CRvB vernietigt aflossingsbesluit bijstandsschuld na schikking
ECLI:NL:CRVB:2026:1204, Centrale Raad van Beroep, 25-08-2026, 25/377 PW
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Invordering. Vaststelling aflossingscapaciteit. Opdracht nieuw besluit. Het college heeft ter zitting erkend dat niet duidelijk is van welke inkomensgegevens het bij de vaststelling van de aflossingscapaciteit is uitgegaan. Ook in hoger beroep heeft het college hierover geen duidelijkheid kunnen verschaffen. Het college heeft verder het standpunt ingenomen dat op basis van de beschikbare stukken dit gebrek niet hersteld kan worden. Hieruit volgt dat het bestreden besluit niet in stand kan blijven.
Kern van de zaak
Appellante ontving bijstand en had een terugvorderingsschuld van ruim €43.000 na een schikking uit 2018. Het college stelde in 2023 een maandelijkse aflossingsverplichting van €123,50 vast op de resterende schuld van circa €39.900. Appellante bestreed dit aflossingsbesluit bij de rechter.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is gegrond verklaard: de Centrale Raad van Beroep vernietigt zowel de uitspraak van de rechtbank als het bestreden besluit van 16 januari 2024. Het college moet een nieuw besluit nemen op het bezwaar, waarbij de overwegingen van de Raad in acht moeten worden genomen; de doorslaggevende reden blijkt uit de uitspraak (de overwegingen zijn in de beschikbare tekst echter slechts gedeeltelijk weergegeven).
Impactscore
LaagHet betreft een individuele zaak over de uitvoering van een bijstandsterugvordering; de uitspraak stelt geen nieuwe rechtsnorm maar corrigeert een concreet besluit. De beperkte beschikbaarheid van de overwegingen in de tekst maakt de bredere juridische betekenis moeilijk te beoordelen.
Belangrijkste punten
- 1In 2018 bereikten partijen een schikking waarbij de terugvordering werd beperkt tot €43.674,27 en over en weer niets meer gevorderd zou worden.
- 2Het college stelde in 2023 desondanks een concrete maandelijkse aflossingsverplichting vast van €123,50 op de resterende schuld van €39.909,17.
- 3De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het hoger beroep slaagt en vernietigt het aflossingsbesluit van 16 januari 2024.
- 4Het college wordt opgedragen een nieuw besluit te nemen met inachtneming van de uitspraak; beroep daartegen staat uitsluitend open bij de Raad.
- 5Het griffierecht van €194,- wordt vergoed aan appellante.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat een bij de rechter gesloten schikking over terugvordering van bijstand doorwerkt in latere besluiten over aflossing, en dat het college daarmee rekening moet houden bij het vaststellen van aflossingsverplichtingen. De overwegingen zijn in de gepubliceerde tekst gedeeltelijk weggevallen, waardoor de precieze juridische grondslag van de vernietiging onzeker blijft.
Praktische impact
Appellante hoeft vooralsnog niet aan de vastgestelde aflossingsverplichting van €123,50 per maand te voldoen totdat het college een nieuw, deugdelijk gemotiveerd besluit heeft genomen. Dit biedt haar tijdelijke verlichting van de financiële druk.
Onderwerp-impact
Voor bijstandsgerechtigden met een terugvorderingsschuld die via een rechterlijke schikking is geregeld, maakt deze uitspraak duidelijk dat gemeenten bij het vaststellen van aflossingsverplichtingen de voorwaarden van die schikking niet zonder meer mogen negeren.
Samenvatting
Appellante ontving jarenlang bijstand op grond van de Participatiewet. In 2014 vorderde het college een bedrag van ruim €47.000 terug. Tijdens een procedure bij de Centrale Raad van Beroep sloten partijen in juli 2018 een schikking: de terugvordering werd beperkt tot €43.674,27 en partijen spraken af over en weer niets meer van elkaar te vorderen. Appellante trok haar hoger beroep vervolgens in. Na het bereiken van de AOW-leeftijd werd haar bijstand in 2019 beëindigd. In 2023 stelde het college vast dat appellante op de resterende schuld van €39.909,17 maandelijks €123,50 moest aflossen. Appellante maakte bezwaar, maar het college handhaafde het besluit in januari 2024. De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond. In hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep staat uitsluitend het aflossingsbesluit ter discussie. De Raad oordeelt dat het hoger beroep slaagt en vernietigt zowel de uitspraak van de rechtbank als het besluit van 16 januari 2024. Het college wordt opgedragen een nieuw besluit te nemen met inachtneming van deze uitspraak. Opmerkelijk is dat de beschikbare tekst van de uitspraak de inhoudelijke overwegingen slechts gedeeltelijk weergeeft, waardoor de precieze juridische grondslag van de vernietiging niet volledig kan worden vastgesteld. Vermoedelijk speelt de in 2018 gesloten schikking een doorslaggevende rol: de afspraak dat partijen over en weer niets meer van elkaar te vorderen hebben, lijkt te wringen met een nieuw aflossingsbesluit. Het college moet nu een nieuw besluit nemen; beroep daartegen staat alleen open bij de Raad zelf. Appellante ontvangt het betaalde griffierecht van €194,- terug.