WGA-uitkering 71% arbeidsongeschiktheid pijpfitter gehandhaafd
ECLI:NL:CRVB:2026:1166, Centrale Raad van Beroep, 02-09-2026, 25/351 WIA
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Vaststelling mate van arbeidsongeschiktheid op 71,18%. Voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing. De geselecteerde functie overschrijden de belastbaarheid van appellant niet.
Kern van de zaak
Een voormalig pijpfitter meldde zich in februari 2021 ziek met psychische en lichamelijke klachten. Na WIA-onderzoek kende het UWV hem een loongerelateerde WGA-uitkering toe op basis van 71,18% arbeidsongeschiktheid. Appellant ging in bezwaar en beroep omdat hij het niet eens was met de medische beoordeling en de geselecteerde functies.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard; de WGA-uitkering gebaseerd op 71,18% arbeidsongeschiktheid blijft in stand. De doorslaggevende reden is dat het verzekeringsgeneeskundig onderzoek zorgvuldig is uitgevoerd en appellant geen medische informatie heeft aangedragen die de FML of de functieselectie aantast.
Impactscore
LaagDe uitspraak is een routinematige bevestiging van eerdere besluiten in een individuele WIA-zaak zonder nieuwe rechtsvragen of richtinggevende overwegingen; zij heeft vrijwel geen precedentwerking buiten de directe zaak.
Belangrijkste punten
- 1Appellant werkte als pijpfitter (38,01 uur/week) en meldde zich ziek op 15 februari 2021 met psychische en lichamelijke klachten.
- 2UWV stelde arbeidsongeschiktheid vast op 71,18% en kende een loongerelateerde WGA-uitkering toe per 13 februari 2023.
- 3De verzekeringsarts bezwaar en beroep stelde een gewijzigde FML op met een toegevoegde beperking voor beroepsmatig vervoer, maar dit leidde niet tot een ander arbeidsongeschiktheidspercentage.
- 4Zowel de rechtbank als de Centrale Raad van Beroep oordeelden dat het medisch onderzoek zorgvuldig was en dat appellants stellingen de beoordeling niet ondermijnen.
- 5De geselecteerde functies bleven passend bevonden na heroverweging door de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de bestaande toetsingsmaatstaf dat rechters de medische grondslag van een WIA-besluit slechts marginaal toetsen en dat een appellant concrete medische tegenbewijs moet leveren om de FML aan te tasten. Er worden geen nieuwe rechtsvragen beantwoord.
Praktische impact
Appellant ontvangt de loongerelateerde WGA-uitkering op basis van 71,18% arbeidsongeschiktheid en kan niet succesvol aanvechten dat hij volledig arbeidsongeschikt is. Voor hem betekent dit dat de door UWV geselecteerde functies als uitgangspunt blijven gelden.
Onderwerp-impact
Voor WIA-procedures bevestigt deze uitspraak dat een aanvullende beperking in de FML (beroepsmatig vervoer) niet automatisch leidt tot bijstelling van het arbeidsongeschiktheidspercentage als de geselecteerde functies ook zonder die activiteit passend zijn.
Samenvatting
Een voormalig pijpfitter, die zich in februari 2021 ziek meldde met psychische en lichamelijke klachten, ontving van het UWV per 13 februari 2023 een loongerelateerde WGA-uitkering gebaseerd op een arbeidsongeschiktheidspercentage van 71,18%. De verzekeringsarts stelde een Functionele Mogelijkhedenlijst (FML) op met diverse beperkingen; de arbeidsdeskundige selecteerde passende functies en berekende op basis daarvan het percentage. Appellant maakte bezwaar en stelde vervolgens beroep in bij de rechtbank, die het beroep ongegrond verklaarde. In hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep voerde appellant aan dat de medische beoordeling onjuist was. De Centrale Raad van Beroep bekrachtigde het oordeel van de rechtbank. Centraal in de beoordeling stond de vraag of het verzekeringsgeneeskundig onderzoek zorgvuldig was en of de FML de beperkingen van appellant juist weerspiegelde. De verzekeringsarts bezwaar en beroep had in de bezwaarfase al een gewijzigde FML opgesteld met een extra beperking voor beroepsmatig vervoer, maar de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep concludeerde dat de geselecteerde functies desondanks passend bleven en het arbeidsongeschiktheidspercentage ongewijzigd bleef. De Raad oordeelde dat appellant geen medische informatie had aangedragen die aanleiding gaf de FML voor onjuist te houden. Het hoger beroep werd ongegrond verklaard en de WGA-uitkering op basis van 71,18% arbeidsongeschiktheid bleef in stand. De uitspraak heeft beperkte precedentwerking en illustreert de marginale rechterlijke toetsing van medische oordelen in WIA-zaken: de rechter treedt niet in de inhoudelijke medische afweging zolang het onderzoek procedureel zorgvuldig is verlopen en de appellant geen concrete tegenbewijs levert.