CRvB onbevoegd: appèlverbod niet doorbroken in AOW-beslagzaak
ECLI:NL:CRVB:2026:1200, Centrale Raad van Beroep, 03-09-2026, 24/1480 AOW
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Het hoger beroep is gericht tegen een uitspraak van de rechtbank op verzet. Hiertegen kan geen hoger beroep worden ingesteld. Er bestaat geen aanleiding voor doorbreking van het wettelijk appèlverbod. De Raad verklaart zich om die reden onbevoegd.
Kern van de zaak
Appellante ontving een AOW-pensioen waarop de SVB op last van een gerechtsdeurwaarder maandelijks € 8,33 inhield wegens beslag. Zij maakte bezwaar en daarna beroep, maar de rechtbank verklaarde het beroep niet-ontvankelijk wegens termijnoverschrijding. Het verzet daartegen werd ongegrond verklaard, waarna appellante hoger beroep instelde bij de Centrale Raad van Beroep.
Beslissing van de rechter
De Centrale Raad van Beroep verklaart zich onbevoegd, omdat er geen grond bestaat het wettelijk appèlverbod te doorbreken. Het betoog van appellante dat het onderliggende Belgische vonnis tegenstrijdigheden bevat en in strijd is met EU-Verordening 1215/2012 leidt niet tot een andere conclusie.
Impactscore
LaagDe uitspraak past bestaande jurisprudentie over het appèlverbod toe zonder nieuwe rechtsnormen te stellen; de zaak is sterk feitelijk en procedureel van aard en heeft beperkte precedentwerking buiten de directe omstandigheden van appellante.
Belangrijkste punten
- 1SVB hield maandelijks € 8,33 in op AOW-pensioen op basis van beslag door Modero Gerechtsdeurwaarders Amsterdam
- 2Rechtbank verklaarde beroep niet-ontvankelijk wegens te late indiening (art. 8:54 Awb); verzet daartegen ongegrond
- 3In hoger beroep beriep appellante zich op doorbreking van het wettelijk appèlverbod (art. 8:55 lid 7 Awb)
- 4Appellante stelde dat het Belgische vonnis van 29 september 2016 tegenstrijdig was en in strijd met EU-Verordening 1215/2012
- 5CRvB oordeelt dat geen grond bestaat voor doorbreking van het appèlverbod en verklaart zich onbevoegd
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat het wettelijk appèlverbod bij verzet-uitspraken (art. 8:55 lid 7 Awb) terughoudend wordt toegepast en dat inhoudelijke grieven over onderliggende buitenlandse vonnissen of EU-rechtschendingen niet automatisch grond vormen voor doorbreking. Dit onderstreept de beperkte reikwijdte van de doorbrekingsjurisprudentie in het bestuursrecht.
Praktische impact
Voor appellante betekent dit dat de maandelijkse inhouding op haar AOW-pensioen in stand blijft en dat de rechtmatigheid van het onderliggende Belgische vonnis in deze procedure niet inhoudelijk is getoetst. Zij heeft geen effectief rechtsmiddel meer in deze bestuursrechtelijke procedure.
Onderwerp-impact
Uitkeringsgerechtigden die geconfronteerd worden met beslag op hun AOW-pensioen en bezwaar of beroep te laat indienen, zien hun mogelijkheden in hoger beroep sterk beperkt door het appèlverbod, ook als zij Europees-rechtelijke bezwaren aanvoeren.
Samenvatting
In deze zaak stond centraal de vraag of de Centrale Raad van Beroep bevoegd was kennis te nemen van het hoger beroep van appellante, wier AOW-pensioen door de SVB werd verminderd met € 8,33 per maand wegens een beslag gelegd in opdracht van Modero Gerechtsdeurwaarders Amsterdam. De SVB had het bezwaar van appellante ongegrond verklaard. Vervolgens verklaarde de rechtbank het beroep niet-ontvankelijk omdat het te laat was ingediend (artikel 8:54 Awb). Het verzet van appellante tegen die uitspraak werd eveneens ongegrond verklaard (artikel 8:55 lid 7 Awb). Tegen deze verzetuitspraak staat in beginsel geen hoger beroep open vanwege het wettelijk appèlverbod. In hoger beroep voerde appellante aan dat het appèlverbod doorbroken diende te worden. Zij stelde primair dat het Belgische vonnis van 29 september 2016 dat aan het beslag ten grondslag lag, tegenstrijdigheden bevatte en in strijd was met EU-Verordening 1215/2012 betreffende rechterlijke bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken. Hiermee zou hoger Europees recht zijn geschonden. Tevens betoogde appellante dat zij het beroep tijdig had ingediend. De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat geen grond bestaat het wettelijk appèlverbod te doorbreken. De Raad verklaart zich om die reden onbevoegd en gaat niet inhoudelijk in op de grieven over het Belgische vonnis of de vermeende schending van EU-recht. De uitspraak illustreert dat de doorbrekingsjurisprudentie in het bestuursrecht een hoge drempel kent: inhoudelijke bezwaren over de onderliggende rechtsgrond van een beslag of vermeende EU-rechtschendingen volstaan niet om het procedurele appèlverbod opzij te zetten. Voor appellante heeft dit tot gevolg dat de inhouding op haar AOW-pensioen definitief in rechte vaststaat en er geen verdere bestuursrechtelijke weg meer openstaat.