; de bewijslast ligt bij de aanvrager.
- 2Het feit dat appellante in het verleden inkomen boven het brutominimumloon heeft gegenereerd, is onvoldoende bewijs voor toekomstige levensvatbaarheid.
- 3Dakloosheid en het ontbreken van een bedrijfsruimte wegen zwaar mee bij de beoordeling van levensvatbaarheid.
- 4Appellante heeft geen aantoonbaar en overdraagbaar klantenbestand onderbouwd.
- 5De stelling dat geen omzet werd behaald vanwege vrijwilligerswerk overtuigt de Raad niet als rechtvaardiging.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn in de jurisprudentie van de CRvB (o.a. ECLI:NL:CRVB:2018:4314 en ECLI:NL:CRVB:2021:1788) dat de aanvrager zelf aannemelijk moet maken dat zijn bedrijf levensvatbaar is, en dat persoonlijke omstandigheden zoals dakloosheid daarbij een relevante factor zijn.
Praktische impact
Zelfstandigen die Bbz-bijstand aanvragen dienen concrete en onderbouwde prognoses over toekomstige omzet en een aantoonbaar klantenbestand te overleggen; het ontbreken van bedrijfsruimte en dakloosheid maken een succesvol beroep op Bbz nagenoeg onmogelijk zonder aanvullend bewijs.
Onderwerp-impact
Voor zelfstandigen in de dienstverlenende sector (waaronder schoonheidsverzorging) onderstreept deze uitspraak dat Bbz-bijstand niet als vangnet functioneert wanneer de bedrijfscontinuïteit structureel onzeker is door persoonlijke omstandigheden.
Samenvatting
Deze zaak betreft een zelfstandige in de schoonheidsverzorging die in juni 2023 bijstand aanvroeg op grond van het Besluit bijstandverlening zelfstandigen 2004 (Bbz 2004). Appellante had een eenmanszaak en werkte als zelfstandige voor een schoonheidssalon, waar zij ook woonde. Na beëindiging van die werkzaamheden in april 2023 werd zij dakloos. Het college weigerde de aanvraag omdat het bedrijf niet levensvatbaar werd geacht. Deze beslissing werd na bezwaar gehandhaafd en vervolgens door de rechtbank in beroep in stand gelaten. In hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep betoogde appellante dat zij ten onrechte geen bijstand had ontvangen en voerde zij aan dat het ontbreken van omzet te wijten was aan haar vrijwilligerswerk. Daarnaast stelde zij een klantenlijst te bezitten. De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat appellante er niet in is geslaagd aannemelijk te maken dat haar bedrijf levensvatbaar is. De Raad wijst erop dat appellante zes maanden na de aanvraagdatum geen omzet verwacht, dat zij dakloos is en geen beschikking heeft over bedrijfsruimte. Eerdere inkomsten boven het brutominimumloon bieden onvoldoende houvast voor de beoordeling van toekomstige levensvatbaarheid. Bovendien heeft appellante niet concreet onderbouwd dat zij beschikt over een klantenbestand dat zij heeft opgebouwd én kan meenemen naar een nieuwe bedrijfslocatie. De verwijzing naar vrijwilligerswerk als verklaring voor de omzetdaling overtuigt de Raad evenmin. De Raad bevestigt de uitspraak van de rechtbank en verklaart het hoger beroep ongegrond. De uitspraak sluit aan bij vaste jurisprudentie van de CRvB over de bewijslast bij Bbz-aanvragen en heeft beperkte zelfstandige precedentwerking.