Laag ZW-dagloon door korte dienstbetrekking bevestigd door CRvB
ECLI:NL:CRVB:2026:1227, Centrale Raad van Beroep, 16-09-2026, 25/1905 ZW
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Het Uwv heeft het dagloon van appellant voor zijn ZW uitkering terecht vastgesteld op € 7,46. De Raad is van oordeel dat zich geen bijzondere omstandigheden voordoen die niet of niet ten volle zijn verdisconteerd in de afweging van de wetgever en komt daarom niet toe aan de vraag of toepassing van artikel 15 van de ZW zozeer in strijd komt met het evenredigheidsbeginsel dat die toepassing achterwege zou moeten blijven.
Kern van de zaak
Appellant viel op 7 november 2022 ziek uit bij zijn nieuwe werkgever (B.V. 2), waar hij pas vanaf 19 september 2022 in dienst was. Het UWV stelde het ZW-dagloon vast op slechts € 7,46, omdat de referteperiode nagenoeg geen verdiensten bij B.V. 2 omvatte. Appellant bestreed dit dagloon als onredelijk laag.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard; het vastgestelde dagloon van € 7,46 blijft in stand. De doorslaggevende reden is dat artikel 15 ZW dwingend voorschrijft dat het dagloon wordt berekend op basis van verdiensten in de referteperiode bij de dienstbetrekking waaruit de werknemer ziek is geworden, en de dienstbetrekking met B.V. 2 tijdens de referteperiode nauwelijks verdiensten genereerde.
Impactscore
LaagDe uitspraak past de bestaande wettelijke regels toe zonder nieuwe rechtsnormen te stellen; de uitkomst is casuïstisch en bevestigt reeds bekende juridische uitgangspunten rond de ZW-dagloonberekening.
Belangrijkste punten
- 1Artikel 15 ZW schrijft dwingend voor dat het dagloon wordt berekend op basis van de verdiensten in de referteperiode van de specifieke dienstbetrekking waaruit de werknemer ongeschikt is geworden.
- 2De referteperiode (1 oktober 2021 t/m 30 september 2022) viel vrijwel geheel vóór de start van het dienstverband bij B.V. 2 (19 september 2022), waardoor de verdiensten bij B.V. 2 in die periode minimaal waren.
- 3De eerdere dienstbetrekking bij B.V. 1 telt niet mee voor de dagloonberekening, omdat die vóór de eerste ziektedag (7 november 2022) al was beëindigd.
- 4Het beroep op het evenredigheidsbeginsel slaagt niet: de wetgever heeft bewust en gemotiveerd gekozen voor deze berekeningsmethode.
- 5De verzekeringsarts bezwaar en beroep zag geen aanleiding de eerste ziektedag te wijzigen van 7 november 2022.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de strikte toepassing van artikel 15 ZW: bij een nieuwe dienstbetrekking die start lopende de referteperiode, kan het dagloon zeer laag uitvallen zonder dat het evenredigheidsbeginsel een correctie rechtvaardigt. Dit laat zien dat de dwingende wettelijke systematiek weinig ruimte biedt voor maatwerk bij kort lopende dienstverbanden.
Praktische impact
Werknemers die kort voor hun ziekmelding van baan wisselen, lopen het risico op een zeer laag ZW-dagloon als hun nieuwe dienstbetrekking nauwelijks overlapt met de referteperiode; dit kan leiden tot een forse inkomensterugval bij ziekte.
Onderwerp-impact
Voor arbeidsrelaties waarbij werknemers kort voor ziekte van werkgever wisselen, onderstreept deze uitspraak het financiële risico van een baanwisseling vlak voor het einde van de referteperiode onder de Ziektewet.
Samenvatting
Deze zaak betreft een werknemer die in 2022 van baan wisselde en kort na zijn overstap naar een nieuwe werkgever ziek uitviel. Hij was vanaf 15 maart 2022 werkzaam bij B.V. 1, viel daar in juni 2022 uit, maar meldde zich per 1 oktober 2022 hersteld bij het einde van dat dienstverband. Tussentijds trad hij per 19 september 2022 in dienst bij B.V. 2, aanvankelijk voor slechts 2 uur per week, later fulltime. Op 7 november 2022 viel hij ziek uit bij B.V. 2 en ging op 31 maart 2023 ziek uit dienst. Het UWV kende hem een ZW-uitkering toe met een dagloon van slechts € 7,46, omdat de wettelijke referteperiode (1 oktober 2021 t/m 30 september 2022) nagenoeg geen overlapping had met het dienstverband bij B.V. 2. Appellant bestreed dit dagloon via bezwaar en beroep, zonder succes. De Centrale Raad van Beroep bevestigt de lijn van het UWV en de rechtbank. De kern van de beslissing ligt in de dwingende werking van artikel 15 ZW: het dagloon moet worden berekend op basis van de verdiensten in de referteperiode bij de specifieke dienstbetrekking waaruit de werknemer ziek is geworden. Omdat het dienstverband bij B.V. 2 pas startte op 19 september 2022 en de referteperiode eindigde op 30 september 2022, waren de in aanmerking te nemen verdiensten minimaal. De eerdere verdiensten bij B.V. 1 blijven buiten beschouwing, omdat dat dienstverband vóór de eerste ziektedag was beëindigd. Het beroep op het evenredigheidsbeginsel faalt, nu de wetgever bewust voor deze berekeningsmethode heeft gekozen. De uitspraak illustreert het financiële risico voor werknemers die vlak voor het einde van de referteperiode van baan wisselen.