Appellant stelde hoger beroep in bij de Centrale Raad van Beroep in een WMO-zaak. Ondanks herhaalde aanmaningen betaalde appellant het verschuldigde griffierecht van €143,- niet. Een beroep op betalingsonmacht werd afgewezen omdat appellant het vereiste formulier niet invulde en terugstuurde.

Beslissing van de rechter

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk. De doorslaggevende reden is dat appellant het verschuldigde griffierecht niet heeft voldaan en het beroep op betalingsonmacht is afgewezen doordat appellant het daarvoor vereiste formulier niet tijdig heeft ingeleverd.

12van 100

Impactscore

Laag

De uitspraak past volledig binnen vaste jurisprudentie over niet-betaling van griffierecht en heeft geen precedentwerking. De beslissing is procedureel van aard en raakt alleen de individuele appellant.

Belangrijkste punten

1Op grond van artikel 8:41 jo. 8:108 Awb is griffierecht verplicht voor hoger beroep.
2Appellant ontving meerdere aanmaningen (12 maart, 13 april en 18 juli 2026) maar betaalde niet.
3Het beroep op betalingsonmacht (11 mei 2026) werd afgewezen omdat het benodigde formulier niet werd ingestuurd.
4Niet-tijdige betaling van griffierecht leidt dwingend tot niet-ontvankelijkheid van het hoger beroep.
5Appellant kan binnen zes weken verzet instellen bij de Centrale Raad van Beroep.

Impactanalyse

Juridische impact

De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat niet-betaling van griffierecht, ook na herhaalde aanmaning en een afgewezen betalingsonmachtberoep, leidt tot niet-ontvankelijkheid zonder inhoudelijke beoordeling. Er is geen nieuwe rechtsontwikkeling.

Praktische impact

Appellant verliest het recht op inhoudelijke behandeling van zijn hoger beroep in de WMO-zaak en staat zonder rechtsmiddel, tenzij verzet wordt ingesteld. De zaak onderstreept het belang van tijdig reageren op verzoeken van de rechter, ook bij financiële problemen.

Onderwerp-impact

In WMO-geschillen kan de procedureverplichting rondom griffierecht een extra drempel vormen voor kwetsbare burgers die afhankelijk zijn van gemeentelijke zorgvoorzieningen.

Samenvatting

In deze zaak bij de Centrale Raad van Beroep draait het om een hoger beroep in een WMO-kwestie waarbij appellant heeft nagelaten het verplichte griffierecht van €143,- te betalen. Op grond van artikel 8:41, eerste lid, juncto artikel 8:108, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) is griffierecht verplicht gesteld voor het instellen van hoger beroep bij de bestuursrechter. Appellant ontving op 12 maart 2026 een eerste betalingsverzoek, gevolgd door een aangetekende herinnering op 13 april 2026. Beide keren werd gewaarschuwd dat niet-betaling zou leiden tot niet-inhoudelijke behandeling van het hoger beroep. Op 11 mei 2026 deed appellant een beroep op betalingsonmacht, waarna de Raad op 9 juni 2026 een formulier toestuurde dat ingevuld en binnen vier weken geretourneerd moest worden. Appellant liet deze termijn ongebruikt verstrijken, waarop het beroep op betalingsonmacht op 15 juli 2026 werd afgewezen. Een laatste aangetekende herinnering op 18 juli 2026 bood appellant nogmaals 28 dagen om alsnog te betalen. Appellant maakte ook van deze gelegenheid geen gebruik. De centrale rechtsvraag is of het hoger beroep ontvankelijk kan worden verklaard ondanks het uitblijven van betaling van het griffierecht. De Centrale Raad van Beroep beantwoordt deze vraag ontkennend en verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk. De beslissing is in lijn met vaste jurisprudentie: wie griffierecht niet tijdig betaalt en geen geldig beroep op betalingsonmacht doet, kan geen inhoudelijke behandeling van zijn zaak afdwingen. De uitspraak heeft geen bijzondere precedentwerking maar illustreert dat procedurele verplichtingen strikt worden gehandhaafd, ook in sociaalrechtelijke zaken waarbij de appellant mogelijk financieel kwetsbaar is. Appellant heeft nog de mogelijkheid om binnen zes weken verzet in te stellen.

Bron: Rechtspraak.nl Open Data· Geanalyseerd op 4 oktober 2026 met claude-sonnet-4-6

Originele uitspraak

12van 100

LaagLees toelichting ↓