Wlz-indicatie afgewezen: geen 24-uurszorg noodzakelijk bewezen
ECLI:NL:CRVB:2026:1187, Centrale Raad van Beroep, 10-09-2026, 25/1953 WLZ
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Het CIZ heeft de aanvraag van appellant om zorg op grond van de Wlz terecht afgewezen. De in hoger beroep overgelegde medische informatie geeft geen aanleiding om tot een ander oordeel te komen.
Kern van de zaak
Een man (geboren 1977) met somatische problemen waaronder neuropatische pijnen en een risico op epilepsie vroeg een Wlz-indicatie aan. Het CIZ wees de aanvraag af omdat geen blijvende noodzaak voor 24 uur per dag zorg in de nabijheid was aangetoond. Appellant tekende beroep en hoger beroep aan tegen deze afwijzing.
Beslissing van de rechter
De Centrale Raad van Beroep bekrachtigt de uitspraak van de rechtbank en handhaaft daarmee de afwijzing van de Wlz-indicatie. De doorslaggevende reden is dat appellant geen medische stukken heeft overgelegd die twijfel zaaien aan het zorgvuldig tot stand gekomen medisch advies van het CIZ, en dat de ingediende stukken over epilepsie geen betrekking hebben op de relevante beoordelingsperiode.
Impactscore
LaagDe uitspraak past binnen vaste jurisprudentie over Wlz-indicatiestellingen en betreft een individueel geval zonder nieuwe rechtsvragen; de richtinggevende waarde voor de rechtspraktijk is beperkt.
Belangrijkste punten
- 1CIZ baseerde afwijzing op medisch advies: grondslag somatische aandoening, risico epilepsie zeer gering, appellant in staat hulp in te roepen
- 2Lopende revalidatie en pijnbehandeling sluiten functionele verbetering niet uit, hetgeen een blijvende Wlz-noodzaak ondergraaft
- 3In beroep overgelegde stukken over epilepsie zien niet op de beoordelingsperiode en zijn daardoor niet relevant
- 4Appellant heeft geen medische onderbouwing ingebracht die het CIZ-advies weerlegt
- 5Rechtbank én Centrale Raad van Beroep oordelen dat CIZ voldoende zorgvuldig en toereikend heeft gemotiveerd
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de bestaande lijn dat het CIZ mag varen op een zorgvuldig medisch advies en dat de bewijslast voor twijfel aan dat advies bij de aanvrager ligt. Stukken die buiten de beoordelingsperiode vallen, kunnen de indicatiestelling niet aantasten.
Praktische impact
Appellant ontvangt geen Wlz-indicatie en moet zijn zorgbehoefte via andere kaders (zoals Wmo of Zvw) organiseren. Voor toekomstige aanvragers onderstreept dit dat tijdig en concreet medisch bewijs voor de beoordelingsperiode cruciaal is.
Onderwerp-impact
In de langdurige zorg benadrukt deze uitspraak dat neuropatische pijn en een gering epilepsierisico op zichzelf onvoldoende zijn voor een Wlz-indicatie zolang revalidatiemogelijkheden nog open staan.
Samenvatting
Een man geboren in 1977, lijdend aan diverse somatische aandoeningen waaronder neuropatische pijnen en een klein risico op epilepsie, diende in juni 2024 een aanvraag in voor zorg op grond van de Wet langdurige zorg (Wlz). Het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) wees de aanvraag in oktober 2024 af, een beslissing die na bezwaar in januari 2025 werd gehandhaafd. Volgens het CIZ is de grondslag somatische aandoening weliswaar van toepassing, maar is er onvoldoende onderbouwing voor een blijvende noodzaak van 24 uur per dag zorg in de nabijheid. Het risico op een epileptische aanval werd als zeer gering beoordeeld, appellant werd in staat geacht zelf hulp in te roepen, en de nog lopende revalidatie en pijnbehandeling sloten verbetering in het functioneren niet uit. De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond. Zij oordeelde dat het CIZ zich mocht baseren op het zorgvuldig tot stand gekomen medisch advies en dat de door appellant in beroep overgelegde stukken — waaruit bleek dat hij inmiddels niet meer epilepsievrij was — niet op de beoordelingsperiode zagen en daarom niet tot een ander oordeel konden leiden. In hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep herhaalde appellant zijn bezwaren, maar ook de Raad concludeert dat appellant geen medische stukken heeft ingebracht die twijfel wekken aan de juistheid van het aan het bestreden besluit ten grondslag liggende medisch oordeel. De Centrale Raad bekrachtigt de uitspraak van de rechtbank. De juridische kern van deze zaak is dat de bewijslast voor de Wlz-indicatie bij de aanvrager ligt: wie de bevindingen van een zorgvuldig medisch advies wil weerleggen, moet dat doen met concrete, op de beoordelingsperiode betrekking hebbende medische stukken. Documentatie van latere ontwikkelingen volstaat niet. Voor mensen met chronische somatische aandoeningen die nog in een revalidatietraject zitten, is dit een relevante verduidelijking van de indicatiedrempel.