CRvB vernietigt WIA-besluit UWV over arbeidsongeschiktheid docent
ECLI:NL:CRVB:2026:1160, Centrale Raad van Beroep, 03-09-2026, 24/1354 WIA
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Weigering WIA-uitkering toe te kennen. Geen toegenomen klachten uit dezelfde ziekteoorzaak binnen vijf jaar na 17 februari 2010. Motiveringsgebrek. Benoeming deskundige. De deskundige heeft in het rapport van 15 december 2025 geconcludeerd dat in de periode van 2010-2015 sprake was van geen benutbare mogelijkheden (GBM) maar dat geen sprake is van duurzaamheid. De rapporten van de door de Raad ingeschakelde deskundige geven blijk van een zorgvuldig onderzoek en zijn inzichtelijk en consistent. In het rapport is uitvoerig en gemotiveerd ingegaan op de vraag of bij appellante in de periode in geding sprake is van meer beperkingen dan in de FML van 16 april 2020 zijn vastgesteld. Hoger beroep slaagt. Het Uvw moet een nieuw besluit nemen.
Kern van de zaak
Een voormalig docent bij een Beautyschool (10,33 uur/week) vroeg met terugwerkende kracht een WIA-uitkering aan met als eerste ziektedag 20 februari 2008. Het UWV weigerde de uitkering omdat het eigen werk als docent passend werd geacht en er daarmee geen sprake was van 104 weken arbeidsongeschiktheid. Na bezwaar en eerdere beroepsprocedures bleef de vraag of de arbeidsongeschiktheid correct was vastgesteld in geschil.
Beslissing van de rechter
De Centrale Raad van Beroep vernietigt de aangevallen uitspraak én het besluit van 24 februari 2023 en draagt het UWV op een nieuw besluit op bezwaar te nemen. Doorslaggevend is dat het UWV onvoldoende heeft gemotiveerd dat het eigen werk als docent als passende functie kan worden aangemerkt, waardoor de WIA-schatting op een ondeugdelijke grondslag berustte.
Impactscore
LaagDe uitspraak past binnen de bestaande lijn dat het UWV zijn besluiten deugdelijk moet motiveren en stelt geen nieuwe rechtsnormen; de impact is primair relevant voor de individuele zaak en vergelijkbare gevallen met eenzelfde feitenpatroon.
Belangrijkste punten
- 1Het UWV kon niet voldoende motiveren dat het eigen werk als docent in de Beautyschool een passende functie was voor appellante.
- 2De verzekeringsarts bezwaar en beroep had wél beperkingen vastgesteld (FML van 16 april 2020), afwijkend van de primaire verzekeringsarts.
- 3De arbeidsdeskundige bezwaar en beroep berekende een mate van arbeidsongeschiktheid van 31,23% op basis van alternatieve functies, bij gebreke van een belastingbeschrijving van het eigen werk.
- 4De Raad acht de aan de schatting ten grondslag gelegde alternatieve functies wél medisch passend voor appellante.
- 5Het UWV wordt veroordeeld in de proceskosten van appellante en moet een nieuw besluit nemen met inachtneming van de uitspraak.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat het UWV de passendheid van het eigen werk deugdelijk moet motiveren en onderbouwen met een belastingbeschrijving; een schatting die hierop stoelt zonder voldoende onderbouwing kan niet in stand blijven. Dit biedt een aanknopingspunt voor vergelijkbare zaken waarin het eigen werk als maatstaf wordt gehanteerd.
Praktische impact
Appellante krijgt een nieuwe kans op een WIA-uitkering doordat het UWV opnieuw moet beslissen op haar bezwaar, ditmaal met afdoende motivering over de passendheid van haar eigen werk. De proceskosten worden vergoed, wat enige financiële compensatie biedt.
Onderwerp-impact
In de uitvoeringspraktijk van de WIA zal het UWV vaker moeten zorgen voor een concrete belastingbeschrijving van het eigen werk voordat dit als passend kan worden aangemerkt, wat de kwaliteitseisen aan verzekeringsarts- en arbeidsdeskundigerapporten verhoogt.
Samenvatting
In deze zaak stond centraal of het UWV terecht had geweigerd een WIA-uitkering toe te kennen aan een voormalig docent bij een Beautyschool, die met terugwerkende kracht een aanvraag had ingediend met als eerste ziektedag 20 februari 2008. Het UWV baseerde de weigering aanvankelijk op het standpunt dat appellante geschikt was voor haar eigen werk als docent (10,33 uur per week), zodat niet was voldaan aan de eis van 104 weken arbeidsongeschiktheid die toegang geeft tot de WIA. In bezwaar stelde de verzekeringsarts bezwaar en beroep wél beperkingen vast, neergelegd in een FML van 16 april 2020. De arbeidsdeskundige bezwaar en beroep berekende vervolgens een arbeidsongeschiktheidspercentage van 31,23% op basis van alternatieve functies, omdat een belastingbeschrijving van het eigen werk ontbrak. De rechtbank oordeelde dat het besluit standhield, maar appellante tekende hoger beroep aan bij de Centrale Raad van Beroep. De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV onvoldoende heeft gemotiveerd dat het eigen werk van appellante als docent als passende functie kan gelden. Zonder een deugdelijke belastingbeschrijving van dat werk kan niet worden vastgesteld of appellante daartoe in staat is, en kan de schatting niet op die grondslag worden gebaseerd. De Raad acht de geselecteerde alternatieve functies wél medisch passend voor appellante, gelet op de vastgestelde beperkingen. Op grond hiervan vernietigt de Raad zowel de aangevallen uitspraak als het besluit van 24 februari 2023 en draagt het UWV op een nieuw besluit op bezwaar te nemen, met inachtneming van hetgeen de Raad heeft overwogen. Tevens wordt het UWV veroordeeld in de proceskosten van appellante. De uitspraak onderstreept het belang van een zorgvuldige en concrete onderbouwing bij de beoordeling van de passendheid van eigen werk in WIA-procedures.