WIA-herbeoordeling afgewezen wegens geen toegenomen arbeidsongeschiktheid
ECLI:NL:CRVB:2026:1162, Centrale Raad van Beroep, 03-09-2026, 25/1821 WIA
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Weigering WIA-uitkering toe te kennen. Geen sprake is van toegenomen beperkingen uit dezelfde ziekteoorzaak binnen vijf jaar na de arbeidsongeschiktheidsbeoordeling per 12 januari 2018. Herbeoordeling. Voldoende zorgvuldig medisch onderzoek.
Kern van de zaak
Een voormalig procesoperator met psychische klachten vroeg herhaaldelijk een WIA-uitkering aan bij het UWV. Na eerdere afwijzingen in 2018 en 2020 verzocht hij in 2023 opnieuw om herbeoordeling wegens toegenomen klachten vanaf 2022, onderbouwd met medische informatie uit die jaren.
Beslissing van de rechter
De Centrale Raad van Beroep bevestigt de afwijzing van de WIA-uitkering. Het UWV heeft terecht geweigerd omdat de beperkingen van appellant niet zijn toegenomen uit dezelfde oorzaak binnen vijf jaar na de arbeidsongeschiktheidsbeoordeling van 12 januari 2018, zoals vereist onder de Wet WIA.
Impactscore
LaagDe uitspraak past bestaande regelgeving toe op een individuele casus zonder nieuwe rechtsnormen te stellen; de rechtsregel over de vijfjaarstermijn was reeds gevestigd en de beslissing heeft geen precedentwerking buiten de specifieke situatie van appellant.
Belangrijkste punten
- 1Appellant meldde zich op 15 januari 2016 ziek met psychische klachten en ging op 14 februari 2016 ziek uit dienst.
- 2Drie opeenvolgende WIA-aanvragen (2018, 2019, 2023) zijn door het UWV afgewezen en telkens door rechtbank en Raad bevestigd.
- 3Het UWV paste de vijfjaarstermijn toe: toegenomen beperkingen uit dezelfde oorzaak moeten binnen vijf jaar na de initiële beoordeling (12 januari 2018) optreden.
- 4De herbeoordeling van 2023 had betrekking op klachten die pas vanaf 2022 waren toegenomen, waarmee niet aan de vijfjaarstermijn werd voldaan.
- 5De zaak is behandeld zonder verschijning van partijen op de zitting van 23 juli 2026.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de toepassing van de vijfjaarstermijn bij herbeoordelingsverzoeken op grond van de Wet WIA, waarbij toegenomen beperkingen uit dezelfde oorzaak binnen die termijn moeten vallen. Dit biedt duidelijkheid over de reikwijdte van artikel 43a of vergelijkbare herbeoordelingsbepalingen.
Praktische impact
Appellant ontvangt ook na deze derde procedure geen WIA-uitkering en moet op andere voorzieningen terugvallen. Verzekerden met psychische klachten worden geconfronteerd met een strikte toepassing van de vijfjaarstermijn bij herbeoordelingsverzoeken.
Onderwerp-impact
Voor personen in de sociale zekerheid verduidelijkt deze uitspraak dat nieuwe klachten na afloop van de vijfjaarstermijn niet automatisch leiden tot een herbeoordeling op basis van dezelfde oorzaak, wat de toegang tot WIA-uitkeringen bij langdurig zieken kan beperken.
Samenvatting
Deze zaak betreft een voormalig procesoperator die zich in januari 2016 ziek meldde met psychische klachten en sindsdien herhaaldelijk heeft geprobeerd een WIA-uitkering te verkrijgen. Na een eerste afwijzing in januari 2018 – waarbij de arbeidsongeschiktheid op minder dan 35% werd vastgesteld – deed appellant in 2019 een nieuwe aanvraag wegens gestelde toename van arbeidsongeschiktheid. Ook die aanvraag werd afgewezen en door zowel de rechtbank als de Centrale Raad van Beroep bevestigd. In september 2023 verzocht appellant opnieuw om herbeoordeling, ditmaal op grond van toegenomen klachten vanaf 2022. Hij legde medisch-specialistische informatie uit 2022 en 2023 over ter onderbouwing. Het UWV wees ook deze aanvraag af bij besluit van 12 maart 2024, met als reden dat de beperkingen niet waren toegenomen uit dezelfde oorzaak binnen vijf jaar na de initiële arbeidsongeschiktheidsbeoordeling van 12 januari 2018. Het bezwaar daartegen werd op 3 februari 2025 ongegrond verklaard. De centrale juridische vraag was of het UWV terecht de vijfjaarstermijn heeft toegepast en op die grond de herbeoordeling heeft geweigerd. De Centrale Raad van Beroep beantwoordt deze vraag bevestigend en bekrachtigt daarmee het oordeel van het UWV en de rechtbank. De toegenomen klachten dateren van na 2022 en vallen daarmee buiten de vijfjaarstermijn die aanvangt op 12 januari 2018. Hoewel de tekst van de uitspraak onvolledig is weergegeven en de volledige motivering van de Raad niet beschikbaar is, volgt uit de beschikbare gegevens dat appellant voor de derde maal in het ongelijk is gesteld. De uitspraak illustreert hoe strikt de temporele vereisten worden toegepast bij herbeoordelingsverzoeken onder de Wet WIA, met name voor verzekerden met een langdurig ziektetraject.