Hoger beroep WIA niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht
ECLI:NL:CRVB:2026:1164, Centrale Raad van Beroep, 02-09-2026, 26/46 WIA
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Hoger beroep niet-ontvankelijk. Het griffierecht is niet binnen de termijn betaald.
Kern van de zaak
Appellant stelde hoger beroep in bij de Centrale Raad van Beroep in een WIA-zaak. De gemachtigde verzocht vrijstelling van het griffierecht wegens betalingsonmacht, maar voldeed volgens de Raad niet aan de criteria. Ondanks herhaalde herinneringen bleef betaling van het griffierecht van € 147,- uit.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is niet-ontvankelijk verklaard. De doorslaggevende reden is dat appellant het verschuldigde griffierecht niet tijdig heeft betaald, en het verzoek om vrijstelling wegens betalingsonmacht werd afgewezen omdat niet aan de daarvoor geldende criteria was voldaan.
Impactscore
LaagHet betreft een procesrechtelijke afdoening op formele gronden zonder inhoudelijke beoordeling van de WIA-zaak. De uitspraak past geheel binnen vaste rechtspraak en stelt geen nieuwe rechtsnormen.
Belangrijkste punten
- 1Griffierecht van € 147,- was verschuldigd op grond van art. 8:41 jo. 8:108 Awb
- 2Verzoek om vrijstelling wegens betalingsonmacht werd afgewezen na beoordeling van overgelegde financiële gegevens
- 3Appellant ontving meerdere herinneringen en termijnen, maar betaalde niet
- 4Niet-betaling van griffierecht leidt dwingendrechtelijk tot niet-ontvankelijkverklaring
- 5Geen proceskostenveroordeling uitgesproken
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de strikte toepassing van de griffierechtbepalingen in hoger beroep: niet-tijdige betaling leidt onvermijdelijk tot niet-ontvankelijkheid, ook na meerdere herstelmogelijkheden. De criteria voor betalingsonmacht worden strikt getoetst aan de hand van concrete financiële gegevens.
Praktische impact
Appellant verliest zijn recht op inhoudelijke behandeling van het hoger beroep in de WIA-zaak, zonder dat de rechter toekomt aan de materiële geschilpunten. De WIA-beslissing van het bestuursorgaan blijft daarmee in stand.
Onderwerp-impact
In sociale-zekerheidsgeschillen zoals WIA-zaken kan het niet betalen van griffierecht een volledige afsluiting van de beroepsmogelijkheid betekenen, wat de toegang tot de rechter voor uitkeringsgerechtigden bemoeilijkt.
Samenvatting
In deze zaak stelde appellant hoger beroep in bij de Centrale Raad van Beroep tegen een beslissing in het kader van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (WIA). Op grond van artikel 8:41 jo. 8:108 van de Algemene wet bestuursrecht was appellant een griffierecht van € 147,- verschuldigd. De gemachtigde van appellant verzocht vrijstelling van dit bedrag wegens betalingsonmacht en legde daartoe financiële stukken over. Na beoordeling van die gegevens concludeerde de Raad bij brief van 29 april 2026 dat appellant niet voldeed aan de criteria voor betalingsonmacht. Appellant ontving vervolgens een nieuwe aangetekende herinnering met een termijn van vier weken om alsnog te betalen, met de expliciete waarschuwing dat niet-betaling tot niet-ontvankelijkheid zou leiden. Desondanks bleef betaling van het griffierecht uit. De centrale rechtsvraag was of het hoger beroep inhoudelijk kon worden behandeld, ondanks het uitblijven van griffierechtbetaling. De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk. De doorslaggevende overweging is dat de wetgever betaling van griffierecht als formele ontvankelijkheidsvoorwaarde heeft gesteld, en dat appellant ondanks meerdere herinneringen, hersteltermijnen en duidelijke waarschuwingen niet aan deze verplichting heeft voldaan. Het verzoek om vrijstelling op grond van betalingsonmacht werd op basis van de overgelegde financiële informatie terecht afgewezen. Er is geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling. De uitspraak illustreert dat griffierechtverplichtingen in hoger beroep strikt worden gehandhaafd en dat een beroep op betalingsonmacht met concrete financiële gegevens onderbouwd moet worden. Appellant kan verzet instellen binnen zes weken na verzending van de uitspraak.