WIA-arbeidsongeschiktheid vastgesteld op 40,71% na heroverweging
ECLI:NL:CRVB:2026:1153, Centrale Raad van Beroep, 02-09-2026, 25/2122 WIA
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Vaststelling mate van arbeidsongeschiktheid op 40,71%. Juiste FML. Met de rechtbank wordt geoordeeld dat geen aanleiding bestaat om te twijfelen aan de zorgvuldigheid van het medisch onderzoek en de juistheid van het bestreden besluit. Uitgaande van de juistheid van de medische grondslag van het bestreden besluit, wordt ook het oordeel van de rechtbank dat de geselecteerde functies voor appellant geschikt zijn en worden de daaraan ten grondslag liggende overwegingen, onderschreven.
Kern van de zaak
Een voormalig transporteur, ziekgemeld sinds 2011 met psychische klachten, maakt bezwaar tegen het besluit van het UWV dat hem per 1 april 2023 een WGA-vervolguitkering toekent op basis van 35-45% arbeidsongeschiktheid. Na verzekeringsgeneeskundig en arbeidskundig onderzoek wordt de arbeidsongeschiktheid vastgesteld op 40,71%. Appellant gaat in hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard; de Centrale Raad van Beroep laat het oordeel van de rechtbank in stand, die het bestreden besluit van het UWV reeds had bevestigd. Doorslaggevend is dat na bezwaar een volledige heroverweging heeft plaatsgevonden met een deugdelijk verzekeringsgeneeskundig en arbeidskundig onderzoek, resulterend in een arbeidsongeschiktheidspercentage van 40,71%.
Impactscore
LaagHet betreft een individuele WIA-zaak zonder nieuwe rechtsvragen of precedentwerking; de uitkomst is een routinematige toepassing van bestaand socialezekerheidsrecht en vaste jurisprudentie van de Centrale Raad van Beroep.
Belangrijkste punten
- 1Appellant werkte als transporteur en meldde zich op 5 oktober 2011 ziek met psychische klachten.
- 2Na bezwaar heeft het UWV alsnog een volledig verzekeringsgeneeskundig en arbeidskundig onderzoek uitgevoerd.
- 3Op basis van de FML van 20 juni 2024 werd appellant niet geschikt bevonden voor zijn eigen werk, maar wel voor andere functies.
- 4Het arbeidsongeschiktheidspercentage werd vastgesteld op 40,71%, vallend in de klasse 35-45%.
- 5Appellant heeft geen zienswijze ingediend tegen het voornemen tot wijziging en de rechtbank verklaarde het beroep ongegrond.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat het UWV in bezwaar een volledige heroverweging dient te verrichten en dat een deugdelijk medisch en arbeidskundig onderzoek voldoende grondslag biedt voor de vaststelling van de mate van arbeidsongeschiktheid. Er worden geen nieuwe rechtsvragen beantwoord.
Praktische impact
Voor appellant betekent de uitspraak dat hij aanspraak houdt op een WGA-vervolguitkering in de klasse 35-45%, zonder verdere wijziging. Er is geen hogere uitkeringsklasse toegewezen.
Onderwerp-impact
In de uitvoeringspraktijk van de WIA bevestigt deze zaak dat een bezwaarprocedure waarbij alsnog volledig onderzoek plaatsvindt de inhoudelijke beoordeling kan vervangen, ook wanneer de appellant geen zienswijze indient op het voornemen tot wijziging.
Samenvatting
Deze zaak betreft een voormalig transporteur die zich in oktober 2011 ziek meldde met psychische klachten. Het UWV kende hem aanvankelijk een WGA-loongerelateerde uitkering toe, gevolgd door een loonaanvullingsuitkering. Bij besluit van maart 2023 werd hem per 1 april 2023 een WGA-vervolguitkering toegekend op basis van een arbeidsongeschiktheidspercentage van 35-45%. Appellant maakte bezwaar tegen dit besluit, waarna het UWV alsnog een volledig verzekeringsgeneeskundig en arbeidskundig onderzoek liet uitvoeren. De verzekeringsarts stelde op 20 juni 2024 een Functionele Mogelijkhedenlijst op, op grond waarvan de arbeidsdeskundige concludeerde dat appellant niet meer geschikt is voor zijn eigen werk als transporteur, maar wel voor andere functies. Dit leidde tot een berekend arbeidsongeschiktheidspercentage van 40,71%. Het UWV maakte dit kenbaar via een voornemen van 15 augustus 2024, waarop appellant geen zienswijze indiende. Bij besluit van 10 oktober 2024 stelde het UWV het percentage definitief vast op 40,71%, overeenkomend met de uitkeringsklasse 35-45%. De rechtbank verklaarde het beroep tegen dit besluit ongegrond en oordeelde dat een volledige heroverweging had plaatsgevonden en dat het medisch onderzoek deugdelijk was. De Centrale Raad van Beroep bevestigt dit oordeel in hoger beroep. De juridische vraag was of het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid op juiste gronden had vastgesteld na een zorgvuldig en volledig heronderzoek in de bezwaarfase. De Raad beantwoordt deze vraag bevestigend. De uitspraak heeft geen bijzondere precedentwerking maar illustreert het belang van een volledige heroverweging in bezwaar als correctiemechanisme binnen de WIA-systematiek.