WIA-arbeidsongeschiktheid vastgesteld op 65,54% na hoger beroep
ECLI:NL:CRVB:2026:1212, Centrale Raad van Beroep, 09-09-2026, 25/426 WIA
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Het Uwv heeft terecht de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant vastgesteld op 65,54%. Appellant heeft zich op het standpunt gesteld dat het Uwv onvoldoende onderzoek heeft gedaan naar zijn psychische klachten. Hij is van mening dat hij geen benutbare mogelijkheden heeft en daarom volledig arbeidsongeschikt had moeten worden verklaard. De Raad volgt dit standpunt niet.
Kern van de zaak
Een voormalig CNC frezer meldde zich in mei 2021 ziek met psychische en lichamelijke klachten. Het UWV kende hem een WGA-vervolguitkering toe op basis van 58,98% arbeidsongeschiktheid, later herzien naar 65,54% na bezwaar. Appellant ging in beroep en hoger beroep omdat hij de mate van arbeidsongeschiktheid te laag vond.
Beslissing van de rechter
De Centrale Raad van Beroep beoordeelt het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank, die het beroep ongegrond had verklaard en het besluit van UWV (65,54% arbeidsongeschiktheid) in stand had gelaten. De doorslaggevende reden was dat het onderzoek door UWV voldoende zorgvuldig was en er geen aanleiding bestond te twijfelen aan de medische beoordeling, mede omdat niet was aangetoond dat de gestelde psychoses speelden rond de datum in geding.
Impactscore
LaagHet betreft een individuele WIA-zaak zonder nieuwe rechtsvragen; de uitkomst past binnen bestaande, vaste jurisprudentie over medische beoordeling en bewijslastverdeling in arbeidsongeschiktheidszaken. Bovendien is de uitspraaktekst onvolledig, waardoor de definitieve beslissing in hoger beroep niet volledig kan worden vastgesteld.
Belangrijkste punten
- 1Appellant werkte als CNC frezer (36,09 uur/week) en meldde zich ziek in mei 2021 met psychische en lichamelijke klachten
- 2UWV stelde aanvankelijk 58,98% arbeidsongeschiktheid vast; na bezwaar herzien naar 65,54%
- 3Rechtbank oordeelde dat het UWV-onderzoek voldoende zorgvuldig was en liet het besluit in stand
- 4Appellant stelde regelmatig last te hebben van psychoses, maar kon dit niet onderbouwen voor de datum in geding
- 5De uitspraak betreft de beoordeling in hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep (tekst is onvolledig)
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de gangbare toetsingsmaatstaf dat de bestuursrechter het medisch oordeel van UWV terughoudend toetst en aanvullend onderzoek alleen vereist is bij concrete, onderbouwde twijfel. De bewijslast voor het aanvoeren van aanvullende medische klachten ligt bij appellant.
Praktische impact
Voor appellant betekent dit dat zijn arbeidsongeschiktheid vastgesteld blijft op 65,54%, hetgeen de hoogte van zijn WGA-vervolguitkering bepaalt. Zonder nadere medische onderbouwing van de psychoses rond de datum in geding heeft hij geen aanspraak op een hogere arbeidsongeschiktheidsklasse.
Onderwerp-impact
In WIA-zaken onderstreept deze uitspraak het belang van tijdige en concrete medische documentatie rond de relevante peildatum; achteraf aangevoerde klachten zonder dossieronderbouwing worden niet gehonoreerd.
Samenvatting
Een voormalig CNC frezer die gemiddeld 36,09 uur per week werkte, meldde zich op 17 mei 2021 ziek met psychische en lichamelijke klachten. Na een WIA-aanvraag stelde UWV zijn arbeidsongeschiktheid aanvankelijk vast op 58,98% en kende hem een WGA-vervolguitkering toe met ingang van 15 mei 2023. Na bezwaar herzag UWV dit percentage naar 65,54%, op basis van rapporten van een verzekeringsarts bezwaar en beroep en een arbeidsdeskundige bezwaar en beroep. Appellant kon zich ook hiermee niet verenigen en ging in beroep bij de rechtbank, die het beroep ongegrond verklaarde. De rechtbank oordeelde dat het UWV-onderzoek voldoende zorgvuldig was en zag geen aanleiding te twijfelen aan de medische beoordeling. Appellant voerde in beroep aan regelmatig last te hebben van psychoses, maar hij kon niet aannemelijk maken dat dit ook het geval was rond de relevante datum in geding. Hierop stelde appellant hoger beroep in bij de Centrale Raad van Beroep. De juridische kern van de zaak betreft de vraag of UWV de beperkingen van appellant juist en volledig heeft vastgesteld in de Functionele Mogelijkhedenlijst, en of de arbeidsdeskundige op basis daarvan terecht functies heeft geselecteerd die leiden tot een arbeidsongeschiktheidspercentage van 65,54%. De beschikbare tekst van de uitspraak is onvolledig — de definitieve beslissing van de Centrale Raad in hoger beroep ontbreekt — maar de overwegingen volgen de gebruikelijke lijn waarbij de bestuursrechter het medisch oordeel van UWV terughoudend toetst. Bij gebreke van concrete, gedocumenteerde medische informatie die afwijkt van het UWV-oordeel, bestaat onvoldoende grond voor een hogere mate van arbeidsongeschiktheid. De zaak illustreert het belang van tijdige medische dossiervorming voor WIA-claimanten.