WIA-uitkering geweigerd: arbeidsongeschiktheid onder 35%
ECLI:NL:CRVB:2026:1171, Centrale Raad van Beroep, 09-09-2026, 25/1420 WIA
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Weigering WIA-uitkering toe te kennen omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is. Voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing. Uitgaande van de juistheid van de FML van 18 november 2022 zijn de aan de schatting ten grondslag gelegde functies in medisch opzicht geschikt te achten voor appellante.
Kern van de zaak
Een voormalig hoofd financiële administratie meldde zich in juli 2020 ziek met mentale en fysieke klachten. Na onderzoek weigerde UWV haar een WIA-uitkering omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt werd geacht. Zij ging hiertegen in bezwaar, beroep en hoger beroep.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de weigering van de WIA-uitkering blijft in stand. De doorslaggevende reden is dat het medisch onderzoek zorgvuldig is verricht, alle klachten deugdelijk zijn meegewogen en de belastbaarheid correct is vastgesteld in de FML, waaruit volgt dat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is.
Impactscore
LaagHet betreft een individuele toepassing van vaste WIA-rechtspraak zonder nieuwe rechtsvragen of precedentwerking; de uitkomst is in lijn met de heersende praktijk rondom de 35%-drempel en de toetsing van verzekeringsartsenrapporten.
Belangrijkste punten
- 1Appellante werkte als hoofd financiële administratie (31,95 uur/week) en meldde zich ziek op 15 juli 2020 met mentale en fysieke klachten.
- 2UWV weigerde op 1 december 2022 een WIA-uitkering omdat de vastgestelde arbeidsongeschiktheid onder de drempel van 35% bleef.
- 3Zowel in bezwaar als in beroep werden de medische en arbeidskundige beoordelingen als zorgvuldig en deugdelijk beoordeeld.
- 4De arbeidsdeskundige bezwaar en beroep paste het maatmaninkomen aan, maar dit leidde niet tot een andere uitkomst.
- 5De Centrale Raad van Beroep heeft de zaak zonder zitting behandeld en het oordeel van de rechtbank bevestigd.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de bestaande toetsingspraktijk waarbij de rechter terughoudend is bij de beoordeling van medische rapporten van verzekeringsartsen, mits het onderzoek aantoonbaar zorgvuldig en kenbaar is uitgevoerd. Er worden geen nieuwe rechtsnormen gesteld.
Praktische impact
Appellante ontvangt geen WIA-uitkering en dient haar situatie zelf op te vangen, bijvoorbeeld via werkhervatting of andere sociale voorzieningen. De uitspraak sluit de WIA-procedure definitief af.
Onderwerp-impact
Voor mensen met mentale en fysieke klachten die een WIA-uitkering aanvragen, benadrukt deze zaak het belang van een gedegen medische onderbouwing bij bezwaar en beroep, nu rechters de bevindingen van verzekeringsartsen doorgaans volgen tenzij concrete aanknopingspunten voor twijfel bestaan.
Samenvatting
Deze zaak betreft een voormalig hoofd financiële administratie die zich op 15 juli 2020 ziek meldde met zowel mentale als fysieke klachten. Na afloop van de wachttijd diende zij een aanvraag in voor een uitkering op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (WIA). UWV liet onderzoek verrichten door een verzekeringsarts en een arbeidsdeskundige. Op basis van de opgestelde Functionele Mogelijkhedenlijst (FML) van 18 november 2022 concludeerde UWV dat appellante weliswaar beperkingen heeft, maar dat zij met geselecteerde functies minder dan 35% arbeidsongeschikt is. Bij besluit van 1 december 2022 werd de uitkering dan ook geweigerd. In bezwaar werd dit besluit gehandhaafd, waarbij het maatmaninkomen werd aangepast door de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep, maar zonder dat dit tot een andere conclusie leidde. De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond en oordeelde dat het medisch onderzoek zorgvuldig was uitgevoerd en dat alle naar voren gebrachte klachten deugdelijk en kenbaar waren meegewogen. Er was geen aanleiding om te twijfelen aan de vastgestelde belastbaarheid. In hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep is de zaak zonder zitting afgedaan. De Raad bevestigt het oordeel van de rechtbank en verklaart het hoger beroep ongegrond. De centrale juridische vraag — of appellante terecht minder dan 35% arbeidsongeschikt is beoordeeld — wordt bevestigend beantwoord. De uitspraak is illustratief voor de vaste lijn in de WIA-rechtspraak: zolang het medisch onderzoek zorgvuldig, kenbaar en deugdelijk is gemotiveerd, volgt de rechter doorgaans de bevindingen van de verzekeringsarts. De zaak heeft geen precedentwerking en is beperkt van maatschappelijke impact.