Dagloon WIA terecht vastgesteld inclusief stage en bijbanen
ECLI:NL:CRVB:2026:1131, Centrale Raad van Beroep, 26-08-2026, 24/2277 WIA
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Vaststelling hoogte WIA-dagloon en hoogte toeslag. Juiste referteperiode. Het Uwv is terecht uitgegaan van het totale sv-loon dat appellante in de periode van 1 juni 2020 tot en met 31 mei 2021 heeft genoten.
Kern van de zaak
Een laborante klinische neurofysiologie i.o. werd ziek en ontving een WGA-uitkering. Zij bestreed de hoogte van het vastgestelde dagloon, omdat het UWV bij de berekening ook inkomsten uit een stage en bijbanen had meegeteld naast haar hoofddienstverband. Het UWV en de rechtbank stelden de berekening in stand.
Beslissing van de rechter
De Centrale Raad van Beroep beoordeelt het hoger beroep van appellante tegen de ongegrondverklaring van haar bezwaren over de dagloonberekening. De rechtbank had eerder geoordeeld dat strikte toepassing van artikel 16 lid 1 Dagloonbesluit niet leidt tot onevenredig bezwarende gevolgen, omdat alle SV-loon in de referteperiode – inclusief stage- en bijbaaninkomsten – op grond van de wet bij de dagloonberekening wordt betrokken.
Impactscore
LaagDe uitspraak past de bestaande dagloonregels toe op een individueel geval zonder nieuwe rechtsvragen te beantwoorden; de tekst van de uitspraak is bovendien onvolledig, wat de beoordeling van de volledige reikwijdte bemoeilijkt.
Belangrijkste punten
- 1Het UWV heeft het WIA-dagloon vastgesteld op basis van het totale SV-loon in de referteperiode (1 juni 2020 – 31 mei 2021), inclusief stage- en bijbaaninkomsten.
- 2Appellante ontvangt naast de WGA-uitkering ook een toeslag op grond van de Toeslagenwet.
- 3De rechtbank oordeelde dat strikte toepassing van artikel 16 lid 1 Dagloonbesluit niet tot onevenredig bezwarende gevolgen leidt.
- 4De bezwaren van appellante tegen zowel het dagloonbesluit als het toeslagbesluit zijn ongegrond verklaard.
- 5De Centrale Raad van Beroep behandelt het hoger beroep; de volledige motivering is op basis van de beschikbare tekst onvolledig weergegeven.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat het UWV bij dagloonberekening conform het Dagloonbesluit alle SV-loon in de referteperiode betrekt, ook tijdelijke en aanvullende inkomsten zoals stage en bijbanen, zonder dat dit snel als onevenredig bezwarend wordt aangemerkt.
Praktische impact
Voor werknemers die naast hun hoofdbaan ook stage- of bijbaaninkomsten hebben, betekent dit dat die inkomsten het dagloon – en daarmee de WIA-uitkering – kunnen verlagen als die inkomsten in de referteperiode hoger lagen dan het structurele inkomen uit de hoofdbaan.
Onderwerp-impact
Voor uitkeringsgerechtigden in de WIA verduidelijkt deze uitspraak dat tijdelijke inkomstenbronnen tijdens de referteperiode het recht op een hogere uitkering niet vergroten maar ook niet verkleinen buiten de wettelijke systematiek om.
Samenvatting
Appellante werkte vanaf 1 maart 2021 als laborante klinische neurofysiologie in opleiding bij een stichting en meldde zich op 17 juni 2021 ziek. Het UWV kende haar met ingang van 15 juni 2023 een loongerelateerde WGA-uitkering toe op grond van de Wet WIA en stelde het dagloon vast op € 57,26 (na indexering). Bij de berekening werd het totale SV-loon over de referteperiode van 1 juni 2020 tot en met 31 mei 2021 in aanmerking genomen, waaronder ook inkomsten uit een stage en diverse bijbanen naast het hoofddienstverband. Aanvullend ontving appellante een toeslag op grond van de Toeslagenwet. Appellante maakte bezwaar tegen zowel de dagloonvaststelling als de toeslag. Het UWV verklaarde beide bezwaren ongegrond. De rechtbank bevestigde dit oordeel en overwoog dat strikte toepassing van artikel 16 lid 1 van het Dagloonbesluit werknemersverzekeringen in dit geval niet leidt tot zodanig onevenredige gevolgen dat het als onredelijk bezwarend moet worden aangemerkt. De juridische kern van de zaak is de vraag of het meenemen van tijdelijke en aanvullende inkomsten – stage en bijbanen – in de dagloonberekening in strijd is met het evenredigheidsbeginsel. De rechtbank en het UWV beantwoorden die vraag ontkennend: de wettelijke systematiek schrijft voor dat al het SV-loon in de referteperiode wordt meegewogen, ongeacht de aard van de inkomstenbron. De Centrale Raad van Beroep behandelt het hoger beroep; de beschikbare tekst van de uitspraak is onvolledig, waardoor de eindconclusie van de Raad niet met zekerheid kan worden vastgesteld. Op basis van de beschikbare overwegingen volgt de zaak de vaste lijn dat de dagloonberekening conform het Dagloonbesluit wordt uitgevoerd en dat afwijking op grond van onevenredigheid een hoge drempel kent.