WGA-uitkering verzorgende na bezwaar terecht vastgesteld op 37%
ECLI:NL:CRVB:2026:1173, Centrale Raad van Beroep, 09-09-2026, 25/1792 WIA
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)De mate van arbeidsongeschiktheid van appellante is terecht vastgesteld op 37,22%. Volgens appellante is zij meer beperkt dan het Uwv heeft aangenomen, zijn de geselecteerde functies niet passend en meent zij een zogenaamde medische afzakker te zijn. De Raad volgt de standpunten van appellante niet.
Kern van de zaak
Een voormalig verzorgende IG meldde zich in 2021 ziek met bewegingsapparaatklachten. Het UWV weigerde aanvankelijk een WIA-uitkering omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt werd geacht (33,04%). Na bezwaar werd haar arbeidsongeschiktheid bijgesteld naar 37,22% en ontving zij alsnog een WGA-uitkering.
Beslissing van de rechter
De Centrale Raad van Beroep bevestigt de uitspraak van de rechtbank en laat het bestreden besluit in stand. Doorslaggevend is dat het medisch onderzoek zorgvuldig is uitgevoerd en de verzekeringsarts bezwaar en beroep een volledig beeld had van de medische situatie, waarbij een arbeidsongeschiktheidspercentage van 37,22% correct is vastgesteld.
Impactscore
LaagHet betreft een individuele toepassing van bestaande WIA-beoordelingssystematiek zonder nieuwe rechtsvragen of richtinggevende overwegingen; de uitkomst is casuïstisch van aard.
Belangrijkste punten
- 1Appellante werkte als verzorgende IG (20,67 uur/week) en meldde zich ziek met bewegingsapparaatklachten in maart 2021
- 2Initieel vastgestelde arbeidsongeschiktheid van 33,04% werd na bezwaar bijgesteld naar 37,22%, waardoor de 35%-drempel voor WIA-uitkering werd gehaald
- 3De verzekeringsarts bezwaar en beroep stelde een gewijzigde FML op en de arbeidsdeskundige selecteerde nieuwe passende functies
- 4De rechtbank en de Centrale Raad oordelen dat het medisch onderzoek zorgvuldig en volledig was
- 5Verwezen wordt naar vaste CRvB-jurisprudentie (ECLI:NL:CRVB:2015:2938 en ECLI:NL:CRVB:2023:477) over medische beoordelingsnormen
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de bestaande lijn dat de bestuursrechter de medische beoordeling door verzekeringsartsen terughoudend toetst en deze in stand laat bij een zorgvuldig en volledig uitgevoerd onderzoek. Er worden geen nieuwe rechtsvragen beantwoord.
Praktische impact
Appellante behoudt haar WGA-uitkering op basis van 37,22% arbeidsongeschiktheid. De uitspraak bevestigt dat bezwaar tegen een WIA-weigering zinvol kan zijn indien de medische beoordeling onvolledig lijkt.
Onderwerp-impact
Voor de zorgbranche illustreert deze zaak dat werknemers met bewegingsapparaatklachten bij een initiële weigering via bezwaar alsnog recht kunnen krijgen op een WIA-uitkering als aanvullend medisch onderzoek hogere beperkingen aantoont.
Samenvatting
Deze zaak betreft een voormalig verzorgende IG die zich in maart 2021 ziek meldde met klachten aan haar bewegingsapparaat. Na een medisch onderzoek door een verzekeringsarts en arbeidsdeskundig onderzoek door het UWV werd haar arbeidsongeschiktheid vastgesteld op 33,04%, waardoor zij niet in aanmerking kwam voor een WIA-uitkering (de drempel ligt bij 35%). Het UWV weigerde de uitkering bij besluit van juni 2023. Appellante maakte bezwaar, waarna een verzekeringsarts bezwaar en beroep aanvullend onderzoek deed en een gewijzigde Functionele Mogelijkhedenlijst opstelde. Op basis hiervan werden nieuwe passende functies geselecteerd en werd de arbeidsongeschiktheid bijgesteld naar 37,22%. Het UWV kende haar vervolgens alsnog een loongerelateerde WGA-uitkering toe per 3 maart 2023. Appellante ging desondanks in beroep bij de rechtbank, die het beroep ongegrond verklaarde en het besluit in stand liet. In hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep lag de centrale juridische vraag voor of het medisch onderzoek zorgvuldig genoeg was geweest en of de FML de beperkingen van appellante juist weergaf. De Centrale Raad bevestigt het oordeel van de rechtbank. Het medisch onderzoek door de verzekeringsarts bezwaar en beroep is als zorgvuldig en volledig beoordeeld; er zijn geen aanwijzingen dat de verzekeringsarts een onvolledig beeld had van de medische situatie van appellante. De Raad verwijst naar zijn vaste jurisprudentie over de toetsing van medische beoordelingen in WIA-zaken. De uitspraak is daarmee in lijn met de bestaande rechtspraak en heeft geen richtinggevend karakter. Voor appellante betekent de uitspraak dat haar WGA-uitkering op basis van 37,22% arbeidsongeschiktheid definitief vaststaat.