Wajong-heroverweging afgewezen wegens geen nieuwe feiten
ECLI:NL:CRVB:2026:1224, Centrale Raad van Beroep, 16-09-2026, 25/728 WAJONG
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Het Uwv heeft terecht geweigerd terug te komen van het besluit van 21 oktober 2019, waarin het Uwv de aanvraag van appellante om een Wajong-uitkering heeft afgewezen. Uit de door appellante overgelegde medische gegevens blijkt niet dat zij nu wel recht heeft op een Wajong-uitkering.
Kern van de zaak
Een vrouw geboren in 1995 vroeg in 2023 opnieuw een Wajong-uitkering aan nadat haar eerste aanvraag in 2019 was geweigerd wegens aanwezig arbeidsvermogen. Het UWV weigerde terug te komen op het besluit van 2019 omdat geen nieuwe feiten of omstandigheden waren aangevoerd. Zij tekende bezwaar en beroep aan.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard; de Centrale Raad van Beroep laat de uitspraak van de rechtbank in stand. De doorslaggevende reden is dat appellante geen nieuwe feiten of veranderde omstandigheden heeft aangedragen die aanleiding geven om terug te komen van het oorspronkelijke besluit van 21 oktober 2019, terwijl het bestreden besluit evenmin evident onredelijk is.
Impactscore
LaagDe uitspraak past de bestaande artikel 4:6 Awb-jurisprudentie toe zonder nieuwe rechtsnormen te stellen; zij is relevant voor de individuele betrokkene maar heeft geen richtinggevend of precedentscheppend karakter.
Belangrijkste punten
- 1Het UWV beoordeelde de herhaalde aanvraag op grond van artikel 4:6 Awb (nova-toets).
- 2De bestuursrechter toetst bij toepassing van artikel 4:6 Awb of het bestuursorgaan zich terecht, zorgvuldig en deugdelijk gemotiveerd op het standpunt heeft gesteld dat geen nieuwe feiten of omstandigheden bestaan.
- 3Zelfs als die toets wordt doorstaan, kan de rechter het besluit vernietigen bij evidente onredelijkheid – die drempel werd hier niet gehaald.
- 4De door appellante overgelegde stukken werden niet aangemerkt als nieuw gebleken feiten of veranderde omstandigheden.
- 5De Raad verwijst naar eerdere uitspraken van 20 en 27 december 2016 (ECLI:NL:CRVB:2016:4872 en ECLI:NL:CRVB:2016:5115) als juridisch kader.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat een herhaalde Wajong-aanvraag zonder nova op grond van artikel 4:6 Awb kan worden afgewezen, waarbij de rechterlijke toets beperkt blijft tot de nova-vraag en de evidente-onredelijkheidsdoorgang. Er wordt geen nieuw recht gesteld.
Praktische impact
Appellante ontvangt geen Wajong-uitkering en kan alleen een nieuwe aanvraag succesvol indienen als zij wel aantoonbaar nieuwe medische of feitelijke gegevens kan overleggen die de eerdere weigering in een ander daglicht stellen.
Onderwerp-impact
Voor jonggehandicapten die eerder een Wajong-aanvraag zagen geweigerd, onderstreept deze uitspraak hoe hoog de drempel ligt bij een herhaalde aanvraag: enkel verslechtering of nieuwe diagnosen die bij de eerste beoordeling niet bekend waren, kunnen de nova-toets doorstaan.
Samenvatting
Appellante, geboren in 1995, vroeg in augustus 2019 voor het eerst een Wajong-uitkering aan. Het UWV weigerde deze omdat zij over arbeidsvermogen zou beschikken. In juni 2023 diende zij opnieuw een aanvraag in. Het UWV wees ook deze aanvraag af, ditmaal op grond van artikel 4:6 van de Algemene wet bestuursrecht: er waren volgens het UWV geen nieuwe feiten of veranderde omstandigheden die aanleiding gaven om terug te komen van het besluit uit 2019. Na een ongegrond bezwaar verklaarde de rechtbank ook het beroep ongegrond. De Centrale Raad van Beroep bevestigt deze uitspraak in hoger beroep. De juridische kern van de zaak draait om de toepassing van de zogenoemde nova-toets bij herhaalde aanvragen. Wanneer een bestuursorgaan een herhaalde aanvraag afwijst met een beroep op artikel 4:6 Awb, toetst de rechter of het bestuursorgaan zich terecht, zorgvuldig en deugdelijk gemotiveerd op het standpunt heeft gesteld dat geen nieuwe feiten of omstandigheden bestaan. Aanvullend geldt dat de rechter het besluit alsnog kan vernietigen indien het evident onredelijk is, maar ook aan die hogere drempel werd in dit geval niet voldaan. De Raad oordeelt dat de door appellante overgelegde stukken ter onderbouwing van haar hernieuwde aanvraag niet kwalificeren als nieuwe feiten of veranderde omstandigheden in de zin van artikel 4:6 Awb. Het UWV heeft zijn standpunt zorgvuldig onderbouwd en het bestreden besluit is niet evident onredelijk. De uitspraak sluit aan bij vaste jurisprudentie van de Raad uit december 2016. Voor appellante betekent dit dat zij zonder aantoonbaar nieuwe gegevens geen aanspraak kan maken op een Wajong-uitkering.