Procesbelang ontbreekt na verlopen Wmo-indicatieperiode
ECLI:NL:CRVB:2026:1186, Centrale Raad van Beroep, 10-09-2026, 25/1230 WMO15
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)De rechtbank heeft het beroep van appellante terecht niet-ontvankelijk verklaard vanwege het ontbreken van procesbelang. Ook aan de gestelde schade kan geen procesbelang worden ontleend.
Kern van de zaak
Een vrouw met een autismespectrumstoornis en ernstige psychiatrische problematiek vocht een Wmo-besluit aan van de gemeente Nijmegen, dat haar beschermd wonen bood in plaats van de door haar gewenste ambulante begeleiding via een persoonsgebonden budget. Zij wilde een voorziening vergelijkbaar met wat zij eerder van Utrecht ontving: 15 uur individuele begeleiding per week met 24/7 bereikbaarheid, voor vijf jaar.
Beslissing van de rechter
De Centrale Raad van Beroep oordeelt over het hoger beroep tegen het oordeel van de rechtbank, die het beroep niet-ontvankelijk had verklaard wegens het ontbreken van procesbelang, omdat de indicatieperiode al was verlopen en het een maatwerkvoorziening in natura betrof. De uitspraak is onvolledig weergegeven, maar de kern is dat procesbelang ontbrak nu de verstrekte voorziening in natura haar gelding had verloren door tijdsverloop.
Impactscore
LaagDe uitspraak past binnen bestaande jurisprudentie over procesbelang bij verlopen Wmo-indicaties en stelt geen nieuwe rechtsnormen; de impact blijft beperkt tot de individuele zaak en de tekst is onvolledig.
Belangrijkste punten
- 1Rechtbank verklaarde beroep niet-ontvankelijk wegens ontbreken van procesbelang na afloop van de indicatieperiode (6 oktober 2022 – 5 april 2023)
- 2Gemeente Nijmegen is als centrumgemeente alleen verantwoordelijk voor beschermd wonen; ambulante begeleiding valt onder gemeente Berg en Dal
- 3College erkende in bezwaar dat beschermd wonen ten onrechte was toegekend, maar handhaafde de voorziening vanwege het verbod op reformatio in peius
- 4Appellante wenste ambulante begeleiding via persoonsgebonden budget voor vijf jaar, niet de verstrekte voorziening in natura
- 5De uitspraaktekst is onvolledig, waardoor de definitieve beslissing van de Centrale Raad van Beroep niet volledig kan worden vastgesteld
Impactanalyse
Juridische impact
De zaak bevestigt het belang van procesbelang als ontvankelijkheidsvoorwaarde bij verlopen Wmo-indicaties in natura, en onderstreept de bevoegdheidsverdeling tussen centrumgemeenten (beschermd wonen) en woongemeenten (ambulante begeleiding) onder de Wmo 2015.
Praktische impact
Voor Wmo-cliënten met een tijdelijke voorziening in natura betekent dit dat bezwaar en beroep na afloop van de indicatieperiode het procesbelang kunnen verliezen, tenzij zij een financieel of ander concreet belang kunnen aantonen, bijvoorbeeld bij een pgb of schadeclaim.
Onderwerp-impact
Voor de zorg- en ondersteuningspraktijk benadrukt deze uitspraak dat cliënten met psychiatrische problematiek tijdig moeten ageren en zo nodig een pgb moeten aanvragen om procesbelang te behouden bij een herbeoordeling van hun ondersteuningsbehoefte.
Samenvatting
Deze zaak betreft een vrouw (geboren 1986) met een autismespectrumstoornis en ernstige psychiatrische problematiek die bij de gemeente Nijmegen een maatwerkvoorziening had aangevraagd op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. Het college kende haar bij besluit van 11 oktober 2022 beschermd wonen inclusief begeleiding en dagbesteding toe voor zeven uur per week, in natura, voor de periode van 6 oktober 2022 tot en met 5 april 2023. Appellante was het hiermee niet eens: zij wilde ambulante individuele begeleiding van vijftien uur per week – met een begeleider die 24 uur per dag bereikbaar is – als persoonsgebonden budget voor vijf jaar, zoals zij die eerder van Utrecht had ontvangen. In bezwaar erkende het college dat beschermd wonen ten onrechte was toegekend en dat ambulante begeleiding toereikend zou zijn. Omdat appellante door het bezwaar niet slechter mocht worden (verbod op reformatio in peius), bleef de oorspronkelijke voorziening formeel in stand. Tegelijkertijd wees het college erop dat voor ambulante begeleiding niet Nijmegen, maar de gemeente Berg en Dal verantwoordelijk is. De rechtbank verklaarde het beroep niet-ontvankelijk wegens gebrek aan procesbelang: de indicatieperiode was immers al verlopen en het betrof een voorziening in natura. Appellante stelde hoger beroep in bij de Centrale Raad van Beroep. De uitspraaktekst is onvolledig, waardoor de definitieve beslissing van de Raad niet volledig kan worden gereproduceerd. Op basis van de beschikbare tekst lijkt het hoger beroep te draaien om de vraag of de rechtbank terecht procesbelang heeft ontkend. De zaak illustreert de complexe bevoegdheidsverdeling onder de Wmo 2015 tussen centrumgemeenten en woongemeenten, en de praktische consequenties van tijdgebonden voorzieningen in natura voor de rechtsbescherming van kwetsbare cliënten.