Bijstandsintrekking wegens vermogen deels vernietigd na schikking
ECLI:NL:CRVB:2026:1011, Centrale Raad van Beroep, 04-08-2026, 24/1157 PW
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Verzoek om schadevergoeding. Geen onrechtmatige besluitvorming. In hoger beroep is alleen in geschil of het niet betalen van bijstand onrechtmatig was en dat het college om die reden de door appellant gestelde schade moet vergoeden. Van onrechtmatige besluitvorming is geen sprake. Daarnaast hebben appellant en het college eerder een schikking bereikt. Als appellant die vaststellingsovereenkomst wil aantasten, zal hij zich tot de civiele rechter moeten wenden.
Kern van de zaak
Appellant ontving bijstand als alleenstaande maar zag deze per 1 mei 2015 geblokkeerd en vervolgens ingetrokken wegens vermeend te hoog vermogen na verkoop van een perceel grond. Na gerechtelijke procedures sloten partijen een schikking waarbij het college zijn hoger beroep introk.
Beslissing van de rechter
Op basis van de beschikbare tekst is de definitieve beslissing van de Centrale Raad van Beroep niet volledig weergegeven; de uitspraak beschrijft primair de voorgeschiedenis. Uit de processtukken blijkt dat de rechtbank de intrekking over de periode 1 mei 2015 tot 16 april 2016 had vernietigd wegens ontoereikende motivering, en dat een schikking uit 2018 het college ertoe bracht het hoger beroep in te trekken.
Impactscore
LaagDe zaak betreft een individuele bijstandskwestie zonder nieuwe rechtsnormen; de tekst is bovendien onvolledig waardoor de definitieve uitkomst van de CRvB-procedure niet kan worden vastgesteld, wat de juridische impact beperkt.
Belangrijkste punten
- 1Bijstand appellant geblokkeerd per 1 mei 2015 wegens lopend vermogensonderzoek naar verkoop van een perceel grond
- 2College trok bijstand in per 1 mei 2015 wegens te hoog vermogen; rechtbank vernietigde intrekking over periode 1 mei 2015 – 16 april 2016 wegens ontoereikende motivering
- 3Intrekking over de periode ná 16 april 2016 bleef in rechte in stand
- 4College en appellant sloten in augustus 2018 een schikking, waarna het college zijn hoger beroep introk
- 5De uitspraaktekst is onvolledig; de definitieve beslissing van de Centrale Raad van Beroep in de onderhavige zaak (24/1157 PW) is niet kenbaar uit de aangeleverde tekst
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak illustreert de motiveringsplicht bij intrekking van bijstand wegens vermogen: een onvoldoende onderbouwde intrekkingsbeslissing houdt geen stand in bezwaar en beroep. De zaak bevat echter geen nieuwe rechtsnorm nu de procedure via schikking werd beëindigd.
Praktische impact
Voor appellant betekende de schikking en de vernietiging van de intrekking over de eerste periode mogelijk recht op (na)betaling van bijstand over de periode 1 mei 2015 – 16 april 2016; de exacte uitkomst van de onderhavige CRvB-procedure is op basis van de beschikbare tekst onzeker.
Onderwerp-impact
Bijstandsgerechtigden met vermogensbestanddelen (zoals onroerend goed) worden geconfronteerd met blokkering en intrekking van uitkering; deze zaak benadrukt dat gemeenten bij vermogensonderzoek deugdelijk moeten motiveren per relevante periode.
Samenvatting
Deze zaak bij de Centrale Raad van Beroep (zaaknummer 24/1157 PW) betreft een langlopend bijstandsgeschil van appellant, die sinds 2013 bijstand ontving naar de norm voor een alleenstaande op grond van de Participatiewet. In mei 2015 blokkeerde de gemeente 's-Hertogenbosch zijn uitkering in verband met een onderzoek naar de verkoop van een perceel grond waarvan appellant eigenaar was. Vervolgens trok het college de bijstand per 1 mei 2015 volledig in, omdat appellant over te veel vermogen zou beschikken. De rechtbank verklaarde het beroep tegen de intrekkingsbeslissing in november 2017 gedeeltelijk gegrond: de intrekking over de periode 1 mei 2015 tot 16 april 2016 was onvoldoende gemotiveerd en werd vernietigd, terwijl de intrekking daarna in stand bleef. Het college stelde hoger beroep in bij de Centrale Raad van Beroep, maar trok dit in nadat in augustus 2018 een schikking tot stand was gekomen tussen partijen, waarbij Weener XL namens de gemeente een voorstel deed dat door appellants advocaat werd aanvaard. De onderhavige procedure (2024) betreft een vervolgstap in dit dossier, maar de aangeleverde uitspraaktekst is onvolledig en laat de definitieve beslissing van de Centrale Raad in deze nieuwe procedure niet zien. Op basis van de beschikbare informatie kan worden vastgesteld dat de centrale juridische vraag draait om de rechtmatigheid van de bijstandsintrekking wegens vermogen en de motiveringsplicht die op het college rust. De zaak heeft beperkte precedentwerking maar illustreert het belang van een deugdelijke, periodegebonden motivering bij vermogensonderzoeken in het bijstandsrecht.