Wajong-uitkering geweigerd bij laattijdige aanvraag en onvoldoende bewijs
ECLI:NL:CRVB:2026:1174, Centrale Raad van Beroep, 09-09-2026, 25/1551 Wajong
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Het Uwv heeft terecht geweigerd appellant een uitkering op grond van de Wajong toe te kennen. Laattijdige aanvraag. De overgelegde medische stukken bevatten onvoldoende concrete informatie om op grond daarvan beperkingen voor appellant te kunnen vaststellen in de te beoordelen periode.
Kern van de zaak
Een man geboren in 1991 diende in januari 2023 een Wajong-aanvraag in wegens psychische problemen. UWV weigerde de uitkering omdat niet kon worden vastgesteld of appellant op zijn achttiende verjaardag beperkingen had. Appellant ging in bezwaar, beroep en hoger beroep, maar ving telkens bot.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard; de weigering van de Wajong-uitkering blijft in stand. Doorslaggevend is dat bij een laattijdige aanvraag de bewijslast en het bewijsrisico bij de aanvrager liggen, en dat onvoldoende medische gegevens beschikbaar zijn om de gezondheidstoestand op de peildatum (18e verjaardag) te reconstrueren.
Impactscore
LaagDe uitspraak past volledig binnen bestaande, vaste jurisprudentie van de CRvB en introduceert geen nieuwe rechtsnorm; de relevantie is daarmee voornamelijk casuïstisch van aard.
Belangrijkste punten
- 1Aanvraag ingediend op 32-jarige leeftijd, ruim na de relevante peildatum (18e verjaardag in 2009), wat kwalificeert als een laattijdige Wajong-aanvraag.
- 2Vaste rechtspraak (CRvB 24 juli 2019) bepaalt dat bij laattijdige aanvraag de bewijslast én het bewijsrisico volledig bij de aanvrager liggen.
- 3UWV kon op basis van beschikbaar materiaal niet vaststellen of appellant op zijn 18e beperkingen had, wat de ernst daarvan was, en of die beperkingen tot zijn 23e dusdanig waren toegenomen dat arbeidsvermogen ontbrak.
- 4Zowel de verzekeringsarts bezwaar en beroep als de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep onderschreven de weigering; rechtbank en CRvB volgden dit oordeel.
- 5Het medisch beeld wordt met het verstrijken van de tijd steeds moeilijker vast te stellen, wat het bewijsprobleem voor de aanvrager vergroot.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn van de CRvB dat bij laattijdige Wajong-aanvragen het bewijsrisico volledig bij de aanvrager rust en dat het UWV niet gehouden is onzekerheid in het voordeel van de aanvrager uit te leggen. Dit heeft geen nieuwe rechtsontwikkeling tot gevolg, maar consolideert bestaande jurisprudentie.
Praktische impact
Appellant ontvangt geen Wajong-uitkering en zal elders inkomensondersteuning moeten zoeken. Voor andere potentiële Wajong-aanvragers die laat een aanvraag indienen, benadrukt deze uitspraak het belang van tijdig verzamelen en bewaren van medische documentatie uit de relevante periode.
Onderwerp-impact
Binnen het socialezekerheidsrecht bevestigt deze zaak dat de toegang tot Wajong voor laat-aanvragers in de praktijk sterk afhankelijk is van de beschikbaarheid van historische medische gegevens, wat een feitelijke drempel vormt voor mensen met psychische problematiek die hun klachten destijds niet formeel lieten vastleggen.
Samenvatting
Deze zaak betreft een man, geboren in 1991, die in januari 2023 – op ongeveer 32-jarige leeftijd – bij het UWV een Wajong-uitkering aanvroeg vanwege psychische problemen. De Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (Wajong) vereist dat een aanvrager op zijn achttiende verjaardag al beperkingen had als gevolg van ziekte of gebrek, of dat deze beperkingen zich hebben ontwikkeld in de periode van het 18e tot het 23e levensjaar, resulterend in het ontbreken van arbeidsvermogen. Omdat de aanvraag ruim na deze periodes werd ingediend, is sprake van een zogenoemde laattijdige aanvraag. UWV weigerde de uitkering bij besluit van 4 september 2023 omdat op basis van de beschikbare informatie niet kon worden vastgesteld wat de gezondheidstoestand van appellant op de relevante peildata was. Het bezwaar werd op 29 augustus 2024 ongegrond verklaard, waarna ook de rechtbank het beroep ongegrond verklaarde. De Centrale Raad van Beroep (CRvB) bevestigt dit oordeel in hoger beroep. De kernvraag was of het UWV terecht de uitkering heeft geweigerd bij onvoldoende medisch bewijs over de relevante periode. De CRvB herhaalt de vaste jurisprudentielijn – met verwijzing naar onder meer de uitspraak van 24 juli 2019 – dat bij laattijdige Wajong-aanvragen de bewijslast én het bewijsrisico volledig bij de aanvrager liggen. Omdat het medisch beeld met het verstrijken van de tijd steeds moeilijker is te reconstrueren en appellant onvoldoende historische medische documentatie kon overleggen, slaagt hij er niet in aannemelijk te maken dat aan de Wajong-voorwaarden is voldaan. De uitspraak introduceert geen nieuwe rechtsnorm en is daarmee beperkt in juridische impact, maar illustreert de praktische moeilijkheid waarmee laat-aanvragers – met name bij psychische aandoeningen die destijds niet formeel zijn gedocumenteerd – worden geconfronteerd.