Geen herziening ZW-uitkering: rapport letselschade geen nieuw feit
ECLI:NL:CRVB:2026:1161, Centrale Raad van Beroep, 03-09-2026, 25/1726 ZW
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Weigering om terug te komen van het besluit van 27 februari tot beëindiging van de ZW-uitkering. Geen nieuwe feiten of omstandigheden.
Kern van de zaak
Een voormalig chauffeur/meubelbezorger werd in januari 2015 hersteld verklaard en zijn ZW-uitkering beëindigd. In 2024 vroeg hij herziening op basis van een rapport uit 2023 dat was opgesteld in het kader van een letselschadeprocedure. Het UWV en later de rechtbank wezen dit verzoek af.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard; de beëindiging van de ZW-uitkering per 26 januari 2015 blijft in stand. Het doorslaggevende argument is dat het overgelegde rapport uit 2023 geen nieuwe feiten of veranderde omstandigheden oplevert in de zin van artikel 4:6 Awb die aanleiding geven om terug te komen van het besluit uit 2015.
Impactscore
LaagDe uitspraak past geheel binnen bestaande rechtspraak over artikel 4:6 Awb en nova-toetsing bij ZW-herzieningsverzoeken en heeft geen richtinggevend of vernieuwend karakter; de feitenspecifieke beslissing heeft beperkte precedentwerking.
Belangrijkste punten
- 1Appellant vroeg in 2024 herziening van een besluit uit 2015 op basis van een rapport opgesteld in 2023 voor een letselschadeprocedure.
- 2UWV stelde aanvankelijk verjaring, maar paste dit later aan: het rapport levert geen nova op in de zin van artikel 4:6 Awb.
- 3De hersteldverklaring in 2015 was gebaseerd op een gesprek van 12 januari 2015 en medisch onderzoek met prognose van herstel binnen enkele maanden.
- 4Appellant heeft geen bezwaren geuit tegen het voornemen tot wijzigingsbeslissing van 15 oktober 2024.
- 5De Centrale Raad van Beroep bevestigt het oordeel van de rechtbank dat geen sprake is van nieuwe feiten of omstandigheden.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat een rapport opgesteld voor een andere procedure (letselschade) niet zonder meer kwalificeert als nieuw feit of veranderde omstandigheid ex artikel 4:6 Awb voor herziening van een ZW-besluit. Dit sluit aan bij eerdere CRvB-rechtspraak uit december 2016.
Praktische impact
Appellant ontvangt geen herziening van zijn ZW-uitkering en zal de beëindiging per 26 januari 2015 definitief moeten accepteren. Voor andere uitkeringsgerechtigden benadrukt dit dat het inschakelen van een medisch expert in een civiele letselschadeprocedure niet automatisch een grond biedt voor herziening van een socialezekerheidsrechtelijk besluit.
Onderwerp-impact
In zaken waarbij arbeidsongeschiktheid samenloopt met letselschadeclaims blijft het lastig om medische rapportages die voor de civiele procedure zijn opgesteld, te gebruiken als nova in bestuursrechtelijke herzieningsverzoeken.
Samenvatting
Deze zaak betreft een voormalig chauffeur/meubelbezorger die zich in juni 2014 ziek meldde na een verkeersongeluk. Zijn ZW-uitkering werd per 26 januari 2015 beëindigd, omdat hij hersteld werd verklaard op basis van een gesprek met een re-integratiebegeleider van het UWV en een medische prognose die herstel binnen enkele maanden verwachtte. Bijna tien jaar later, in april 2024, verzocht appellant het UWV terug te komen van dit besluit. Hij legde aan dit verzoek een medisch rapport uit juli 2023 ten grondslag, dat was opgesteld in het kader van een civiele letselschadeprocedure. Het UWV wees het verzoek aanvankelijk af wegens verjaring, maar paste zijn standpunt in bezwaar aan: het rapport bevat geen nieuwe feiten of veranderde omstandigheden in de zin van artikel 4:6 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond en liet het besluit in stand. De Centrale Raad van Beroep bevestigt dit oordeel in hoger beroep. De juridische kern van de zaak is de toepassing van de nova-toets van artikel 4:6 Awb: alleen wanneer een verzoeker feiten of omstandigheden aandraagt die ten tijde van het oorspronkelijke besluit niet bekend waren en ook niet konden zijn, bestaat er aanleiding om op een onherroepelijk besluit terug te komen. Een rapport dat negen jaar na het oorspronkelijke besluit is opgesteld voor een andere procedure voldoet hier niet aan, omdat het geen nieuwe medische inzichten bevat die de destijds gemaakte beoordeling aantasten. De uitspraak is in lijn met vaste CRvB-rechtspraak en heeft beperkte precedentwerking, maar onderstreept voor de praktijk dat het parallel lopen van een letselschadeprocedure en een uitkeringsgeschil niet automatisch leidt tot herziening van bestuursrechtelijke beslissingen.