Geen AOW voor weduwe die trouwde na pensioen echtgenoot
ECLI:NL:CRVB:2026:1201, Centrale Raad van Beroep, 03-09-2026, 25/1714 AOW
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)De AOW-aanvraag is terecht afgewezen omdat appellante niet verzekerd is geweest. Appellante heeft niet in Nederland gewoond of gewerkt en is ook niet op een andere (zelfstandige)grond verzekerd geweest. Ook geen recht op huwelijkse tijdvakken op grond van het NMV omdat appellante is gehuwd nadat de verzekering van haar echtgenoot al was geëindigd.
Kern van de zaak
Een vrouw geboren in 1956 trouwde in 2007 met een man die al in 1999 de AOW-pensioengerechtigde leeftijd had bereikt en in 2012 overleed. Na haar eigen AOW-aanvraag in 2024 werd die afgewezen omdat zij zelf nooit AOW-verzekerd was geweest en ook geen aanspraak kon maken op huwelijkse tijdvakken van haar echtgenoot.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard; de Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante geen recht heeft op AOW-pensioen. De doorslaggevende reden is dat appellante niet zelf AOW-verzekerd is geweest én dat het huwelijk pas tot stand kwam nadat haar echtgenoot al niet meer AOW-verzekerd was, zodat geen huwelijkse tijdvakken kunnen worden toegerekend.
Impactscore
LaagHet betreft een toepassing van bestaande, vaste AOW-jurisprudentie op een individuele casus zonder nieuwe rechtsvragen; de uitkomst is conform het gangbare wettelijke kader en heeft beperkte precedentwerking.
Belangrijkste punten
- 1Appellante was zelf nooit verzekerd voor de AOW.
- 2Huwelijkse tijdvakken van de echtgenoot kunnen alleen worden toegerekend als het huwelijk bestond tijdens de AOW-verzekering van de echtgenoot.
- 3Het huwelijk in 2007 vond plaats na het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd door de echtgenoot in 1999, zodat geen sprake is van overlappende verzekerings- en huwelijksperiode.
- 4Zowel de Svb, de rechtbank als de Centrale Raad van Beroep kwamen tot hetzelfde oordeel: geen AOW-aanspraak.
- 5Tegen de uitspraak staat nog cassatieberoep open bij de Hoge Raad ter zake van het begrip 'verzekerde'.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de strikte uitleg van de AOW-vereisten voor huwelijkse tijdvakken: het huwelijk moet hebben bestaan tijdens de AOW-verzekering van de echtgenoot om meetelling mogelijk te maken. Dit biedt weinig ruimte voor partners die laat trouwen met een al gepensioneerde echtgenoot.
Praktische impact
Appellante krijgt geen AOW-pensioen toegekend en zal elders in haar inkomen moeten voorzien. Mensen die trouwen met een partner die de pensioengerechtigde leeftijd al heeft bereikt, kunnen niet alsnog aanspraak maken op huwelijkse AOW-tijdvakken van die partner.
Onderwerp-impact
Voor ouderen en weduwen/weduwnaars in vergelijkbare situaties bevestigt deze uitspraak dat laat gesloten huwelijken met reeds gepensioneerde partners geen AOW-rechten genereren, wat financiële kwetsbaarheid kan opleveren bij overlijden van de echtgenoot.
Samenvatting
Deze zaak betreft een vrouw geboren in 1956 die in 2007 trouwde met een man geboren in 1934. Haar echtgenoot had de AOW-pensioengerechtigde leeftijd reeds in 1999 bereikt en was daarna niet meer AOW-verzekerd. Hij overleed in 2012. Toen appellante in februari 2024 zelf een AOW-pensioen aanvroeg, wees de Sociale Verzekeringsbank (Svb) de aanvraag af omdat appellante nooit zelf AOW-verzekerd was geweest. Haar bezwaar werd ongegrond verklaard, waarna ook de rechtbank het beroep verwierp. De centrale juridische vraag in hoger beroep was of appellante desondanks recht kon doen gelden op AOW-pensioen, al dan niet via de huwelijkse tijdvakken van haar overleden echtgenoot. De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het hoger beroep niet slaagt. Voor toerekening van huwelijkse tijdvakken is vereist dat het huwelijk bestond op het moment dat de echtgenoot nog AOW-verzekerd was. Omdat appellante pas in 2007 met haar echtgenoot trouwde, terwijl hij al in 1999 de pensioengerechtigde leeftijd had bereikt en sindsdien niet meer verzekerd was, ontbreekt iedere overlap tussen de huwelijksperiode en de verzekerde periode van de echtgenoot. Appellante heeft ook zelf nooit AOW-premies opgebouwd. De Raad bevestigt daarmee het oordeel van zowel de Svb als de rechtbank en laat het bestreden besluit in stand. De uitspraak past in de vaste lijn van strikte toepassing van de AOW-verzekeringsvoorwaarden. Opvallend is dat partijen nog cassatieberoep kunnen instellen bij de Hoge Raad ter zake van schending of verkeerde toepassing van het begrip 'verzekerde', wat theoretisch nog tot een andere uitkomst zou kunnen leiden. In de praktijk illustreert deze zaak de financiële kwetsbaarheid van partners die laat in het leven trouwen met een reeds gepensioneerde echtgenoot.