WGA-vervolguitkering steigerbouwer vastgesteld op 54,92% arbeidsongeschiktheid
ECLI:NL:CRVB:2026:1159, Centrale Raad van Beroep, 03-09-2026, 25/1308 WIA
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Toekenning WGA-vervolguitkering berekend naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 45 tot 55%. Voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing. Uitgaande van de juistheid van de FML van 23 augustus 2024, zijn de aan de schatting ten grondslag gelegde functies in medisch opzicht voor geschikt voor appellant.
Kern van de zaak
Een voormalig steigerbouwer meldde zich in 2020 ziek met rugklachten en ontving een WGA-uitkering. Na afloop van de loongerelateerde periode stelde het UWV zijn arbeidsongeschiktheid vast op 45-55%, wat hij aanvocht. Na heroverweging in bezwaar werd de arbeidsongeschiktheid vastgesteld op 54,92%.
Beslissing van de rechter
De Centrale Raad van Beroep heeft de uitspraak van de rechtbank bevestigd, waarbij het beroep van appellant ongegrond is verklaard en het bestreden besluit van het UWV in stand is gebleven. Het doorslaggevende element is dat het UWV in bezwaar de arbeidsongeschiktheid al had bijgesteld naar 54,92% op basis van nader verzekeringsgeneeskundig en arbeidsdeskundig onderzoek.
Impactscore
LaagHet betreft een individuele WIA-zaak zonder richtinggevende rechtsvragen; de uitspraak is bovendien onvolledig weergegeven, waardoor de juridische motivering niet volledig beoordeeld kan worden.
Belangrijkste punten
- 1Appellant werkte als steigerbouwer en meldde zich in maart 2020 ziek met rugklachten.
- 2Na de wachttijd ontving appellant een loongerelateerde WGA-uitkering met 51% arbeidsongeschiktheid.
- 3Na bezwaar stelde het UWV de arbeidsongeschiktheid bij van oorspronkelijk 45-55% naar 54,92%, gebaseerd op een herziene FML en arbeidsdeskundige rapportage.
- 4De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond en liet het bestreden besluit in stand.
- 5De tekst van de uitspraak is onvolledig; de inhoudelijke motivering van de Centrale Raad van Beroep ontbreekt grotendeels.
Impactanalyse
Juridische impact
Deze uitspraak bevestigt de gangbare procedure waarbij het UWV in bezwaar verzekeringsarts- en arbeidsdeskundige rapportages kan herzien, maar biedt weinig nieuwe juridische inzichten door de onvolledige weergave van de overwegingen.
Praktische impact
Appellant behoudt zijn WGA-vervolguitkering gebaseerd op een arbeidsongeschiktheidspercentage van 54,92%, wat betekent dat hij in de laagste WGA-vervolguitkeringsklasse (45-55%) valt en geen recht heeft op een hogere uitkering.
Onderwerp-impact
De uitspraak illustreert het belang van adequaat medisch en arbeidsdeskundig onderzoek in WIA-procedures en de mogelijkheid voor UWV om in bezwaar het arbeidsongeschiktheidspercentage te corrigeren.
Samenvatting
Deze zaak betreft een voormalig steigerbouwer die zich in maart 2020 ziek meldde met belemmerende rugklachten. Na de wettelijke wachttijd van twee jaar kende het UWV hem per 18 maart 2022 een loongerelateerde WGA-uitkering toe op basis van de Wet WIA, met een arbeidsongeschiktheidspercentage van 51%. Na afloop van de loongerelateerde uitkeringsperiode werd appellant bij besluit van 21 december 2022 ingedeeld in de WGA-vervolguitkering met een arbeidsongeschiktheid van 45 tot 55%. Appellant maakte bezwaar tegen deze beslissing. In het kader van de bezwaarprocedure verrichtten een verzekeringsarts en een arbeidsdeskundige van het UWV nader onderzoek, wat leidde tot een berekend arbeidsongeschiktheidspercentage van 49,24%. Na indiening van een aanvullend bezwaarschrift volgde opnieuw onderzoek, ditmaal door een verzekeringsarts bezwaar en beroep en een arbeidsdeskundige bezwaar en beroep. Dit resulteerde in een bijgestelde Functionele Mogelijkhedenlijst en een herzien arbeidsongeschiktheidspercentage van 54,92%. Het UWV verklaarde het bezwaar bij besluit van 29 augustus 2024 gegrond en stelde de arbeidsongeschiktheid vast op 54,92%. Appellant ging vervolgens in beroep bij de rechtbank, die het beroep ongegrond verklaarde en het bestreden besluit in stand liet. De Centrale Raad van Beroep heeft deze uitspraak van de rechtbank bevestigd. De inhoudelijke overwegingen van de Centrale Raad zijn in de beschikbare tekst onvolledig weergegeven, waardoor een volledige juridische beoordeling niet mogelijk is. Op basis van het beschikbare materiaal kan worden vastgesteld dat de Raad geen aanleiding heeft gezien het oordeel van de rechtbank te herzien. Appellant behoudt daarmee zijn WGA-vervolguitkering op basis van een arbeidsongeschiktheidspercentage van 54,92%, wat hem binnen de uitkeringsklasse van 45 tot 55% plaatst.