Wajong-ingangsdatum 2023 ondanks eerdere afwijzing 2020 gehandhaafd
ECLI:NL:CRVB:2026:1154, Centrale Raad van Beroep, 02-09-2026, 25/2113 WAJONG
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Weigering om de Wajong-uitkering eerder dan per 17 oktober 2023 toe te kennen. Herhaalde aanvraag. Een Wajong-uitkering kan niet met ingang van een eerdere ingangsdatum worden toegekend dan per de aanvraagdatum. Volgens de rechtbank heeft de verzekeringsarts bezwaar en beroep inzichtelijk gemotiveerd dat in 2020 (nog) niet kon worden uitgesloten dat in te zetten interventies uiteindelijk tot een verbetering bij appellant zouden kunnen leiden. Hiermee is toereikend gemotiveerd dat het ontbreken van arbeidsvermogen bij de eerdere aanvraag in nog niet als duurzaam kon worden aangemerkt. Na een verzekeringsgeneeskundig en arbeidskundig onderzoek is geconcludeerd dat appellant per datum van deze tweede aanvraag duurzaam niet over arbeidsvermogen beschikt.
Kern van de zaak
Appellant (geboren 1989) vroeg in 2019 een Wajong-uitkering aan, die in 2020 werd geweigerd omdat duurzaamheid van arbeidsongeschiktheid niet kon worden vastgesteld. Na een tweede aanvraag in 2023 werd een uitkering toegekend per 17 oktober 2023; appellant bestreed de ingangsdatum en wilde erkenning met terugwerkende kracht vanaf een eerdere datum.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de ingangsdatum van 17 oktober 2023 is gehandhaafd. De doorslaggevende reden is dat de verzekeringsarts in 2020, hoewel achteraf bekeken mogelijk te positief over arbeidsvermogen, destijds terecht kon oordelen dat duurzaamheid van de beperkingen (nog) niet vaststond, zodat er geen grond is voor een eerdere ingangsdatum.
Impactscore
LaagDe uitspraak past binnen bestaande jurisprudentie over de ingangsdatum van Wajong-uitkeringen en stelt geen nieuwe rechtsregels; de impact is beperkt tot de individuele zaak en bevestigt een bekende lijn.
Belangrijkste punten
- 1Eerste Wajong-aanvraag (2019) geweigerd in 2020 wegens ontbreken van duurzaamheid van arbeidsongeschiktheid.
- 2Tweede aanvraag (2023) leidde wel tot toekenning, omdat appellant per die datum duurzaam geen arbeidsvermogen bleek te bezitten.
- 3Verzekeringsarts bezwaar en beroep onderschrijft het oordeel uit 2020 over aanwezigheid van arbeidsvermogen niet, maar acht de prognose-inschatting van destijds niet onjuist.
- 4Het prognostische oordeel over duurzaamheid in 2020 – mede gebaseerd op nog mogelijke behandelingen – rechtvaardigt geen eerdere ingangsdatum.
- 5Ingangsdatum Wajong-uitkering is gebonden aan datum tweede aanvraag (17 oktober 2023); terugwerkende kracht wordt afgewezen.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat de beoordeling van duurzaamheid van arbeidsongeschiktheid ex-nunc plaatsvindt en dat een later onjuist gebleken prognostisch oordeel niet automatisch leidt tot aanpassing van de ingangsdatum van de uitkering. Dit onderstreept het belang van het tijdstip van de aanvraag bij Wajong-toekenningsbeslissingen.
Praktische impact
Voor appellant betekent dit dat hij geen recht heeft op een Wajong-uitkering over de periode vóór oktober 2023, ondanks dat zijn beperkingen feitelijk al langer bestonden. Burgers met vergelijkbare klachten worden hiermee gewezen op het belang van tijdig herhalen van een aanvraag bij verslechtering van hun situatie.
Onderwerp-impact
Binnen het socialezekerheidsrecht en specifiek de Wajong-praktijk benadrukt deze uitspraak dat UWV-beoordelaars bij de prognose van duurzaamheid de speelruimte houden om behandelmogelijkheden mee te wegen, zelfs als die behandelingen achteraf niet tot verbetering hebben geleid.
Samenvatting
Deze zaak betreft een man (geboren 1989) die in 2019 een eerste Wajong-aanvraag indiende. Het UWV weigerde in maart 2020 een uitkering toe te kennen, omdat de verzekeringsarts weliswaar beperkingen vaststelde, maar oordeelde dat er geen medische reden was voor het ontbreken van arbeidsvermogen én dat nog tweedelijnsbehandeling mogelijk was. Duurzaamheid van de arbeidsongeschiktheid kon daardoor niet worden vastgesteld. In oktober 2023 deed appellant een tweede aanvraag. Na verzekeringsgeneeskundig en arbeidskundig onderzoek concludeerde het UWV nu wél dat appellant duurzaam geen arbeidsvermogen had, en kende een Wajong-uitkering toe met ingang van 17 oktober 2023. Appellant maakte bezwaar tegen die ingangsdatum en wilde een eerdere datum, verwijzend naar het feit dat zijn situatie al vóór 2023 ernstig was. Het UWV verklaarde het bezwaar ongegrond bij besluit van 4 december 2024. De verzekeringsarts bezwaar en beroep erkende daarin dat het oordeel uit 2020 over de aanwezigheid van arbeidsvermogen achteraf bezien niet wordt onderschreven, maar oordeelde dat de prognose over duurzaamheid destijds – gelet op de toen nog openstaande behandelmogelijkheden – zorgvuldig en verdedigbaar was. De Centrale Raad van Beroep heeft het hoger beroep ongegrond verklaard en de ingangsdatum van 17 oktober 2023 gehandhaafd. De rechtsvraag betrof of het prognostische oordeel uit 2020 over het ontbreken van duurzaamheid als zodanig onjuist was dat een eerdere ingangsdatum geboden was. De Raad beantwoordt die vraag ontkennend: de verzekeringsarts in 2020 mocht de prognose maken die hij maakte, en het enkele feit dat de situatie later toch als duurzaam is gekwalificeerd, maakt het eerdere oordeel niet rechtens onjuist. Deze uitspraak bevestigt de vaste lijn dat de ingangsdatum van een Wajong-uitkering in beginsel de datum van de (geslaagde) aanvraag is en dat terugwerkende kracht slechts in uitzonderingsgevallen aan de orde is.