Staat vergoedt immateriële schade wegens te lange WIA-procedure
ECLI:NL:CRVB:2026:1151, Centrale Raad van Beroep, 26-08-2026, 23/1449 WIA
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Vaststelling mate van arbeidsongeschiktheid van de WGA-loonaanvullingsuitkering op 64,51%. De Raad volgt het oordeel van de benoemde deskundige. Het rapport van de deskundige geeft blijk van een zorgvuldig onderzoek en is inzichtelijk en consistent. De deskundige heeft inzichtelijk gemotiveerd waarom de door appellant ingeschakelde deskundige niet kan worden gevolgd in haar conclusies dat appellant ten aanzien van de duurbelastbaarheid en het staan meer beperkt is. Uitgaande van de juistheid van de FML van 13 januari 2022 zijn de geselecteerde functies geschikt voor appellant.
Kern van de zaak
Een voormalig voorman vrachtafhandeling meldde zich in 2017 ziek met rugklachten en ontving een WGA-uitkering. Na een melding van verslechtering in 2021 volgde een sociaal-medische beoordeling. Het geschil betreft de duur van de procedure en de bijbehorende schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de aangevallen uitspraak wordt bevestigd. Daarnaast worden de Staat der Nederlanden en het Uwv veroordeeld tot het betalen van respectievelijk € 833,33 en € 166,67 aan immateriële schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn, omdat de totale duur van de procedure te lang heeft geduurd.
Impactscore
LaagDe uitspraak past bestaande, vaste jurisprudentie toe over redelijke termijn en schadevergoeding zonder nieuwe rechtsvragen te beantwoorden; de financiële bedragen zijn beperkt en de feiten zijn casuïstisch van aard.
Belangrijkste punten
- 1Appellant ontving sinds 2019 een loongerelateerde WGA-uitkering op basis van 80-100% arbeidsongeschiktheid, later omgezet naar een WGA-loonaanvullingsuitkering.
- 2Na melding van verslechtering in 2021 werd een sociaal-medische beoordeling verricht; de verzekeringsarts stelde vast dat de beperkingen ongewijzigd waren en een IVA-uitkering niet aan de orde was.
- 3De arbeidsdeskundige stelde de arbeidsongeschiktheid vast op 100% omdat er geen passende functies konden worden geselecteerd.
- 4De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak, waarmee het inhoudelijke standpunt van het Uwv in stand blijft.
- 5Wegens overschrijding van de redelijke termijn worden de Staat (5/6 deel: € 833,33) en het Uwv (1/6 deel: € 166,67) veroordeeld tot betaling van immateriële schadevergoeding.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak past de vaste jurisprudentie toe inzake schadevergoeding bij overschrijding van de redelijke termijn in bestuursrechtelijke procedures, waarbij de vergoeding wordt verdeeld tussen de Staat en het uitvoerend bestuursorgaan naar rato van de duur van de afzonderlijke fasen.
Praktische impact
Voor appellant leidt de uitspraak tot een totale immateriële schadevergoeding van € 1.000,- wegens de lange procesduur, maar de inhoudelijke beoordeling van zijn WIA-uitkering blijft ongewijzigd op 100% arbeidsongeschiktheid.
Onderwerp-impact
In WIA/WGA-zaken bevestigt deze uitspraak dat bij langdurige procedures over sociale zekerheidsaanspraken de overschrijding van de redelijke termijn consequenties heeft voor zowel de Staat als het Uwv als uitvoeringsorgaan.
Samenvatting
Deze uitspraak van de Centrale Raad van Beroep betreft een hoger beroepsprocedure van een voormalig voorman vrachtafhandeling die zich in augustus 2017 ziek meldde met rugklachten. Na de wachttijd ontving appellant met ingang van augustus 2019 een loongerelateerde WGA-uitkering op basis van 80 tot 100% arbeidsongeschiktheid. In 2021 meldde hij een verslechtering van zijn medisch toestandsbeeld, waarop het Uwv een sociaal-medische beoordeling liet uitvoeren. De verzekeringsarts concludeerde dat de beperkingen ongewijzigd waren ten opzichte van de eerder vastgestelde situatie en dat er nog ruimte was voor behandeling, zodat een IVA-uitkering niet geïndiceerd was. De arbeidsdeskundige stelde de mate van arbeidsongeschiktheid vervolgens vast op 100%, omdat er geen passende functies konden worden geselecteerd binnen de voor appellant geldende functionele mogelijkheden. De centrale rechtsvraag in hoger beroep betrof, naast de inhoudelijke beoordeling, de vraag of de redelijke termijn voor de totale procedure was overschreden. De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak in al haar onderdelen, zodat de inhoudelijke beslissing van het Uwv over de WGA-uitkering in stand blijft. Ten aanzien van de procesduur oordeelt de Raad dat de redelijke termijn is overschreden. In lijn met vaste jurisprudentie wordt de schadevergoeding van in totaal € 1.000,- verdeeld: de Staat der Nederlanden (minister van Justitie en Veiligheid) wordt veroordeeld tot betaling van € 833,33 en het Uwv tot betaling van € 166,67, overeenkomstig de tijdsduur van de respectieve fasen. Tevens worden beide partijen veroordeeld in de proceskosten van appellant van elk € 233,50. De uitspraak illustreert de standaard toepassing van de redelijke-termijnjurisprudentie in socialezekerheidsrechtelijke procedures, zonder nieuwe rechtsvragen te beantwoorden.