Gemeente krijgt hogere Tozo-vergoeding na te late correctie
ECLI:NL:CRVB:2026:1188, Centrale Raad van Beroep, 01-09-2026, 24/956 TOZO
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Gecorrigeerde verantwoordingsinformatie ten onrechte niet beoordeeld. Zelf voorzien. Uitgangspunt van de Tozo is volledige financiële compensatie. Van een situatie waarin het hoger vaststellen van de vergoeding voor het college invloed heeft op de vaststelling van vergoedingen aan andere gemeenten is geen sprake. De minister heeft desgevraagd niet deugdelijk gemotiveerd waarom het meenemen van de gecorrigeerde gegevens zou leiden tot een niet ordentelijke of tijdige vaststelling. De minister heeft weliswaar aangevoerd dat gemeenten niet tot in de lengte van dagen correcties moeten kunnen indienen, maar daarvan is hier geen sprake nu de gecorrigeerde gegevens zijn overgelegd voordat het besluit was genomen. Hierbij komt nog dat de minister de vaststelling van de vergoeding na de melding van het college heeft uitgesteld om te overwegen of er coulance zou worden toegepast voor het college en andere gemeenten die zich in een vergelijkbare situatie bevonden.
Kern van de zaak
Een gemeente diende gecorrigeerde Tozo-verantwoordingsinformatie in nadat de wettelijke termijn was verstreken. De minister weigerde rekening te houden met de hogere netto-bestedingen en stelde de vergoeding vast op basis van de eerdere, onjuiste cijfers. De gemeente ging in beroep omdat zij meende recht te hebben op een hogere vergoeding.
Beslissing van de rechter
De Centrale Raad van Beroep verklaart het beroep gegrond, vernietigt het bestreden besluit en stelt de Tozo-vergoeding voor 2020 alsnog vast op € 3.748.440,-. De doorslaggevende reden is dat de Raad oordeelt dat de gecorrigeerde verantwoordingsinformatie, ondanks de termijnoverschrijding, toch in aanmerking had moeten worden genomen bij de vaststelling van de vergoeding.
Impactscore
MiddelDe uitspraak is relevant voor gemeenten die te maken hebben gehad met Tozo-verantwoording en vergelijkbare specifieke uitkeringen, maar heeft een beperkte reikwijdte nu de Tozo een tijdelijke regeling was die inmiddels is beëindigd.
Belangrijkste punten
- 1Gemeente had te laat gecorrigeerde Tozo-verantwoordingsinformatie ingediend (medio juni 2022, na de wettelijke termijn ex artikel 21 lid 5 Tozo)
- 2Minister weigerde de correctie mee te nemen en stelde vergoeding vast op basis van de oorspronkelijk opgegeven netto-bestedingen van € 2.989.645,-
- 3Gecorrigeerde netto-bestedingen bedroegen € 279.876,- meer, namelijk € 3.269.521,-
- 4De Centrale Raad van Beroep vernietigt zowel het bestreden besluit als de aangevallen rechtbankuitspraak
- 5De vergoeding wordt door de Raad zelf vastgesteld op € 3.748.440,-, en de minister wordt veroordeeld in de proceskosten van € 3.736,-
Impactanalyse
Juridische impact
Deze uitspraak geeft een signaal over de toepassing van termijnen bij SiSa-verantwoording in het kader van specifieke uitkeringen: tijdig geconstateerde en gemelde fouten kunnen mogelijk toch in de vaststelling worden betrokken, ook als de formele termijn is overschreden. Dit raakt de verhouding tussen formele termijnstelling en materiële juistheid van vergoedingen.
Praktische impact
Gemeenten die fouten ontdekken in hun Tozo-verantwoording na het verstrijken van de wettelijke termijn, kunnen op basis van deze uitspraak toch aanspraak maken op correctie van de vastgestelde vergoeding, mits zij de fout tijdig melden en een gecorrigeerde opgave indienen.
Onderwerp-impact
Voor de uitvoering van overheidsregelingen als de Tozo benadrukt deze uitspraak dat de minister bij de definitieve vaststelling van uitkeringen rekening moet houden met aantoonbaar onjuiste opgaven, ook wanneer correcties formeel te laat zijn ingediend.
Samenvatting
Deze zaak betreft een geschil tussen een gemeente en de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties over de vaststelling van de vergoeding voor Tozo-uitkeringen over het jaar 2020. De gemeente had in juli 2021 haar SiSa-verantwoordingsinformatie ingediend met een opgave van netto-bestedingen van € 2.989.645,-. Begin 2022 ontdekte de gemeente dat dit bedrag onjuist was en diende medio juni 2022, na telefonische melding, gecorrigeerde informatie in met een € 279.876,- hoger bedrag. De minister stelde de vergoeding echter vast op basis van de oorspronkelijke, onjuiste opgave, omdat de correctie na het verstrijken van de termijn van artikel 21, vijfde lid, van de Tozo was ingediend. De rechtbank verklaarde het beroep van de gemeente ongegrond en liet het besluit van de minister in stand. De Centrale Raad van Beroep komt tot een ander oordeel. De Raad vernietigt de uitspraak van de rechtbank, verklaart het beroep gegrond en vernietigt het bestreden besluit van 16 maart 2023. Daarnaast herroept de Raad het primaire besluit van 4 juli 2022 voor zover het betrekking heeft op de hoogte van de vergoeding. In plaats van de zaak terug te verwijzen naar de minister, stelt de Raad de vergoeding zelf vast op € 3.748.440,-, hetgeen hoger is dan zowel het oorspronkelijk vastgestelde bedrag als het bedrag dat zou volgen uit de gecorrigeerde netto-bestedingen. De minister wordt veroordeeld in de proceskosten van de gemeente tot een bedrag van € 3.736,-. De uitspraak illustreert dat termijnoverschrijding bij het indienen van gecorrigeerde verantwoordingsinformatie niet automatisch betekent dat een gemeente haar aanspraak op een correcte vergoeding verliest, en dat de materiële juistheid van de opgave zwaar weegt.