WIA-weigering vernietigd wegens onzorgvuldig medisch onderzoek UWV
ECLI:NL:CRVB:2026:1170, Centrale Raad van Beroep, 09-09-2026, 25/1924 WIA
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Weigering WIA-uitkering toe te kennen omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is. Voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing. De geselecteerde functies zijn passend voor appellant.
Kern van de zaak
Een voormalig orderpicker/chauffeur meldde zich in mei 2020 ziek met rug-, psychische en armklachten. Het UWV weigerde hem een WIA-uitkering omdat hij minder dan 35% arbeidsongeschikt zou zijn. Appellant bestreed dit omdat hij nooit fysiek was onderzocht door een verzekeringsarts.
Beslissing van de rechter
De Centrale Raad van Beroep bekrachtigt het oordeel van de rechtbank dat het medisch onderzoek onzorgvuldig was, omdat appellant nooit op een fysiek spreekuur is onderzocht en de verzekeringsarts bezwaar en beroep onvoldoende heeft gemotiveerd waarom een spreekuurcontact achterwege kon blijven. Het UWV krijgt de gelegenheid dit gebrek te herstellen door appellant alsnog op te roepen voor fysiek spreekuurcontact.
Impactscore
LaagHet betreft een toepassing van bestaande, vaste jurisprudentie over zorgvuldigheidseisen aan medisch onderzoek bij WIA-beoordelingen; er worden geen nieuwe rechtsregels gesteld en de zaak heeft geen precedentwerking buiten de individuele situatie.
Belangrijkste punten
- 1Appellant is nooit fysiek onderzocht door een (bezwaar en beroep) verzekeringsarts, wat een zorgvuldigheidsgebrek oplevert
- 2De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft onvoldoende gemotiveerd waarom van een spreekuuronderzoek kon worden afgezien
- 3De rechtbank deed een tussenuitspraak en gaf het UWV de kans het gebrek te herstellen via een bestuurlijke lus
- 4De WIA-uitkering was geweigerd op grond van minder dan 35% arbeidsongeschiktheid, vastgesteld via FML van 14 maart 2023
- 5De uitkomst van de zaak hangt af van de resultaten van het alsnog te verrichten fysieke spreekuuronderzoek
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat het UWV bij WIA-beoordelingen in beginsel verplicht is de verzekerde fysiek te onderzoeken en een afwijking daarvan deugdelijk moet motiveren. Dit sluit aan bij vaste jurisprudentie over de zorgvuldigheidseisen aan medisch onderzoek in arbeidsongeschiktheidszaken.
Praktische impact
Voor appellant betekent dit dat zijn WIA-aanvraag opnieuw medisch wordt beoordeeld na een fysiek spreekuurcontact, wat mogelijk leidt tot een hogere vastgestelde arbeidsongeschiktheid en toekenning van een uitkering. Het UWV dient zijn werkwijze te herzien en af te zien van uitsluitend dossieronderzoek zonder deugdelijke motivering.
Onderwerp-impact
In de sociale zekerheid onderstreept deze uitspraak het belang van zorgvuldig medisch-arbeidskundig onderzoek bij arbeidsongeschiktheidsbeoordelingen en de grenzen aan schriftelijke of administratieve afdoening zonder persoonlijk contact.
Samenvatting
Deze zaak betreft een voormalig orderpicker/chauffeur die zich in mei 2020 ziek meldde met rugklachten, psychische klachten en pijn in de bovenste extremiteiten. Na onderzoek door een verzekeringsarts en een arbeidsdeskundige van het UWV werd vastgesteld dat appellant weliswaar beperkingen heeft, maar voor minder dan 35% arbeidsongeschikt is. Het UWV weigerde daarop bij besluit van april 2023 een WIA-uitkering toe te kennen. Appellant maakte bezwaar, maar het UWV handhaafde zijn besluit in juli 2023 op basis van een rapport van de verzekeringsarts bezwaar en beroep en een gewijzigde Functionele Mogelijkhedenlijst. De centrale juridische vraag in deze zaak is of het medisch onderzoek dat aan de WIA-weigering ten grondslag ligt, voldoet aan de eisen van zorgvuldigheid. De rechtbank oordeelde in een tussenuitspraak van februari 2025 van niet: appellant was op geen enkel moment fysiek onderzocht door een verzekeringsarts, en de verzekeringsarts bezwaar en beroep had onvoldoende gemotiveerd waarom een spreekuurcontact achterwege kon blijven. Dit leverde een zorgvuldigheidsgebrek op in de zin van artikel 3:2 Awb. De rechtbank paste de bestuurlijke lus toe en gaf het UWV de gelegenheid dit gebrek te herstellen door appellant alsnog op te roepen voor een fysiek spreekuurcontact. De Centrale Raad van Beroep bekrachtigt dit oordeel in hoger beroep. De uitspraak bevestigt de vaste lijn in de jurisprudentie dat het UWV bij WIA-keuringen in beginsel gehouden is de verzekerde persoonlijk en fysiek te onderzoeken, en dat een afwijking daarvan een draagkrachtige motivering vereist. Voor appellant biedt dit perspectief op een hernieuwde, zorgvuldige medische beoordeling die mogelijk tot een andere uitkomst leidt.